Dosaning Yehuda Katatah ing Atine
Dosané Yehuda kapahat ing atiné kaya ukiran ing watu. Urip loro jèjèr: kang nyendhèh marang kekuwatané manungsa, garing kaya grumbul ing ara-ara samun, lan kang pitados marang Ramané, tetep ijo sajroning kemarau. Yeremia nyuwun supaya diwarasaké, banjur paring pèngetan bab dina Sabat.
17 1Dosaning Yehuda kaukir nganggo pena wesi, katatah nganggo pucuk inten ing papan atine lan ing sungu-sunguning misbyahe,
2“sauntara anak-anake padha eling marang misbyah-misbyahe lan tugu-tugu Asyerahe ing sandhinge wit-witan ijo ing pucak-pucaking gunung. a a v2 Tugu Asyerah iku barang kayu kang ditatah, kang diadegake kanggo nyembah Asyerah, dewi kasuburan bangsa Kanaan. 3Gunungku ing ara-ara, kasugihanmu lan sakehing rajabranamu bakal Dakulungake dadi jarahan, uga panggonan-panggonanmu kang dhuwur, amarga saka dosa ing saindenging wilayahmu. 4Marga tanganmu dhewe kowe bakal kelangan warisan kang wis Dakparingake marang kowe, lan kowe bakal Dakgawe ngawula marang mungsuhmu ing tanah kang ora kokweruhi, amarga kowe wis nyumed geni ing bebenduKu kang bakal mulad-mulad ing salawase.
5Mangkene pangandikane Rama kita: Kena ing laknat wong kang ngendelake marang manungsa, kang sumendhe marang kakuwataning manungsa, lan kang atine mingkar saka Aku. 6Wong iku bakal kaya grumbul ing ara-ara samun, kang ora bakal ndeleng kabecikan samangsa iku teka, manggon ing panggonan-panggonan garing ing pasamunan, ing tanah uyah kang ora dienggoni wong. 7Nanging binerkahan wong kang ngendelake marang Aku, kang pangarep-arepe marang Aku. 8Wong iku bakal kaya wit kang katandur ing pinggir banyu, kang ngulurake oyode menyang kali. Ora wedi nalika hawa panas teka; godhonge tetep ijo. Ora kuwatir ing taun ketiga, lan ora tau mandheg metokake woh. 9Ati iku luwih julig tinimbang samubarang liyane sarta ora kena diwarasake—sapa kang bisa mangerteni? 10Aku, Ramamu, njajagi ati lan nyoba pikiran, supaya males saben wong miturut lakune, miturut apa kang pantes tumrap panggawene. 11Kaya manuk gemak kang ngengrem endhog kang dudu endhoge dhewe, mangkono uga wong kang golek kasugihan kanthi ora bener. Ing satengahing umure kasugihan mau bakal ninggal dheweke, lan ing wekasane dheweke bakal tetela wong gemblung.”
12Dhampar kamulyan, kang kaluhurake wiwit wiwitan, yaiku papaning pasucian kita. 13Dhuh Rama, pangajeng-ajengipun Israel, sadaya ingkang nilar Paduka badhe kawirangan. Tiyang ingkang mlengos saking Paduka badhe katulis wonten ing lebu, amargi sampun sami nilar Rama kita, tuking toya gesang.
14Kawula mugi Paduka warasaken, dhuh Rama kawula, temah kawula badhe saras; Paduka wilujengaken kawula, temah kawula badhe wilujeng, awit Paduka ingkang kawula alembana. 15Lah, tiyang-tiyang punika tansah sami wicanten dhateng kawula: “Endi pangandikane Gusti Allah? Cikben saiki enggal kelakon!” 16Nanging kawula boten lumajeng saking anggen kawula dados pangen ingkang ndherek Paduka, saha kawula boten nate ngajeng-ajeng dinten bilai. Paduka pirsa menapa ingkang kawula ucapaken; punika sampun kawrat wonten ing ngarsa Paduka. 17Mugi Paduka sampun ngantos dados pagiris tumrap kawula; Paduka pangungsen kawula ing dinten bilai. 18Mugi tiyang ingkang sami nguya-uya kawula sami kawirangan, nanging sampun kawula; mugi sami remuk, nanging sampun kawula. Mugi dinten bilai Paduka dhatengaken dhateng tiyang-tiyang punika; sami Paduka remukaken kanthi karisakan tikel kalih.
Sang Rama Nimbali Supaya Setya ing Dina Sabat
19Mangkene pangandikane Rama kita marang aku: Lungaa, ngadega ing Gapuraning Rakyat, panggonan para raja Yehuda mlebu lan metu, lan ing sakehing gapuraning Yerusalem,
20sarta kandhaa marang wong-wong mau: He para raja Yehuda, sakehe Yehuda, lan sakehe wong Yerusalem kang padha mlebu ing gapura-gapura iki, padha ngrungokna pangandikane Rama kita. 21Mangkene pangandikane Rama kita: Padha ngati-atia tumrap uripmu—aja padha ngusung momotan ing dina Sabat, utawa nggawa momotan metu ing gapura-gapuraning Yerusalem. 22Aja padha ngusung momotan metu saka omahmu ing dina Sabat, lan aja nglakoni pagawean apa wae, sarta sucekna dina Sabat, kaya kang wis Dakdhawuhake marang para leluhurmu. 23Nanging padha ora gelem ngrungokake utawa nggatekake; padha mangkotake githoke, emoh ngrungokake utawa nampani pepeling. 24Nanging manawa kowe padha temenan ngrungokake marang Aku, mangkono pangandikane Rama kita, lan ora nggawa momotan metu ing gapura-gapuraning kutha iki ing dina Sabat, sarta nyucekake dina Sabat, kanthi ora nglakoni pagawean apa wae ing dina iku, 25banjur para raja lan para pangeran kang lenggah ing dhampare Prabu Dawud bakal padha mlebu ing gapura-gapuraning kutha iki, nunggang kreta lan jaran—yaiku para raja mau, para punggawane, wong-wong Yehuda, lan para pendhudhuk Yerusalem—lan kutha iki bakal tetep dienggoni ing salawase. 26Wong-wong bakal padha teka saka kutha-kutha Yehuda, saka sakiwa-tengening Yerusalem, saka tanah Benyamin, saka tanah ngare, saka pagunungan, lan saka Tanah Negeb, padha nggawa kurban obaran, kurban sembelehan, kurban dhaharan, dupa, lan kurban panuwun menyang padalemane Rama kita. 27Nanging manawa kowe padha ora gelem ngrungokake marang Aku—kanggo nyucekake dina Sabat, ora nggawa momotan metu ing gapura-gapuraning Yerusalem ing dina Sabat—Aku bakal nyumed geni ing gapura-gapurane kang ora bisa dipateni, kang bakal mangan entek kedhaton-kedhatoning Yerusalem.