اکنون به‌صورت چاپی
کتاب

کلامی که پدر ما نزد میکاه فرستاد

داوری بر رهبران فاسد و انبیای دروغین، آمیخته با وعدهٔ فرمانروایی که از بیت‌لحم خواهد آمد. پرسش‌های مشهور آن به رحمتی مشهورتر ختم می‌شود.

باب 1.

کلام پدر ما بر میکاهِ مورَشتی در روزگار یوتام، آحاز و حِزقیا، پادشاهان یهودا—آنچه دربارهٔ سامره و اورشلیم دید. بشنوید، ای همهٔ قوم‌ها؛ ای زمین و هر چه آن را پر می‌سازد، گوش فرا دهید—تا پدر متعال بر شما شاهد باشد، پدر متعال از معبد مقدسش. زیرا بنگرید—پدر ما از مکان خود بیرون می‌آید؛ او فرود می‌آید و بر بلندی‌های زمین گام می‌نهد. کوه‌ها زیر او آب خواهند شد و دره‌ها از هم خواهند شکافت، همچون موم در برابر آتش، همچون آبی که از سراشیبی تند فرو ریزد. همهٔ اینها به سبب سرکشی یعقوب و گناه خاندان اسرائیل است. سرکشی یعقوب چیست؟ آیا همان سامره نیست؟ و مکان بلند یهودا کدام است؟ آیا همان اورشلیم نیست؟ پس سامره را تلی از ویرانه‌ها در صحرا خواهم ساخت، جایی برای کاشتن تاکستان‌ها. سنگ‌هایش را به درون دره فرو خواهم ریخت و بنیادهایش را عریان خواهم ساخت. همهٔ بت‌های تراشیده‌اش خرد خواهند شد و همهٔ مزدش در آتش خواهد سوخت؛ همهٔ بت‌هایش را ویران خواهم کرد. زیرا از مزد فاحشه آنها را گرد آورد، و به مزد فاحشه باز خواهند گشت.

به این سبب ماتم و شیون خواهم کرد؛ برهنه و عریان راه خواهم رفت. همچون شغالان زوزه خواهم کشید و مانند شترمرغان ناله خواهم کرد. زیرا زخم او علاج‌ناپذیر است؛ تا به یهودا رسیده است. تا دروازهٔ قوم من رسیده است، تا خودِ اورشلیم. این را در جَت بازگو مکنید؛ هرگز مگریید. در بیت‌لَعَفره خود را در خاک بغلتانید. a a v10 نام‌های شهرها در این بخش به‌گونهٔ جناس در سخنان نبی تنیده شده‌اند—بیت‌لَعَفره در عبری به «خانهٔ خاک» می‌مانَد، پس به مردمانش گفته می‌شود که خود را در خاک بغلتانند. ای ساکنان شافیر، در برهنگی و رسوایی به راه خود بگذرید. ساکنان صاعنان بیرون نمی‌آیند؛ شیون بیت‌ایصل شما را جای ایستادن نمی‌گذارد. زیرا ساکنان ماروت مشتاقانه در انتظار نیکی‌اند، زیرا بلا از جانب پدر ما تا دروازهٔ اورشلیم فرود آمده است. ای ساکنان لاخیش، اسبان را به ارابه ببندید. او آغاز گناه برای دختر صهیون بود، زیرا سرکشی‌های اسرائیل در تو یافت شد. پس هدایای وداع به مورَشت‌جَت خواهی داد؛ خانه‌های اکزیب برای پادشاهان اسرائیل فریبی خواهند بود. بار دیگر فاتحی بر تو خواهم آورد، ای ساکن مارِیشَه؛ جلال اسرائیل به عَدُلّام خواهد آمد. به‌خاطر فرزندانی که دوست می‌داری، سر خود را بتراش و مویت را بِبُر؛ خود را همچون کرکس بی‌مو ساز، زیرا آنان از نزد تو به تبعید خواهند رفت. b b v16 پرندهٔ مورد نظر احتمالاً کرکس دال است، که به سرِ برهنه و بی‌پرش شناخته می‌شود—تصویر، تصویرِ کچلی کامل و آشکار است.