اهو ڪلام جيڪو اسان جي پيءُ ميڪاه ڏانهن موڪليو
بدعنوان اڳواڻن ۽ ڪوڙن نبين تي عدالت، جنهن ۾ بيت لحم مان ايندڙ هڪ حاڪم جو واعدو سمايل آهي. ان جا مشهور سوال ان کان به وڌيڪ مشهور رحم تي ختم ٿين ٿا.
1 1يهوداه جي بادشاهن يوتام، آحز ۽ حزقياه جي ڏينهن ۾ مورشت جي رهاڪو ميڪاه ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو، جيڪو هن سامريه ۽ يروشلم بابت ڏٺو. 2اي سڀ قومون، ٻڌو؛ اي ڌرتي ۽ جيڪي ان ۾ آهي سو سڀ، ڌيان ڏيو—حاڪم پيءُ اوهان تي شاهد ٿئي، حاڪم پيءُ پنهنجي پاڪ هيڪل مان. 3ڇاڪاڻ تہ ڏسو، اسان جو پيءُ پنهنجي جاءِ تان نڪري ٿو اچي؛ هو هيٺ لهي ايندو ۽ ڌرتيءَ جي مٿانهين جاين کي لتاڙيندو. 4جبل هن جي هيٺان ڳري ويندا ۽ واديون ڦاٽي ٻه ٽڪر ٿي وينديون، باهہ اڳيان موم وانگر، ڍاليءَ تان ڪرندڙ پاڻيءَ وانگر. 5اهو سڀ يعقوب جي بغاوت ۽ بني اسرائيل جي گناهہ سبب آهي. يعقوب جي بغاوت ڇا آهي؟ ڇا اها سامريه ناهي؟ ۽ يهوداه جي اوچي جاءِ ڇا آهي؟ ڇا اها يروشلم ناهي؟ 6تنهنڪري مان سامريه کي ٻنيءَ ۾ کنڊرن جو ڍير، ڏاکن جا باغ پوکڻ جي جاءِ بڻائيندس. هن جا پٿر وادي ۾ ڍاليندس ۽ هن جا بنياد ننگا ڪندس. 7هن جا سڀ ڪوتيل بت ٽڪرا ٽڪرا ڪيا ويندا، هن جون سڀ ڪمائيون باهہ ۾ ساڙيون وينديون؛ هن جا سڀ بت مان ويران ڪندس. ڇاڪاڻ تہ هن اهي ڪنجريءَ جي ڪمائيءَ مان گڏ ڪيا هئا، ۽ ڪنجريءَ جي ڪمائيءَ ڏانهن ئي موٽي ويندا.
8انهيءَ ڪري مان ماتم ڪندس ۽ روئندس؛ ڪپڙا لاهي ننگو ٿي هلندس. گدڙن وانگر ڪوڪندس ۽ شتر مرغن وانگر ڏک مان ڪرڪندس. 9ڇاڪاڻ تہ هن جو زخم لاعلاج آهي؛ اهو يهوداه تائين پهتو آهي. اهو منهنجي قوم جي دروازي تائين، يروشلم تائين به اچي پهتو آهي. 10گت ۾ اها خبر نہ ٻڌايو؛ بلڪل نہ روئو. بيت-لي-عفره ۾ پاڻ کي مٽيءَ ۾ لوڙيو. a a v10 هن حصي ۾ شهرن جا نالا نبيءَ جي ڳالهين ۾ لفظي کيڏ طور اچن ٿا — بيت-لي-عفره جو آواز عبراني ۾ ”مٽيءَ جو گهر“ سان ملي ٿو، تنهنڪري ان جي ماڻهن کي چيو ويو آهي تہ مٽيءَ ۾ لوڙيو. 11اي شفير جا رهاڪؤ، ننگا ۽ شرمسار ٿي هليا وڃو. زعنان جا رهاڪو ٻاهر نہ ٿا نڪرن؛ بيت-ايصل جو ماتم اوهان کان بيهڻ جي جاءِ کسي ٿو وٺي. 12ماروت جا رهاڪو ڀلائيءَ جو بيچينيءَ سان انتظار ٿا ڪن، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ وٽان آفت يروشلم جي دروازي تائين لهي آئي آهي. 13اي لخيس جا رهاڪؤ، گهوڙا رٿ ۾ جوڙيو. اها صيون جي ڌيءَ لاءِ گناهہ جي شروعات هئي، ڇاڪاڻ تہ اسرائيل جون بغاوتون تو ۾ لڌيون ويون. 14تنهنڪري تون مورشت-گت کي وداعيءَ جا تحفا ڏيندين؛ اڪزيب جا گهر اسرائيل جي بادشاهن لاءِ ٺڳي ثابت ٿيندا. 15اي مريشاه جا رهاڪؤ، مان وري هڪ ڀيرو اوهان تي فاتح آڻيندس؛ اسرائيل جو جلوو عدلام تائين ايندو. 16پنهنجن پياري ٻارن لاءِ مٿو مُنڊائي ڇڏ ۽ وار ڪتري ڇڏ؛ پاڻ کي عقاب وانگر گنجو ڪر، ڇاڪاڻ تہ اهي توکان جدا ٿي جلاوطنيءَ ۾ هليا ويندا. b b v16 جنهن پکيءَ جو ذڪر آهي سو غالباً گِڌ آهي، جنهن جو مٿو ننگو ۽ پرن کان خالي هوندو آهي — تصوير مڪمل ۽ نظر ايندڙ گنجائپ جي آهي.
