Jeremia 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Juda se sonde is met ’n ysterpen gegraveer, met ’n diamantpunt ingekerf op die tafel van hulle hart en op die horings van hulle altare,

²“terwyl hulle kinders hulle altare en hulle Asjerapale onthou langs die groen bome op die hoë heuwels. ^a a v2 Asjerapale was gekerfde houtvoorwerpe wat opgerig is vir die aanbidding van Asjera, ’n Kanaänitiese vrugbaarheidsgodin. ³My berg in die oop veld, jou rykdom en al jou skatte sal ek as buit oorgee, ook jou hoogtes, oor die sonde dwarsdeur jou gebied. ⁴Deur jou eie toedoen sal jy die erfdeel verloor wat ek jou gegee het, en ek sal maak dat jy jou vyande dien in ’n land wat jy nie ken nie, want jy het ’n vuur aangesteek in my toorn wat vir ewig sal brand.

⁵So sê ons Vader: Vervloek is die mens wat op blote mense vertrou, wat op menslike krag steun, en wie se hart van my af wegdraai. ⁶Hy sal wees soos ’n bos in die woesteny wat nooit verligting kry nie, selfs wanneer dit kom, wat in die dor plekke van die woestyn woon, in ’n soutland waar niemand woon nie. ⁷Maar geseënd is die mens wat op my vertrou, wie se vertroue in my is. ⁸Hy sal wees soos ’n boom wat by water geplant is, wat sy wortels na die stroom toe uitstuur. Dit is nie bang wanneer die hitte kom nie; sy blare bly groen. Dit is nie bekommerd in die jaar van droogte nie en hou nooit op om vrugte te dra nie. ⁹Die hart is bedriegliker as enigiets anders en ongeneeslik—wie kan dit verstaan? ¹⁰Ek, jou Vader, deursoek die hart en toets die gemoed, om elkeen te vergeld volgens sy weë, volgens wat sy dade verdien. ¹¹Soos ’n patrys wat eiers uitbroei wat dit nie gelê het nie, so is die een wat rykdom onregverdig verkry. In die middel van sy lewe sal die rykdom hom verlaat, en op die ou end sal hy ’n dwaas blyk te wees.”

¹²’n Glorieryke troon, verhewe van die begin af, is die plek van ons heiligdom. ¹³Ons Vader, hoop van Israel, almal wat u verlaat, sal beskaam word. Dié wat van u af wegdraai, sal in die stof geskryf word, omdat hulle ons Vader verlaat het, die fontein van lewende water.

¹⁴Genees my, my Vader, en ek sal genees word; red my, en ek sal gered word, want u is die een wat ek prys. ¹⁵Kyk, hulle bly vir my sê: “Waar is die woord van God? Laat dit nou kom!” ¹⁶Maar ek het nie weggehardloop van die herderskap in u diens nie, en ek het ook nie na die dag van wanhoop verlang nie. U weet wat oor my lippe gegaan het; dit het oop voor u gelê. ¹⁷Moenie ’n verskrikking word vir my nie; u is my toevlug in die dag van onheil. ¹⁸Laat my vervolgers beskaam word, maar nie ek nie; laat hulle verpletter word, maar nie ek nie. Bring oor hulle die dag van onheil; verpletter hulle met dubbele verwoesting.

Die Vader roep op tot sabbatstrou

¹⁹Wat ons Vader vir my gesê het: Gaan staan by die Volkspoort, waar die konings van Juda in- en uitgaan, en by al die poorte van Jerusalem,

²⁰en sê vir hulle: Hoor die woord van ons Vader, konings van Juda, die hele Juda, en elkeen in Jerusalem wat deur hierdie poorte ingaan. ²¹So sê ons Vader: Wees op julle hoede vir julle lewe—dra geen las op die sabbat nie, en bring ook nie een deur die poorte van Jerusalem nie. ²²Moenie op die sabbat ’n las uit julle huise dra nie, en moenie enige werk doen nie, maar hou die sabbat heilig, soos ek julle voorvaders beveel het. ²³Maar hulle wou nie luister of ag gee nie; hulle het hulle nekke verhard en geweier om te hoor of teregwysing te aanvaar. ²⁴Maar as julle werklik na my luister, sê ons Vader, en geen las op die sabbat deur die poorte van hierdie stad bring nie, en die sabbat heilig hou deur geen werk daarop te doen nie, ²⁵dan sal konings en prinse wat op die troon van Dawid sit, deur die poorte van hierdie stad ingaan, op strydwaens en perde—hulle, hulle amptenare, die manne van Juda, en die inwoners van Jerusalem—en hierdie stad sal vir ewig bewoon bly. ²⁶Mense sal kom uit die stede van Juda, die omstreke van Jerusalem, die land van Benjamin, die laaglande, die heuwels en die Negev, en hulle sal brandoffers, slagoffers, graanoffers, wierook en dankoffers na die huis van ons Vader bring. ²⁷Maar as julle nie na my wil luister nie—om die sabbat heilig te hou, om geen las op die sabbat deur die poorte van Jerusalem te dra nie—dan sal ek ’n vuur in sy poorte aansteek wat nie geblus kan word nie, en dit sal die paleise van Jerusalem verteer.