Ιερεμίας 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Ο λόγος που ήρθε στον Ιερεμία από τον Πατέρα μας:

²«Σήκω, κατέβα στο σπίτι του αγγειοπλάστη, κι εκεί θα σε κάνω να ακούσεις τα λόγια μου».

³Κατέβηκα λοιπόν στο σπίτι του αγγειοπλάστη, κι εκείνος δούλευε στον τροχό. ⁴Το πήλινο αγγείο που έπλαθε χάλασε στο χέρι του, κι έτσι το ξανάπλασε σε άλλο, όπως έκρινε καλό.

⁵Τότε ήρθε σ’ εμένα ο λόγος του Πατέρα μας:

⁶«Δεν μπορώ να κάνω σ’ εσάς όπως αυτός ο αγγειοπλάστης, λαέ του Ισραήλ; λέει ο Πατέρας σας. Όπως ο πηλός στο χέρι του αγγειοπλάστη, έτσι είστε κι εσείς στο δικό μου, λαέ του Ισραήλ. ⁷“Κάθε στιγμή μπορεί να μιλήσω για ένα έθνος ή ένα βασίλειο, για να το ξεριζώσω, να το γκρεμίσω και να το καταστρέψω, ⁸αλλά αν εκείνο το έθνος, εναντίον του οποίου μίλησα, γυρίσει από την κακία του, αλλάζω γνώμη για τη συμφορά που σχεδίαζα γι’ αυτό. ⁹Κάθε στιγμή μπορεί να μιλήσω για ένα έθνος ή ένα βασίλειο, για να το χτίσω και να το φυτέψω, ¹⁰αλλά αν κάνει το κακό μπροστά μου, αγνοώντας τη φωνή μου, τότε θα αλλάξω γνώμη για το καλό που σκόπευα γι’ αυτό.

¹¹«Τώρα πες στους άντρες του Ιούδα και στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ: Να τι λέει ο Πατέρας σας: Πλάθω συμφορά εναντίον σας, ετοιμάζω σχέδια εναντίον σας. Ο καθένας σας ας γυρίσει από τον κακό του δρόμο· κάντε καλούς τους δρόμους και τις πράξεις σας”». ^a a v11 Η λέξη για το «πλάθω» εδώ είναι η ίδια που χρησιμοποιείται για τον αγγειοπλάστη στον τροχό του — ο Πατέρας μας, ο αγγειοπλάστης, προειδοποιεί ότι τώρα πλάθει τις συνέπειες που οι ίδιες οι επιλογές του λαού του έχουν θέσει σε κίνηση.

¹²Όμως εκείνοι λένε: «Δεν υπάρχει ελπίδα! Θα ακολουθήσουμε τα δικά μας σχέδια, ο καθένας θα κάνει ό,τι του λέει η πεισματική, κακή του καρδιά».

¹³Γι’ αυτό ο Πατέρας μας λέει: Ρωτήστε τα έθνη — ποιος άκουσε ποτέ τέτοιο πράγμα; Η παρθένα Ισραήλ έκανε κάτι πολύ φρικτό. ¹⁴Φεύγει ποτέ το χιόνι του Λιβάνου από τις βραχώδεις πλαγιές; Στερεύουν ποτέ τα δροσερά νερά που κυλούν από μακρινές πηγές; ¹⁵Κι όμως ο λαός μου με ξέχασε· καίνε θυμίαμα σε μάταια είδωλα, που κάνουν τον λαό μου να σκοντάφτει στους αρχαίους δρόμους και να βαδίζει σε παράδρομους — τραχιά, απάτητα μονοπάτια, ¹⁶κάνοντας τη γη τους ερημιά, αντικείμενο αιώνιας περιφρόνησης· όλοι όσοι περνούν από εκεί θα μείνουν εμβρόντητοι και θα κουνήσουν το κεφάλι τους. ¹⁷Σαν τον ανατολικό άνεμο θα τους σκορπίσω μπροστά στον εχθρό· θα τους δείξω την πλάτη μου κι όχι το πρόσωπό μου την ημέρα της συμφοράς τους.

¹⁸Είπαν: «Ελάτε, ας σχεδιάσουμε κακό εναντίον του Ιερεμία — δεν θα χαθεί η διδασκαλία από τον ιερέα, ούτε η συμβουλή από τον σοφό, ούτε ο λόγος από τον προφήτη. Ελάτε, ας τον χτυπήσουμε με τη γλώσσα· ας αγνοήσουμε όλα όσα λέει». ¹⁹Δώσε μου προσοχή, Πατέρα μου, κι άκουσε τη φωνή εκείνων που με κατηγορούν! ²⁰Πρέπει το κακό να ανταποδίδεται αντί για το καλό; Κι όμως έσκαψαν λάκκο για να μου πάρουν τη ζωή. Θυμήσου πώς στάθηκα μπροστά σου για να μιλήσω καλά για χάρη τους, για να αποστρέψω την οργή σου από αυτούς. ²¹Γι’ αυτό παράδωσε τα παιδιά τους στην πείνα· παράδωσέ τους στη δύναμη του σπαθιού. Ας μείνουν οι γυναίκες τους άτεκνες και χήρες· ας θανατωθούν οι άντρες τους, κι ας πέσουν οι νέοι τους από το σπαθί στη μάχη. ²²Ας ακουστούν κραυγές από τα σπίτια τους, όταν ξαφνικά φέρεις επιδρομείς εναντίον τους, γιατί έσκαψαν λάκκο για να με πιάσουν κι έκρυψαν παγίδες για τα πόδια μου. ²³Εσύ όμως, Πατέρα μου, γνωρίζεις όλα τα σχέδιά τους να με σκοτώσουν. Μη συγχωρήσεις το ανόμημά τους ούτε να σβήσεις την αμαρτία τους από μπροστά σου. Ας ανατραπούν μπροστά σου· ενέργησε εναντίον τους την ώρα της οργής σου.