Księga Micheasza 1

1 ¹Słowo naszego Ojca do Micheasza z Moreszet w dniach Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów Judy — to, co widział o Samarii i Jerozolimie. ²Słuchajcie, wszystkie ludy; nasłuchuj, ziemio, i wszystko, co ją napełnia — niech Wszechwładny Ojciec będzie świadkiem przeciwko wam, Wszechwładny Ojciec ze swojej świętej świątyni. ³Bo oto nasz Ojciec wychodzi ze swojego miejsca; zstąpi i stąpać będzie po wyżynach ziemi. ⁴Góry stopnieją pod nim, a doliny rozstąpią się, jak wosk przed ogniem, jak wody rozlane po stromym zboczu. ⁵Wszystko to dlatego, że Jakub zbuntował się, a dom Izraela zgrzeszył. Czym jest bunt Jakuba? Czyż nie Samarią? A czym jest wyżyna Judy? Czyż nie Jerozolimą? ⁶Dlatego obrócę Samarię w kupę gruzów na otwartym polu, w miejsce pod sadzenie winnic. Stoczę jej kamienie w dolinę i obnażę jej fundamenty. ⁷Wszystkie jej rzeźbione posągi zostaną potłuczone, wszystkie jej zapłaty spalone w ogniu; wszystkie jej bożki obrócę w ruinę. Bo z zapłaty nierządnicy je zebrała i do zapłaty nierządnicy powrócą.

⁸Z tego powodu będę lamentować i zawodzić; będę chodzić obrany z szat i nagi. Będę wyć jak szakale i jęczeć jak strusie. ⁹Bo jej rana jest nieuleczalna; dosięgła aż do Judy. Doszła do bramy mojego ludu, aż do Jerozolimy. ¹⁰Nie opowiadajcie o tym w Gat; nie płaczcie wcale. W Bet-Leafra tarzajcie się w prochu. ^a a v10 Nazwy miast w tym fragmencie są wplecione w słowa proroka jako gra słów — Bet-Leafra brzmi jak hebrajskie „dom prochu”, dlatego jej mieszkańcom nakazano tarzać się w prochu. ¹¹Idźcie swoją drogą, mieszkańcy Szafiru, w nagości i wstydzie. Mieszkańcy Saananu nie wychodzą; lament Bet-Esel pozbawia was miejsca, by stanąć. ¹²Bo mieszkańcy Marot czekają z niepokojem na dobro, ponieważ nieszczęście zstąpiło od naszego Ojca do bramy Jerozolimy. ¹³Zaprzęgajcie konie do rydwanu, mieszkańcy Lakisz. Ono było początkiem grzechu dla córki Syjonu, bo w tobie znaleziono bunty Izraela. ¹⁴Dlatego dasz dary pożegnalne Moreszet-Gat; domy Akzibu będą zwodnicze dla królów Izraela. ¹⁵Jeszcze raz sprowadzę na was zdobywcę, mieszkańcy Mareszy; chwała Izraela przyjdzie do Adullam. ¹⁶Ogol swoją głowę i zetnij swoje włosy z powodu dzieci, które kochasz; uczyń się łysy jak orzeł, bo pójdą od ciebie na wygnanie. ^b b v16 Ptak, o którym mowa, to prawdopodobnie sęp płowy, znany ze swojej nagiej, pozbawionej piór głowy — obraz przedstawia całkowitą, widoczną łysinę.