Ayeuna parantos aya citakanana

Yesaya 64 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Nyoehkeun Langit

Ieu doa supaya Rama urang nyesek langit tuluy lungsur. Doa ieu teu ngabéla rahayat, malah nyebut amal pangalusna maranéhna salaku pakéan kotor, sarta ngaku yén taya anu nyekel ka Mantenna. Bait Allah geus kaduruk. Ditungtungan ku pananya anu teu dijawab.

Pasal 64.

Duh, mugi Ama kersa nyoehkeun langit teras lungsur, supados gunung-gunung oyag di payuneun Ama, sakumaha seuneu ngahuru rungkun nepi ka hurung sarta ngagolakkeun cai—supados jenengan Ama kakoncara ka para satru Ama, nepi ka bangsa-bangsa ngadegdeg di payuneun Ama! Waktu Ama midamel perkara-perkara anu pikagimireun anu henteu disangka-sangka ku kami, Ama lungsur, gunung-gunung oyag di payuneun Ama. Ti jaman baheula, taya saurang oge anu kungsi ngadenge atawa nganyahokeun ku ceuli, taya panon anu kungsi nenjo saha-saha salian ti Ama, anu midamel pikeun jalma anu ngadago-dago ka Mantenna. Ama nampi jalma-jalma anu kalawan suka bungah migawe nu bener, anu aringet ka Ama sabot leumpang dina jalan-jalan Ama. Tapi Ama bendu, tuluy kami migawe dosa; geus lila kami aya dina dosa-dosa kami—na kami bisa disalametkeun? Kami sadayana geus jadi kawas jalma anu najis, sarta sakabeh kahadean kami teh kawas lawon anu kotor. Kami kabeh ngarangrangan kawas daun, sarta dosa-dosa kami, lir angin, nerbangkeun kami. Taya saurang oge anu nyambat jenengan Ama, anu ngahudangkeun manehna sorangan pikeun nyekel ka Ama; sabab Ama geus nyumputkeun pameunteu Ama ti kami sarta geus masrahkeun kami kana dosa-dosa kami.

Tapi ayeuna, Ama teh Rama kami; kami teh taneuh liat, ari Ama anu ngawangun kami; kami sadayana teh pagawean panangan Ama. Mugi ulah kalintang benduna, nun Rama kami, sarta mugi ulah salalawasna ngemutan dosa kami. Mugi tingali—kami sadayana teh umat Ama. Kota-kota suci Ama geus jaradi tanah gersang; Sion geus jadi tanah gersang, Yerusalem jadi suwung. Imah kami anu suci tur endah, tempat karuhun kami muji ka Ama, geus kaduruk ku seuneu, sarta sagala rupa anu ku kami dipikameumeut geus jadi ruruntuhan. Sanggeus sagala ieu, naha Ama bade tetep nahan diri, nun Rama kami? Naha Ama bade jempe bae sarta nyiksa kami kacida pisan?