میکاه 1

1 ¹کلام پدر ما بر میکاهِ مورَشتی در روزگار یوتام، آحاز و حِزقیا، پادشاهان یهودا—آنچه دربارهٔ سامره و اورشلیم دید. ²بشنوید، ای همهٔ قوم‌ها؛ ای زمین و هر چه آن را پر می‌سازد، گوش فرا دهید—تا پدر متعال بر شما شاهد باشد، پدر متعال از معبد مقدسش. ³زیرا بنگرید—پدر ما از مکان خود بیرون می‌آید؛ او فرود می‌آید و بر بلندی‌های زمین گام می‌نهد. ⁴کوه‌ها زیر او آب خواهند شد و دره‌ها از هم خواهند شکافت، همچون موم در برابر آتش، همچون آبی که از سراشیبی تند فرو ریزد. ⁵همهٔ اینها به سبب سرکشی یعقوب و گناه خاندان اسرائیل است. سرکشی یعقوب چیست؟ آیا همان سامره نیست؟ و مکان بلند یهودا کدام است؟ آیا همان اورشلیم نیست؟ ⁶پس سامره را تلی از ویرانه‌ها در صحرا خواهم ساخت، جایی برای کاشتن تاکستان‌ها. سنگ‌هایش را به درون دره فرو خواهم ریخت و بنیادهایش را عریان خواهم ساخت. ⁷همهٔ بت‌های تراشیده‌اش خرد خواهند شد و همهٔ مزدش در آتش خواهد سوخت؛ همهٔ بت‌هایش را ویران خواهم کرد. زیرا از مزد فاحشه آنها را گرد آورد، و به مزد فاحشه باز خواهند گشت.

⁸به این سبب ماتم و شیون خواهم کرد؛ برهنه و عریان راه خواهم رفت. همچون شغالان زوزه خواهم کشید و مانند شترمرغان ناله خواهم کرد. ⁹زیرا زخم او علاج‌ناپذیر است؛ تا به یهودا رسیده است. تا دروازهٔ قوم من رسیده است، تا خودِ اورشلیم. ¹⁰این را در جَت بازگو مکنید؛ هرگز مگریید. در بیت‌لَعَفره خود را در خاک بغلتانید. ^a a v10 نام‌های شهرها در این بخش به‌گونهٔ جناس در سخنان نبی تنیده شده‌اند—بیت‌لَعَفره در عبری به «خانهٔ خاک» می‌مانَد، پس به مردمانش گفته می‌شود که خود را در خاک بغلتانند. ¹¹ای ساکنان شافیر، در برهنگی و رسوایی به راه خود بگذرید. ساکنان صاعنان بیرون نمی‌آیند؛ شیون بیت‌ایصل شما را جای ایستادن نمی‌گذارد. ¹²زیرا ساکنان ماروت مشتاقانه در انتظار نیکی‌اند، زیرا بلا از جانب پدر ما تا دروازهٔ اورشلیم فرود آمده است. ¹³ای ساکنان لاخیش، اسبان را به ارابه ببندید. او آغاز گناه برای دختر صهیون بود، زیرا سرکشی‌های اسرائیل در تو یافت شد. ¹⁴پس هدایای وداع به مورَشت‌جَت خواهی داد؛ خانه‌های اکزیب برای پادشاهان اسرائیل فریبی خواهند بود. ¹⁵بار دیگر فاتحی بر تو خواهم آورد، ای ساکن مارِیشَه؛ جلال اسرائیل به عَدُلّام خواهد آمد. ¹⁶به‌خاطر فرزندانی که دوست می‌داری، سر خود را بتراش و مویت را بِبُر؛ خود را همچون کرکس بی‌مو ساز، زیرا آنان از نزد تو به تبعید خواهند رفت. ^b b v16 پرندهٔ مورد نظر احتمالاً کرکس دال است، که به سرِ برهنه و بی‌پرش شناخته می‌شود—تصویر، تصویرِ کچلی کامل و آشکار است.