Ons Vader vorm sy volk
By die pottebakkerswiel word 'n bedorwe pot eenvoudig oorgewerk, en ons Vader sê nasies word op dieselfde manier hanteer — aangekondigde onheil kan teruggeroep word as hulle omdraai. Juda antwoord dat dit hopeloos is en dat hulle hul eie planne sal volg. Dan smee manne planne teen Jeremia.
18 1Die woord wat van ons Vader af na Jeremia gekom het:
2“Staan op, gaan af na die pottebakker se huis toe, en daar sal ek jou my woorde laat hoor.”
3Toe gaan ek af na die pottebakker se huis toe, en daar was hy besig om by die wiel te werk. 4Die kleipot wat hy gevorm het, het in sy hand misluk, en toe vorm hy dit oor tot ’n ander een, soos hy goedgedink het.
5Toe het die woord van ons Vader na my gekom:
6“Kan ek nie met julle maak soos hierdie pottebakker nie, huis van Israel? sê julle Vader. Soos klei in die pottebakker se hand, so is julle in myne, huis van Israel. 7‘Op enige oomblik kan ek oor ’n nasie of koninkryk praat, om dit uit te roei, af te breek en te vernietig, 8maar as daardie nasie waarteen ek gepraat het, van sy boosheid afsien, dan verander ek my besluit oor die onheil wat ek vir dit beplan het. 9Op enige oomblik kan ek oor ’n nasie of koninkryk praat, om dit te bou en te plant, 10maar as dit kwaad doen in my oë deur my stem te verontagsaam, dan sal ek my besluit verander oor die goeie wat ek vir dit bedoel het.
11“Sê nou vir die manne van Juda en die inwoners van Jerusalem: Só sê julle Vader: Ek vorm onheil teen julle en smee planne teen julle. Draai elkeen van julle weg van sy slegte pad af; maak julle weë en dade goed.’” a a v11 Die woord vir “vorm” hier is dieselfde een wat vir die pottebakker by sy wiel gebruik word — ons Vader, die pottebakker, waarsku dat hy nou die gevolge vorm wat sy volk se eie keuses aan die gang gesit het.
12Maar hulle sê: “Hopeloos! Ons sal ons eie planne volg, elkeen handel volgens sy hardkoppige, bose hart.”
13Daarom sê ons Vader: Vra die nasies—wie het so iets gehoor? Die maagd Israel het ’n uiters afskuwelike ding gedoen. 14Verlaat die sneeu van Libanon ooit die rotsagtige hange? Droog die koel waters wat uit ver bronne vloei, ooit op? 15Tog het my volk my vergeet; hulle brand wierook vir waardelose afgode, wat my volk laat struikel van die ou paaie af en op systrate laat loop—rowwe, ongebaande spore, 16en hulle land ’n woesteny maak, ’n voorwerp van ewigdurende spot; almal wat daarby verbygaan, sal verskrik wees en hulle koppe skud. 17Soos die oostewind sal ek hulle voor die vyand verstrooi; ek sal vir hulle my rug wys en nie my gesig nie op die dag van hulle onheil.
18Hulle het gesê: “Kom, laat ons planne teen Jeremia smee—onderrig sal nie by die priester vergaan nie, of raad by die wyse, of woord by die profeet nie. Kom, laat ons hom met die tong tref en nie ag slaan op enigiets wat hy sê nie.” 19Gee ag op my, my Vader, en luister na die stem van my aanklaers! 20Moet kwaad vir goed vergeld word? Tog het hulle ’n kuil gegrawe om my lewe te neem. Onthou hoe ek voor u gestaan het om goed vir hulle te pleit, om u toorn van hulle af weg te draai. 21Gee dan hulle kinders oor aan die hongersnood; lewer hulle oor aan die mag van die swaard. Laat hulle vrouens kinderloos en weduwees word; laat hulle manne doodgemaak word, hulle jongmanne in die geveg deur die swaard getref. 22Laat geskreeu uit hulle huise weerklink wanneer u skielik rowers teen hulle bring, want hulle het ’n kuil gegrawe om my te vang en strikke vir my voete weggesteek. 23Maar u, my Vader, ken al hulle gekonkel om my dood te maak. Moenie hulle misdaad vergewe of hulle sonde uit u oë uitwis nie. Laat hulle voor u omvergewerp word; handel met hulle in die tyd van u toorn.
