Pangandika anu Didawuhkeun ku Rama urang ka Mika

Hukuman ka para pamingpin anu bejad jeung nabi-nabi palsu, disulam ku jangji ngeunaan hiji pangawasa ti Betlehem anu bakal datang. Patarosan-patarosanana anu kawéntar ditungtungan ku hiji piwelas anu leuwih kawéntar deui.

Pasal 1.

Pangandika Rama urang ka Mika urang Moresyet dina jaman Yotam, Ahas, jeung Hiskia, raja-raja Yuda—nya eta anu katingali ku anjeunna ngeunaan Samaria jeung Yerusalem. Darengekeun, he eh sakabeh bangsa; regepkeun, he bumi, jeung saeusina—sina Rama nu Maha Kawasa jadi saksi ngalawan maraneh, Rama nu Maha Kawasa ti Bait-Na nu suci. Sabab tenjo—Rama urang mijil ti tempat-Na; Mantenna bakal lungsur tur ngaidek tempat-tempat nu luhur di bumi. Gunung-gunung bakal lééh di handapeun Mantenna, sarta lebak-lebak bakal bencar, lir lilin kakeunaan seuneu, lir cai nu dikucurkeun na pasir nu lungkawing. Ieu kabeh lantaran Yakub baha sarta kulawarga Israil geus migawe dosa. Naon pangbahaan Yakub teh? Lain Samaria? Jeung naon tempat luhur Yuda teh? Lain Yerusalem? Nya ku sabab eta Kami rek ngajadikeun Samaria tumpukan ruruntuhan di tegalan, tempat pikeun melak kebon anggur. Kami rek ngagolontorkeun batu-batuna ka lebak sarta ngabukakeun dadasarna. Sakabeh arca ukiranana bakal ancur, sakabeh buruhanana diduruk dina seuneu; sakabeh brahalana ku Kami rek dirurug. Sabab tina upah palacur eta dikumpulkeunana, sarta kana upah palacur bakal baralik deui.

Ku sabab eta kuring rek midangdam jeung ngagoak; kuring rek leumpang bulistir taranjang. Kuring rek ngagaur lir ajag sarta humaregung lir manuk onta. Sabab raheutna teu bisa cageur deui; geus nepi ka Yuda. Geus nepi ka lawang umat kuring, nepi ka Yerusalem. Ulah bebeja di Gat; ulah ceurik pisan. Di Bet-Leafra, guguling dina kekebul. ^a Teruskeun lalampahan maraneh, he urang Sapir, dina kaayaan taranjang jeung era. Urang Saanan moal kalaluar; ratapan Bet-Esel nyieun maraneh teu boga tempat pikeun ngadeg. Sabab urang Marot ngadago-dago kahadean bari honcewang, lantaran balai geus lungsur ti Rama urang ka lawang Yerusalem. Pasang kuda kana kareta, he urang Lakis. Manehna teh awal dosa pikeun putri Sion, sabab di maneh kapanggih kadurhakaan Israil. Ku sabab eta maneh bakal mere pamere papisah ka Moresyet-Gat; imah-imah Aksib bakal jadi tipu daya pikeun raja-raja Israil. Sakali deui Kami rek mawa panalukan ngalawan maneh, he urang Maresa; kamulyaan Israil bakal datang ka Adulam. Cukur sirah maneh sarta teukteuk buuk maneh keur anak-anak nu dipikanyaah ku maneh; jadikeun diri maneh gundul kawas galuntang, sabab maranehna bakal ninggalkeun maneh dibuang. ^b