Η Αμαρτία Χαραγμένη στην Καρδιά του Ιούδα
Η αμαρτία του Ιούδα είναι σκαλισμένη στις καρδιές τους σαν χάραγμα σε πέτρα. Δύο ζωές στέκονται πλάι πλάι: εκείνος που στηρίζεται στην ανθρώπινη δύναμη, ξερός σαν θάμνος της ερήμου, και εκείνος που εμπιστεύεται τον Πατέρα του, πράσινος μέσα στην ξηρασία. Ο Ιερεμίας ζητά να γιατρευτεί, και ύστερα προειδοποιεί για το Σάββατο.
17 1Η αμαρτία του Ιούδα είναι χαραγμένη με σιδερένια γραφίδα, χαραγμένη με διαμαντένια μύτη πάνω στην πλάκα της καρδιάς τους και στα κέρατα των βωμών τους,
2«ενώ τα παιδιά τους θυμούνται τους βωμούς τους και τους στύλους της Ασερά δίπλα στα καταπράσινα δέντρα πάνω στους ψηλούς λόφους. a a v2 Οι στύλοι της Ασερά ήταν σκαλισμένα ξύλινα αντικείμενα που στήνονταν για τη λατρεία της Ασερά, μιας χαναανίτικης θεάς της γονιμότητας. 3Βουνό μου στην ανοιχτή εξοχή, τα πλούτη σου και όλους τους θησαυρούς σου θα τους παραδώσω για λάφυρα, και τους ψηλούς τόπους σου, εξαιτίας της αμαρτίας σε όλη την επικράτειά σου. 4Με τα ίδια σου τα χέρια θα χάσεις την κληρονομιά που σου έδωσα, και θα σε κάνω να υπηρετείς τους εχθρούς σου σε μια γη που δεν γνωρίζεις, γιατί άναψες φωτιά στον θυμό μου που θα καίει για πάντα.
5Να τι λέει ο Πατέρας μας: Καταραμένος είναι όποιος εμπιστεύεται απλούς ανθρώπους, που στηρίζεται στην ανθρώπινη δύναμη, και που η καρδιά του απομακρύνεται από μένα. 6Θα είναι σαν θάμνος στην ερημιά που ποτέ δεν βρίσκει ανακούφιση ακόμα κι όταν έρθει, που κατοικεί στους ξεροτόπους της ερήμου, σε μια αλμυρή γη όπου δεν ζει κανείς. 7Ευλογημένος όμως είναι όποιος εμπιστεύεται σ’ εμένα, που η πεποίθησή του είναι σ’ εμένα. 8Θα είναι σαν δέντρο φυτεμένο κοντά στο νερό, που απλώνει τις ρίζες του προς το ρυάκι. Δεν φοβάται όταν έρχεται ο καύσωνας· τα φύλλα του μένουν πράσινα. Δεν ανησυχεί τη χρονιά της ξηρασίας και ποτέ δεν σταματά να καρποφορεί. 9Η καρδιά είναι πιο δόλια από οτιδήποτε άλλο και αγιάτρευτη — ποιος μπορεί να την καταλάβει; 10Εγώ, ο Πατέρας σας, ερευνώ την καρδιά και δοκιμάζω τον νου, για να ανταποδώσω στον καθένα σύμφωνα με τους δρόμους του, σύμφωνα με όσα αξίζουν τα έργα του. 11Όπως η πέρδικα που κλωσάει αβγά που δεν γέννησε, έτσι είναι όποιος αποκτά πλούτη άδικα. Στα μισά της ζωής του τα πλούτη θα τον εγκαταλείψουν, και στο τέλος θα αποδειχτεί ανόητος».
12Ένας ένδοξος θρόνος, υψωμένος από την αρχή, είναι ο τόπος του αγιαστηρίου μας. 13Πατέρα μας, ελπίδα του Ισραήλ, όλοι όσοι σε εγκαταλείπουν θα ντροπιαστούν. Αυτοί που απομακρύνονται από σένα θα γραφτούν στο χώμα, επειδή εγκατέλειψαν τον Πατέρα μας, την πηγή του ζωντανού νερού.
14Γιάτρεψέ με, Πατέρα μου, και θα γιατρευτώ· σώσε με, και θα σωθώ, γιατί εσύ είσαι αυτός που υμνώ. 15Δες, συνέχεια μου λένε: «Πού είναι ο λόγος του Θεού; Ας έρθει τώρα!» 16Εγώ όμως δεν ξέφυγα από το να είμαι ποιμένας στην υπηρεσία σου, ούτε λαχτάρησα τη μέρα της απελπισίας. Εσύ ξέρεις τι βγήκε από τα χείλη μου· ήταν φανερό μπροστά σου. 17Μη γίνεις τρόμος για μένα· εσύ είσαι το καταφύγιό μου τη μέρα της συμφοράς. 18Ας ντροπιαστούν αυτοί που με καταδιώκουν, όχι όμως εγώ· ας συντριβούν αυτοί, όχι όμως εγώ. Φέρε πάνω τους τη μέρα της συμφοράς· σύντριψέ τους με διπλή καταστροφή.
Ο Πατέρας Καλεί σε Πιστή Τήρηση του Σαββάτου
19Αυτό που μου είπε ο Πατέρας μας: Πήγαινε και στάσου στην Πύλη του Λαού, απ’ όπου μπαινοβγαίνουν οι βασιλιάδες του Ιούδα, και σε όλες τις πύλες της Ιερουσαλήμ,
20και πες τους: Ακούστε τον λόγο του Πατέρα μας, βασιλιάδες του Ιούδα, όλος ο Ιούδας, και καθένας στην Ιερουσαλήμ που μπαίνει από αυτές τις πύλες. 21Να τι λέει ο Πατέρας μας: Προσέξτε τη ζωή σας — μην κουβαλάτε φορτίο το Σάββατο, ούτε να φέρνετε κάποιο μέσα από τις πύλες της Ιερουσαλήμ. 22Μην κουβαλάτε φορτίο από τα σπίτια σας το Σάββατο, ούτε να κάνετε καμιά δουλειά, και να κρατάτε άγιο το Σάββατο, όπως πρόσταξα τους προγόνους σας. 23Εκείνοι δεν ήθελαν να ακούσουν ούτε να δώσουν προσοχή· σκλήρυναν τον τράχηλό τους, αρνούμενοι να ακούσουν ή να δεχτούν διόρθωση. 24Αν όμως πραγματικά με ακούσετε, λέει ο Πατέρας μας, και δεν φέρνετε φορτίο μέσα από τις πύλες αυτής της πόλης το Σάββατο, και κρατάτε άγιο το Σάββατο, χωρίς να κάνετε καμιά δουλειά σ’ αυτό, 25τότε βασιλιάδες και άρχοντες που κάθονται στον θρόνο του Δαβίδ θα μπαίνουν από τις πύλες αυτής της πόλης, καβάλα σε άρματα και άλογα — αυτοί, οι αξιωματούχοι τους, οι άντρες του Ιούδα, και οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ — και αυτή η πόλη θα μείνει κατοικημένη για πάντα. 26Θα έρθουν άνθρωποι από τις πόλεις του Ιούδα, τα περίχωρα της Ιερουσαλήμ, τη γη του Βενιαμίν, τα πεδινά, τους λόφους, και τον Νεγκέβ, φέρνοντας ολοκαυτώματα, θυσίες, προσφορές από σιτάρι, θυμίαμα, και προσφορές ευχαριστίας στον οίκο του Πατέρα μας. 27Αν όμως δεν θελήσετε να με ακούσετε — να κρατάτε άγιο το Σάββατο, να μην κουβαλάτε φορτίο μέσα από τις πύλες της Ιερουσαλήμ το Σάββατο — θα ανάψω φωτιά στις πύλες της που δεν θα μπορεί να σβηστεί, και θα κατατρώει τα παλάτια της Ιερουσαλήμ.
