زمونږ پلار خپل قوم جوړوى
د کلال په څرخ کې یو خراب لوښی په ساده توګه بیا جوړېږي، او زموږ پلار وايي چې له قومونو سره هم همداسې چلند کېږي — اعلان شوې آفت بېرته اخیستل کېدای شي که دوی وګرځي. یهودا ځواب ورکوي چې هیله نشته او موږ به د خپلو پلانونو پسې ځو. بیا خلک د یرمیا پر ضد دسیسه جوړوي.
18 1هغه کلام چې يرمياه ته د زمونږ پلار له طرفه راغلو:
2”پاڅه، د کُوزګر کور ته کُوز شه، او هلته به زۀ تا ته خپل کلام واورومه.“
3نو زۀ د کُوزګر کور ته کُوز شوم، او هغه هلته په چرخ باندې کار کوو. 4هغه لوښے چې له خټې نه يې جوړوو د هغۀ په لاس کښې خراب شو، نو هغۀ بيا داسې بل لوښے ترې جوړ کړو لکه چې هغۀ ته ښۀ ښکارېدو.
5بيا د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو:
6”اے د اِسرائيلو کورنۍ، آيا زۀ تاسو سره هم هغه شان نۀ شم کولے لکه دا کُوزګر؟ ستاسو پلار فرمائى. اے د اِسرائيلو کورنۍ، لکه چې خټه د کُوزګر په لاس کښې وى، هم هغه شان تاسو زما په لاس کښې يئ. 7’هر وخت زۀ د کوم قوم يا بادشاهۍ په حقله وئيلے شم، چې هغه به له بُنياده ايستل کيږى، نسکوريږى او تباه کيږى، 8خو کۀ هغه قوم چې زۀ يې په خلاف وئيلى، له خپلې بدۍ نه راوګرځى، نو زۀ به د هغې آفت په حقله خپل اِراده بدلومه چې ما يې دپاره جوړ کړے وو. 9هر وخت زۀ د کوم قوم يا بادشاهۍ په حقله وئيلے شم، چې هغه به جوړيږى او کرل کيږى، 10خو کۀ هغه زما په نظر کښې بدى وکړى، او زما غږ ته غوږ ونۀ نيسى، نو زۀ به د هغه ښېګڼې په حقله خپل اِراده بدلومه چې ما يې دپاره غوښته.
11”نو اوس د يهوداه سړيو او د يروشلم خلقو ته ووايه چې: ستاسو پلار داسې فرمائى: زۀ ستاسو په خلاف آفت جوړوم، او ستاسو په خلاف اِراده کوم. تاسو هر يو له خپلې بدې لارې نه راوګرځئ؛ خپلې لارې او کارونه ښۀ کړئ.‘“ a a v11 دلته د ”جوړولو“ دپاره هم هغه لفظ کارولے شوے دے چې د کُوزګر دپاره يې په خپل چرخ باندې کاروى — زمونږ پلار، چې کُوزګر دے، خبردارے ورکوى چې هغه اوس هغه نتيجې جوړوى چې د خپل قوم خپلو فيصلو ته لاره هواره کړې ده.
12خو هغوئ وائى چې، ”هيڅ اُميد نشته! مونږ به د خپلو ارادو تابعدارى کوو، او هر يو به د خپل ضدى، بد زړۀ مطابق عمل کوى.“
13نو زمونږ پلار فرمائى: له قومونو نه تپوس وکړئ—داسې خبره چا اورېدلې ده؟ د اِسرائيل کُنوارې ډېر خوفناک کار کړے دے. 14آيا د لُبنان واوره کله د ګټو له غرو نه ختميږى؟ آيا هغه يخې اوبۀ چې له لرو سرچينو نه بهيږى کله وچيږى؟ 15خو زما قوم زۀ هير کړم؛ هغوئ بېفائدې بتانو ته لوبان سوزوى، چې زما قوم د زړو لارو نه ترپل کوى او په څنګ لارو باندې ګرځى—ناهموارې، نالوېدلى لارې، 16چې خپله مُلک يې ويجاړ کوى، او د تل دپاره د سپکاوى شے ګرځوى؛ هر څوک چې ترې تېريږى حيران به شى او خپل سر به ښوروى. 17لکه د ختيځ باد زۀ به هغوئ د دُښمن په مخکښې خوارۀ وارۀ کوم؛ زۀ به هغوئ ته د خپل آفت په ورځ خپله شا ورښايم، نۀ مخ.
18هغوئ ووئيل چې، ”راشئ، د يرمياه په خلاف سازش جوړ کړو—ځکه نۀ به تعليم د اِمام نه ختميږى، نۀ مشوره د دانا نه، او نۀ کلام د نبى نه. راشئ، په ژبه باندې هغۀ ته ضربه ورکړو؛ او څۀ چې هغه وائى هر شى ته غوږ مۀ نيسئ.“ 19اے زما پلار، ما ته غور وکړه، او زما د مُلزمانو غږ واوره! 20آيا د نيکۍ بدله بدى ورکولے شى؟ خو هغوئ زما د ژوند اخيستو دپاره کوهے کيندلے دے. ياد کړه چې زۀ څنګه ستا په مخکښې ودرېدم چې د هغوئ په حق کښې ښۀ خبرې وکړم، چې ستا قهر له هغوئ نه وګرځوم. 21نو د هغوئ بچى قحطسالۍ ته حواله کړه؛ هغوئ د تُورې واک ته وسپاره. د هغوئ ښځې دې بېاولاده او کونډې شى؛ د هغوئ سړى دې ووژلے شى، او د هغوئ ځوانان دې په جنګ کښې په تُوره مړۀ شى. 22د هغوئ له کورونو نه دې چغې پورته شى کله چې تۀ ناببره د هغوئ په خلاف لُوټماران راولې، ځکه چې هغوئ زما د نيولو دپاره کوهے کيندلے دے او زما د پښو دپاره يې داِمونه پټ کړى دى. 23خو اے زما پلاره، تۀ د هغوئ هغه ټول سازش پوهيږې چې زما د وژلو دپاره دے. د هغوئ خطا مۀ بخښه او د هغوئ ګناه د خپل نظر نه مۀ ورکوه. هغوئ دې ستا په مخکښې نسکور شى؛ د خپل قهر په وخت کښې له هغوئ سره معامله وکړه.
