Dosa nu Diukir dina Haté Yuda
Dosa Yuda kaukir dina haté maranéhna kawas ukiran dina batu. Dua kahirupan dijajarkeun: nu ngandelkeun kakuatan manusa, garing kawas rungkun di gurun keusik, jeung nu percaya ka Ramana, héjo sanajan halodo. Yeremia ménta dicageurkeun, tuluy méré pépéling ngeunaan poé Sabat.
17 1Dosa Yuda diukir ku pena beusi, ditulis ku seuseukeut inten dina papan haténa jeung dina tanduk-tanduk altarna,
2“bari anak-anakna inget kana altar-altarna jeung tihang-tihang Asyéra nu aya di gigireun tangkal-tangkal héjo di pasir-pasir nu luhur. a a v2 Tihang-tihang Asyéra téh barang-barang kai nu diukir, diadegkeun pikeun nyembah Asyéra, hiji déwi kasuburan urang Kanaan. 3Éh gunung Kami di tanah lapang, kakayaan jeung sagala pakaya maraneh rék diserenkeun jadi rampasan, kitu deui tempat-tempat luhur maraneh, ku karana dosa nu nyebar di sakuliah wewengkon maraneh. 4Ku lampah maraneh sorangan, maraneh bakal leungit tina warisan anu geus dibikeun ku Kami ka maraneh, jeung Kami bakal nyieun maraneh ngawula ka musuh-musuh maraneh di hiji nagri nu teu dipikawanoh ku maraneh, sabab maraneh geus ngahurungkeun seuneu dina bebendu Kami nu bakal hurung salalanggengna.
5Kieu dawuhan Rama urang: Sing kasapa jalma anu ngandel ka sasama manusa, anu ngandelkeun kakuatan manusa, sarta anu haténa ngejat ti Kami. 6Manéhna bakal jiga tangkal rungkun di tanah gersang anu teu kungsi ngarasa senang sanajan kahadéan datang, nu matuh di tempat-tempat garing di gurun keusik, di tanah nu asin nu euweuh nu nyicingan. 7Tapi bagja jalma anu ngandel ka Kami, anu pamercayana aya ka Kami. 8Manéhna bakal jiga tangkal nu dipelak di sisi cai, nu akar-akarna ngarémbét ka walungan. Henteu sieun mun datang panas poé; daun-daunna tetep héjo. Teu salempang dina usum halodo sarta teu eureun-eureun ngabuahan. 9Haté téh leuwih tukang nipu ti batan naon baé, jeung teu bisa dicageurkeun—saha nu bisa ngarti kana éta? 10Kami, Rama maraneh, nalungtik haté sarta nguji pikiran, pikeun males ka unggal jalma luyu jeung lakuna, luyu jeung naon anu pantes keur pagawéanana. 11Lir manuk gemak nu ngangremkeun endog nu lain endogna sorangan, nya kitu jalma anu meunang kabeungharan ku jalan teu adil. Satengahing umur éta kabeungharan bakal ninggalkeun manéhna, sarta dina ahirna manéhna bakal tétéla jadi jalma gejul.”
12Singgasana nu mulya, nu diluhurkeun ti awal mula, nya éta tempat panyucian urang. 13Nun Ama, pangharepan Israil, sakur nu ninggalkeun Ama bakal diwiwirang. Jalma-jalma nu ngejat ti Ama bakal ditulis dina kekebul, sabab maranéhna geus naringgalkeun Rama urang, sumber cai hirup.
14Nun Ama, cageurkeun abdi, tangtos abdi bakal cageur; salametkeun abdi, tangtos abdi bakal salamet, wireh Ama téh anu dipuji ku abdi. 15Tingali, maranéhna terus-terusan ngomong ka abdi, “Mana éta dawuhan Allah? Hayu geura datang ayeuna!” 16Tapi abdi henteu kabur tina pancén jadi pangangon dina kumawula ka Ama, sareng abdi henteu kantos ngaharep-harep poé karusakan. Ama uninga kana sagala nu kaluar tina baham abdi; sadayana nyampak di payuneun Ama. 17Ulah jadi anu matak kagimir pikeun abdi; Ama téh panyalindungan abdi dina poé balai. 18Mugi jalma-jalma nu nganiaya abdi diwiwirang, sanés abdi; mugi maranéhna diremukkeun, sanés abdi. Datangkeun poé balai ka maranéhna; remukkeun maranéhna ku karuksakan nu tikel dua.
Rama Nyaur Supaya Satia kana Poé Sabat
19Kieu timbalan Rama urang ka abdi: Jung indit tur ngadeg di Gerbang Rahayat, tempat raja-raja Yuda arasup jeung kalaluar, jeung di sakabéh gerbang Yerusalem,
20tuluy bejakeun ka maranéhna: Darengékeun dawuhan Rama urang, eh raja-raja Yuda, sakabéh urang Yuda, jeung sakur nu aya di Yerusalem anu arasup ngaliwatan ieu gerbang-gerbang. 21Kieu dawuhan Rama urang: Jaga nyawa maraneh—ulah manggul babawaan dina poé Sabat, atawa ngasupkeun babawaan ngaliwatan gerbang-gerbang Yerusalem. 22Ulah ngaluarkeun babawaan ti imah maraneh dina poé Sabat, atawa migawé pagawéan naon baé, jeung sucikeun poé Sabat, saperti nu geus ditimbalkeun ku Kami ka karuhun maraneh. 23Maranéhna arembungeun ngadéngékeun atawa malire; maranéhna ngabengkahkeun beuheung, teu daék ngadéngé atawa narima panggeuing. 24Tapi lamun maraneh enya-enya ngadéngékeun ka Kami, kitu dawuhan Rama urang, jeung teu ngasupkeun babawaan ngaliwatan gerbang-gerbang ieu kota dina poé Sabat, sarta nyucikeun poé Sabat ku teu migawé pagawéan dina poé éta, 25tangtu raja-raja jeung pangéran-pangéran anu diuk dina singgasana Daud bakal arasup ngaliwatan gerbang-gerbang ieu kota, tarumpak kareta jeung kuda—maranéhna, para gegedénna, urang Yuda, jeung pangeusi Yerusalem—sarta ieu kota bakal tetep dicicingan salalanggengna. 26Jalma-jalma bakal daratang ti kota-kota Yuda, ti sabudeureun Yerusalem, ti tanah Binyamin, ti tanah handap, ti pasir-pasir, jeung ti Négeb, marawa kurban beuleuman, kurban peuncitan, kurban gandum, menyan, jeung kurban panarima ka Bait Rama urang. 27Tapi lamun maraneh arembungeun ngadéngékeun ka Kami—nyucikeun poé Sabat, teu manggul babawaan ngaliwatan gerbang-gerbang Yerusalem dina poé Sabat—Kami bakal ngahurungkeun seuneu dina gerbang-gerbangna anu moal bisa dipareuman, nu bakal ngahuru karaton-karaton Yerusalem.