میکاه 2

2 ¹وای بر آنان که در بسترهای خود شرارت را طرح می‌ریزند و بدی را می‌پرورند! به روشنایی صبحگاهی آن را به انجام می‌رسانند، زیرا قدرتِ کردنش را دارند. ²بر مزرعه‌ها طمع می‌ورزند و آنها را تصرف می‌کنند، و بر خانه‌ها، و آنها را می‌ربایند. بر مرد و خانه‌اش ستم روا می‌دارند، بر شخص و میراثش.

³بنابراین پدر ما چنین می‌گوید: بنگرید، بر ضد این خاندان بلایی تدارک می‌بینم که نمی‌توانید گردنهای خود را از آن آزاد سازید؛ نخواهید توانست سرهای خود را برافرازید، زیرا زمانی شریرانه است. ⁴در آن روز بر شما زبان طعنه خواهند گشود و با ماتمی تلخ نوحه سر خواهند داد و خواهند گفت: «به‌کلی ویران شدیم! او سهم قوم مرا معامله می‌کند؛ چگونه آن را از من برمی‌کَنَد! مزرعه‌های ما را به خائن قسمت می‌کند.» ⁵بنابراین در جماعت پدر ما کسی نخواهی داشت که ریسمان اندازه‌گیری را به قرعه بیفکند. ^a a v5 افکندن ریسمان اندازه‌گیری به قرعه، شیوه‌ای بود که اسرائیل بدان زمین را میان خاندانها تقسیم می‌کرد؛ از دست دادن این حق به معنای طرد همیشگی از میراث جماعت بود.

پدر انبیای دروغین را خاموش می‌سازد

⁶می‌گویند: «موعظه مکنید!» ایشان چنین موعظه می‌کنند. «کسی نباید چنین چیزهایی موعظه کند؛ رسوایی دامن ما را نخواهد گرفت.»

⁷ای خاندان یعقوب، آیا باید چنین گفته شود؟ آیا روح پدر ما بی‌صبر است؟ آیا اینها کارهای اوست؟ آیا سخنان من به کسی که با راستی رفتار می‌کند، نیکویی نمی‌بخشد؟

⁸اما اخیراً فرزندان من همچون دشمن برخاسته‌اند. شما ردای گران‌بها را از تن آنان که بی‌خبر می‌گذرند برمی‌کَنید، همچون مردانی که از جنگ بازمی‌گردند و خواهان هیچ نبردی نبودند. ⁹زنان قوم مرا از خانه‌های دلپذیرشان بیرون می‌رانید؛ از کودکان خردسالشان شکوه مرا تا ابد می‌ستانید. ¹⁰برخیزید و بروید، زیرا این جای آرامش نیست؛ چون آلوده شده است، ویرانی به بار می‌آورد— ویرانی‌ای دردناک. ¹¹اگر مردی که در فریبِ پوچ زندگی می‌کند دروغ گوید: «دربارهٔ شراب و مسکرات برای شما موعظه خواهم کرد»، او درست همان واعظِ این قوم می‌بود!

پدر بازماندگان خود را گرد می‌آورد

¹²ای یعقوب، همهٔ شما را به‌یقین گرد خواهم آورد؛ بازماندگان اسرائیل را به‌یقین با هم جمع خواهم کرد. آنان را چون گوسفندان در آغل، همچون گله در میان چراگاهشان، یکجا خواهم نهاد— مکانی پرهیاهو از مردمان.

¹³آن که راه را می‌گشاید پیشاپیش آنان بالا می‌رود؛ ایشان می‌شکافند و از دروازه می‌گذرند و از آن بیرون می‌روند. پادشاهشان پیشاپیش آنان می‌رود، و پدر ما در پیشاپیش ایشان. ^b b v13 آن که راه را می‌گشاید عیسی است، که پیشاپیش قوم خود می‌رود تا راه بازگشت به خانه را بگشاید و ایشان را از هر اسارتی بیرون رهبری کند—پادشاهشان، و پدر ما در پیشاپیش ایشان.