Maxxanfameera
Kitaaba

Iyoob Ammas Sagalee Isaa Ol Fudhate

Waaqayyo murtii isaa fudhate sanaan kakatee, Iyyoob michoonni isaa sirrii jedhanii deebisuu didee; hamma du'utti amanamummaa isaa cimsee qaba. Ergasii mataan isaa qooda nama hamaa ibsa: meetii tuullame warri qajeelaa uffatan, bubbee halkanii, mana saaphana lukkuu.

Boqonnaa 27.

Iyoob deebi'ee dubbii isaa itti fufee akkana jedhe: «Waaqayyo isa haqa koo na irraa fudhate jiraachuu isaatiin, Hundumaa-Danda'aan isa lubbuu koo hadhaa'e jiraachuu isaatiin, hanga hafuurri koo na keessa jirutti, Hafuurri Abbaa keenyaa funyaan koo keessa jiru, hidhiin koo sobaa hin dubbatu, arrabni koo gowwoomsaa hin dubbatu. Isin sirrii akka taatan gonkumaa hin amanu; hanga du'utti amanamummaa koo hin gadhiisu. Qajeelummaa koo cimsee qabadha, hin gadhiisu; garaan koo guyyaa koo keessaa tokko illee irratti na hin arrabsu.

«Diinni koo akka nama hamaa haa ta'u, namni natti ka'us akka nama qajeelummaa hin qabne haa ta'u. Nama Waaqayyoon hin sodaanne yeroo muramu, yeroo Waaqayyo lubbuu isaa fudhatu abdiin isaa maali dha? Yeroo rakkinni isa irra ga'u, Waaqayyo iyyata isaa in dhaga'aa? Hundumaa-Danda'aa irratti in gammadaa? Yeroo hundumaa Waaqayyoon in waammataa? Waa'ee harka Waaqayyoo isin barsiisa; waan Hundumaa-Danda'aa bira jiru hin dhokfadhu. Kunoo, hundi keessan ofumaa argitaniirtu; yoos maaliif waan akkasii onaa dubbattu? Kun qooda nama hamaa Waaqayyo biraa, dhaala cunqursitoonni Hundumaa-Danda'aa biraa argatan dha: Ijoolleen isaa yoo baay'atan billaadhaan in kufu, sanyiin isaas buddeena ga'aa hin qabaatu. Warri isaa isa booda hafan dha'ichaan awwaalamu, haadha manaa isaanii kan dhirsa dhabanis hin booyan. Meetii akka biyyoo yoo walitti tuulu, uffata akka suphee yoo kuufu, inni in kuufata, garuu qajeelaan in uffata, nama balleessaa hin qabne immoo meetii in qoodata. Mana isaa akka masaraa ilbiisaatti, akka daasii eegduun ijaaruutti in ijaara. Inni sooressa ta'ee in rafa, garuu deebi'ee hin raftu; ija isaa yoo bane, waan hundi badeera. Sodaan akka lolaatti isa qaba; halkan bubbeen cimaan isa fudhata. Bubbeen bahaa isa ol fudhatee in deema, isas bakka isaa irraa in fudhata. Bubbeen sun gara isaa gaddaa malee in darba; inni humna isaa jalaa dafee baqata. Harka isaa isatti in rurrukkuta, bakka isaa irraas isatti in hasaasa.»