Yeşaya 64

64 ¹Keşke gökleri yarıp inseydin de dağlar önünde sarsılsaydı, ²ateşin çalıları tutuşturup suyu kaynattığı gibi—adını düşmanlarına bildirmek için, öyle ki uluslar önünde titresin! ³Beklemediğimiz heybetli işler yaptığında indin ve dağlar önünde sarsıldı. ⁴Eski çağlardan beri hiç kimse duymadı, kulakla algılamadı; senden başka, kendisini bekleyen için iş göreni hiçbir göz görmedi. ⁵Sevinçle doğru olanı yapanları, yollarında yürürken seni ananları kabul edersin. Ama sen öfkelendin, biz de günah işledik; uzun zamandır günahlarımızın içindeyiz—kurtulabilir miyiz? ⁶Hepimiz kirli biri gibi olduk, bütün doğruluk işlerimiz kirli bir giysi gibi. Hepimiz yaprak gibi soluyoruz, günahlarımız da rüzgâr gibi bizi süpürüp götürüyor. ⁷Adını çağıran, sana sarılmak için kendini harekete geçiren kimse yok; çünkü yüzünü bizden gizledin ve bizi günahlarımıza teslim ettin.

⁸Ama şimdi, sen Babamız'sın; biz kiliz, sen çömlekçimizsin; hepimiz elinin işiyiz. ⁹Bu denli öfkelenme, Babamız, günahımızı sonsuza dek anımsama. Bak, ne olur—hepimiz senin halkınız. ¹⁰Kutsal kentlerin çöle döndü; Siyon çöl oldu, Yeruşalim viraneye döndü. ¹¹Atalarımızın sana övgüler sunduğu kutsal ve güzel evimiz ateşle yakıldı, değer verdiğimiz her şey yıkıntıya döndü. ¹²Bütün bunlardan sonra kendini tutacak mısın, Babamız? Susup bize bu denli acı çektirecek misin?