Ny fahotana voasokitra ao am-pon’i Joda
Voasoratra tahaka ny sary voasokitra amin'ny vato ao am-pon'ny Joda ny fahotany. Roa ny fiainana miara-mipetraka: ilay miankina amin'ny herin'olombelona, mangatsiaka tahaka ny ahidrano any an-efitra, ary ilay matoky ny Rainy, maitso na dia ao anatin'ny hain-tany aza. Mangataka ho sitrana i Jeremia, avy eo mampitandrina momba ny Sabata.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–11, 19–27
17 1Ny fahotan’i Joda dia voasoratra tamin’ny penina vy, voasokitra tamin’ny tendron-diamondra teo amin’ny takelaka ao am-pony sy teo amin’ny tandroky ny alitarany,
2«raha mahatsiaro ny alitarany sy ny andrin’i Asera ny zanany eo anilan’ny hazo maitso eny amin’ny havoana avo. a a v2 Ny andrin’i Asera dia zavatra vita tamin’ny hazo voasokitra napetraka hiankohofana tamin’i Asera, andriamanibavy kananita mpanome fahavokarana. 3Ny tendrombohitro any an-tsaha, ny harenao sy ny rakitrao rehetra dia hatolotro ho babo, ary ny fitoerana avonao koa, noho ny fahotana manerana ny taninao. 4Ho very noho ny tananao ihany ny lova nomeko anao, ary hampanompoiko ny fahavalonao ianao any amin’ny tany tsy fantatrao, fa efa nandrehitra afo tamin’ny fahatezerako ianao izay hirehitra mandrakizay.
5Izao no lazain’i Raintsika: Voaozona ny olona izay matoky olombelona fotsiny, izay miantehitra amin’ny hery olombelona, ary mitodika lavitra Ahy ny fony. 6Ho tahaka ny kirihitra any an-tany foana izy, izay tsy hahita fanamaivanana na dia tonga aza izany, monina any amin’ny toerana main’ny efitra, any amin’ny tany sira tsy onenan’olona. 7Kanefa sambatra ny olona izay matoky Ahy, izay Izaho no fitokiany. 8Ho tahaka ny hazo ambolena eo anilan’ny rano izy, izay mamelatra ny fakany eo amoron’ny ony. Tsy matahotra izy rehefa tonga ny hainandro; mitoetra maitso ny raviny. Tsy manahy izy amin’ny taona hain-tany ary tsy mitsahatra mamoa. 9Mamitaka mihoatra noho ny zavatra rehetra ny fo ary tsy azo sitranina—iza no mahafantatra azy? 10Izaho, Rainareo, no mandinika ny fo ary manandrana ny saina, mba hamaly ny olona tsirairay araka ny lalany, araka ny vokatry ny asany. 11Tahaka ny sompatra mamory atody tsy nateriny izay olona mahazo harena tsy ara-drariny. Rehefa antenantenan’ny androny dia handao azy ny harena, ary any am-parany dia ho hita fa adala izy.»
12Seza fiandrianana be voninahitra, avo hatramin’ny voalohany, no toerana misy ny fitoerana masintsika. 13Rainay ô, fanantenan’i Israely, ho menatra izay rehetra mahafoy Anao. Izay mivily lavitra Anao dia hosoratana amin’ny vovoka, satria nahafoy an’i Rainay, loharanon’ny rano velona, izy ireo.
14Sitrano aho, Raiko ô, dia ho sitrana aho; vonjeo aho, dia ho voavonjy aho, fa Ianao no iderako. 15Indro, hoy izy ireo hatrany tamiko: «Aiza ny tenin’Andriamanitra? Aoka ho tonga izao!» 16Kanefa tsy nandositra ny fiandrasana ondry tamin’ny fanompoana Anao aho, ary tsy naniry ny andro fahoriana. Fantatrao izay nivoaka tamin’ny molotro; efa nibaribary teo anatrehanao izany. 17Aza lasa fahatahorana ho ahy Ianao; Ianao no fiarovako amin’ny andro loza. 18Aoka ho menatra ireo mpanenjika ahy, fa aza aho; aoka ho torotoro izy ireo, fa aza aho. Entano ny andro loza hanjo azy ireo; ataovy torotoro amin’ny fandringanana in-droa izy ireo.
Ny Ray miantso ho mahatoky amin’ny Sabata
19Izao no nolazain’i Raintsika tamiko: Mandehana, mijanona eo am-bavahadin’ny vahoaka, izay idirana sy ivoahan’ny mpanjakan’i Joda, ary eo am-bavahady rehetra any Jerosalema,
20ary ataovy hoe: Henoy ny tenin’i Raintsika, ry mpanjakan’i Joda, ry Joda rehetra, ary ianareo rehetra any Jerosalema izay miditra amin’ireo vavahady ireo. 21Izao no lazain’i Raintsika: Mitandrema ny ainareo—aza mitondra entana amin’ny andro Sabata, na mampiditra izany amin’ny vavahadin’i Jerosalema. 22Aza mitondra entana avy amin’ny tranonareo amin’ny andro Sabata, na manao asa, fa hamasino ny andro Sabata, araka izay nandidiako ny razanareo. 23Tsy nihaino na nandray an-tsaina izy ireo; nanamafy ny vozony izy, ka tsy nety nihaino na nandray famaizana. 24Fa raha mihaino Ahy marina tokoa ianareo, hoy i Raintsika, ka tsy mitondra entana amin’ny vavahadin’ity tanàna ity amin’ny andro Sabata, ary mamasina ny andro Sabata, tsy manao asa amin’izany, 25dia hiditra amin’ny vavahadin’ity tanàna ity ny mpanjaka sy ny mpanapaka izay mipetraka amin’ny seza fiandrianan’i Davida, mitaingina kalesy sy soavaly—izy ireo sy ny mpanompony, ny lehilahy any Joda ary ny mponina any Jerosalema—ary ho voonina mandrakizay ity tanàna ity. 26Ho avy ny olona avy any amin’ny tanànan’i Joda sy ny manodidina an’i Jerosalema, ny tanin’i Benjamina, ny tany lemaka, ny tany havoana ary ny Negeba, mitondra fanatitra dorana sy sorona sy fanatitra hanina sy emboka ary fanati-pisaorana ho any an-tranon’i Raintsika. 27Fa raha tsy mihaino Ahy ianareo mba hamasina ny andro Sabata sy tsy hitondra entana amin’ny vavahadin’i Jerosalema amin’ny andro Sabata, dia handrehitra afo amin’ny vavahadiny Aho, izay tsy azo vonoina, ka handevona ny lapan’i Jerosalema.
