Rama kita Mbentuk Umate
Ing pamuteran tukang gendhing, kendhi kang rusak mung digawé manèh, lan Rama kita ngandika yèn bangsa-bangsa uga diolah kanthi cara kang padha — bilai kang wis kaundhangaké bisa dibatalaké yèn padha mratobat. Yehuda mangsuli yèn wis ora ana pangarep-arep lan padha bakal nuruti rancangané dhéwé. Banjur ana wong-wong kang ngrancang piala tumrap Yeremia.
18 1Pangandika kang tumeka marang Yeremia saka Rama kita, mangkene:
2“Ngadega, mudhuna menyang omahe tukang grabah, lan ing kana Aku bakal mituturake pangandikaKu marang kowe.”
3Aku banjur mudhun menyang omahe tukang grabah, lan ing kana tukang grabah mau lagi nyambut gawe ana ing jantrane. 4Nanging wadhah lempung kang dibentuk mau rusak ana ing tangane, mulane dibentuk maneh dadi wadhah liya, miturut apa kang dianggep becik dening tukang grabah mau.
5Tumuli ana pangandikane Rama kita kang tumeka marang aku, mangkene:
6“Apa Aku ora bisa tumindak marang kowe kaya tukang grabah iki, he turune Israel? Mangkono pangandikane Ramamu. Kaya lempung ing tangane tukang grabah, mangkono uga kowe ana ing tanganKu, he turune Israel. 7‘Ing sawayah-wayah Aku bisa ngandika bab sawijining bangsa utawa karajan, yaiku arep Dakbedhol, Dakgempur lan Daksirnakake, 8nanging manawa bangsa kang wis Dakancam mau mratobat saka pialane, Aku bakal malih karsaKu ngenani bilai kang wis Dakrancang tumrap bangsa mau. 9Ing sawayah-wayah uga Aku bisa ngandika bab sawijining bangsa utawa karajan, yaiku arep Dakbangun lan Daktanem, 10nanging manawa bangsa mau nindakake piala ana ing ngarsaKu, lan ora ngrungokake swaraKu, Aku bakal malih karsaKu ngenani kabecikan kang wis Dakkarsakake tumrap bangsa mau.
11“Saiki kandhaa marang wong-wong Yehuda lan para panduduking Yerusalem: Mangkene pangandikane Ramamu: Lah, Aku lagi mbentuk bilai tumrap kowe kabeh lan ngrancang rancangan nglawan kowe. Saben wong ing antaramu padha baliya saka dalane kang ala, lan dandanana dalanmu lan tumindakmu.’” a a v11 Tembung kang dijarwakake “mbentuk” ing kene iku padha karo tembung kang dianggo kanggo tukang grabah ing jantrane — Rama kita, Sang Tukang Grabah, ngelingake yen Panjenengane saiki lagi mbentuk akibat kang wis disurung dening pilihane umate dhewe.
12Nanging wong-wong mau padha kandha: “Ora ana pangarep-arep! Aku padha arep nuruti rancanganku dhewe, lan saben wong bakal tumindak miturut atine kang wangkot lan ala.”
13Mulane Rama kita ngandika: Padha takona marang para bangsa — sapa kang tau krungu prakara kang kaya mangkono? Prawan Israel wis nindakake prakara kang nggegirisi banget. 14Apa salju ing Gunung Libanon tau ilang saka ereng-erenge parang? Apa banyu adhem kang mili saka sumber kang adoh tau asat? 15Nanging umatKu wis padha lali marang Aku; padha ngobong dupa kanggo brahala kang tanpa guna, kang njalari umatKu kesandhung saka dalan-dalan kuna, lan lumaku ing dalan simpangan — dalan kang gronjal lan durung tau diambah, 16satemah tanahe dadi sepi mamring, dadi gegujengan ing salawase; sok wonga kang liwat ing kono bakal njenger lan gedheg-gedheg. 17Kaya angin wetan, Aku bakal mbuyarake wong-wong mau ana ing ngarepe mungsuh; Aku bakal mungkur, ora ngatonake pasuryanKu marang wong-wong mau ing dina karusakane.
18Wong-wong mau padha kandha: “Ayo, kita padha ngrancang piala nglawan Yeremia — amarga piwulang ora bakal sirna saka imam, pitutur saka wong wicaksana, utawa pangandika saka nabi. Ayo, padha kita srang sarana ilat; aja padha nggatekake sakabehing pangucape.” 19Dhuh Rama kawula, mugi Paduka karsa nggatosaken dhateng kawula, saha miyarsakna swantenipun para ingkang mitenah kawula! 20Punapa kasaenan pantes kawales piawon? Ewadene tiyang-tiyang punika sampun ndhudhuk luwangan kangge mendhet nyawa kawula. Mugi Paduka enget, bilih kawula sampun ngadeg wonten ing ngarsa Paduka, ngaturaken kasaenan kangge tiyang-tiyang punika, supados nyingkiraken bebendu Paduka saking tiyang-tiyang punika. 21Pramila mugi anak-anakipun sami Paduka ulungaken dhateng paceklik; Paduka pasrahaken dhateng panguwasaning pedhang. Mugi semahipun sami kecalan anak lan dados randha; mugi tiyang jaleripun sami kapejahan, saha para nem-nemanipun sami katumpes dening pedhang ing paprangan. 22Mugi wonten panjerit ingkang mungel saking griya-griyanipun, nalika Paduka dadakan ndhatengaken grombolan perampok nglawan tiyang-tiyang punika; amargi sami sampun ndhudhuk luwangan badhe nyepeng kawula, saha masang kala ingkang kasingidaken kangge suku kawula. 23Nanging Paduka, dhuh Rama kawula, nguningani sadaya pasekonganipun badhe mejahi kawula. Sampun ngantos Paduka ngapunten kalepatanipun utawi mbusek dosanipun saking paningal Paduka. Mugi tiyang-tiyang punika sami karubuhaken wonten ing ngarsa Paduka; Paduka tindakna dhateng tiyang-tiyang punika ing wekdal bebendu Paduka.