ਯਸਾਯਾਹ 64

64 ¹ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਕਿ ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾੜ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇਂ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਆਵੇਂ, ਕਿ ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਾੜ ਕੰਬ ਉੱਠਣ, ²ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਭਖ਼ਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਪਰਗਟ ਕਰੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੌਮਾਂ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬਣ! ³ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਅਜਿਹੇ ਭੈ-ਦਾਇਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸੀਂ ਆਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਾੜ ਕੰਬ ਉੱਠੇ। ⁴ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੰਨ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਅੱਖ ਨੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ⁵ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਕਬੂਲਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ; ਅਸੀਂ ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹੇ—ਕੀ ਅਸੀਂ ਬਚਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ⁶ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਿਹੇ ਬਣ ਗਏ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਗੰਦੇ ਬਸਤਰ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਕੁਮਲਾ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਾਪ, ਪੌਣ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਉਡਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ⁷ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਪੁਕਾਰੇ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਲੈਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਗਾਵੇ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਥੋਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਲੁਕਾ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

⁸ਪਰ ਹੁਣ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਮਿੱਟੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਘੁਮਿਆਰ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਘਾੜਤ ਹਾਂ। ⁹ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਐਨਾ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਨਾ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਚੇਤੇ ਨਾ ਰੱਖ। ਵੇਖ, ਤਰਸ ਕਰ—ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਪਰਜਾ ਹਾਂ। ¹⁰ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਉਜਾੜ ਬਣ ਗਏ ਹਨ; ਸੀਯੋਨ ਉਜਾੜ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ¹¹ਸਾਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਭਵਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਪਿਆਰੀ ਵਸਤ ਖੰਡਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ¹²ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰੱਖੇਂਗਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹੇਂਗਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਐਨਾ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇਂਗਾ?