Kami Aya di Dieu, Kami Aya di Dieu
Rama urang nyebatkeun yén Mantenna terus-terusan ngadawuh ieu Kami ka jalma-jalma anu teu kungsi nanya, anu leuwih resep kana kuburan jeung upacara rusiah. Hukuman dipisah-pisah: abdi-abdi-Na dahar ari nu séjén kalaparan. Tuluy Mantenna nyieun langit jeung bumi anyar, tempat ceurik eureun sarta taya anu ngawangun pikeun batur.
65 1Kami daek diteangan ku jalma-jalma anu teu menta ka Kami; Kami daek kapanggih ku jalma-jalma anu teu néangan Kami. Kami ngadawuh, “Kami aya di dieu, Kami aya di dieu,” ka hiji bangsa anu teu nyambat jenengan Kami. a a v1 Paulus ngutip ieu ayat dina Rum 10:20 minangka uleman Rama urang anu muka pikeun bangsa-bangsa kapir — bangsa-bangsa anu teu disebut ku jenengan-Na manggihan Mantenna. 2Sapoe jeput Kami ngulurkeun panangan ka hiji bangsa anu baruntak, anu laku-lampahna teu bener, nuturkeun rarancang sorangan, 3bangsa anu terus-terusan nangtang Kami hareupeun Kami, anu ngurban di kebon-kebon jeung ngukus menyan dina bata; 4anu dariuk di antara kuburan jeung nganjrek di tempat-tempat nyumput; anu ngadahar daging babi, jeung kuah barang-barang haram dina pancina; 5anu ngaromong, “Anggur maneh sorangan bae, ulah nyampeurkeun ka kuring, sabab kuring leuwih suci batan maneh.” Nu kitu teh haseup dina pangambung Kami, seuneu anu hurung sapoe jeput. 6Tenjo, geus ditulis hareupeun Kami: Kami moal cicingeun, tapi Kami bakal males; Kami bakal males kana pangkonanana, 7boh dosa maraneh sorangan boh dosa karuhun maraneh, kabeh, saur Rama urang; lantaran maranehna ngukus menyan di gunung-gunung jeung ngahina Kami di pasir-pasir, Kami bakal nakeran kana pangkonanana ganjaran anu sampurna pikeun kalakuanana nu baheula.
8Kieu dawuhan Rama urang: Cara cianggur anyar nu aya dina sagagandeng, tuluy aya nu ngomong, “Ulah dibuang, sabab aya berkahna di dinya,” kitu pisan Kami bakal migawe demi abdi-abdi Kami, jeung moal ngabasmi kabehanana. 9“Kami bakal ngaluarkeun turunan ti Yakub, jeung ti Yuda ahli waris gunung-gunung Kami; jalma-jalma pilihan Kami bakal ngawaris eta, jeung abdi-abdi Kami bakal maratuh di dinya. 10Saron bakal jadi pangangonan domba, jeung Lebak Akor jadi tempat reureuh sapi, pikeun umat Kami anu geus néangan Kami. 11Tapi maraneh anu ngantunkeun Kami, anu mopohokeun gunung suci Kami, anu nyadiakeun meja pikeun Dewa Kabagjaan jeung ngeusian piala ku anggur campuran pikeun Dewa Nasib. b b v11 Dewa Kabagjaan jeung Dewa Nasib teh brahala bangsa kapir anu nyangking untung jeung papasten — bangsa eta nyadiakeun pesta pikeun brahala-brahala eta, lain percaya ka Rama anu geus ngudag-ngudag maranehna. 12Kami bakal nangtukeun maraneh pikeun pedang, jeung maraneh kabeh bakal tumungkul kana panyambelehan, lantaran Kami nyambat tapi maraneh teu ngawalon, Kami ngandika tapi maraneh teu ngadengekeun; maraneh migawe nu goreng dina paningal Kami jeung milih nu teu dipikaresep ku Kami.”
13Ku sabab eta kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: Tenjo, abdi-abdi Kami bakal dahar, tapi maraneh bakal lapar; abdi-abdi Kami bakal nginum, tapi maraneh bakal halabhab; abdi-abdi Kami bakal suka bungah, tapi maraneh bakal diwirang; 14“tenjo, abdi-abdi Kami bakal kawih ku bungahna hate, tapi maraneh bakal midangdam ku nyerina hate jeung ceurik ku remukna jiwa. 15Maraneh bakal ninggalkeun ngaran maraneh pikeun jalma-jalma pilihan Kami minangka panyapa, jeung Rama Nu Maha Kawasa bakal maehan maraneh; tapi abdi-abdi-Na bakal disebut ku ngaran anu sejen, 16sangkan sing saha anu neda berkah di ieu nagri bakal menta berkah ti Rama anu sajati, jeung sing saha anu sumpah di ieu nagri bakal sumpah demi Rama anu sajati; sabab kasusah nu baheula geus kapopohokeun jeung disumputkeun ti paningal Kami.
Langit Anyar, Bumi Anyar
17“Sabab tenjo, Kami keur nyiptakeun langit anyar jeung bumi anyar, jeung barang-barang nu baheula moal diinget-inget deui atawa kapikir. c c v17 Yohanes nyaksian ieu jangji laksana dina titingalanana ngeunaan langit anyar jeung bumi anyar — Wahyu 21:1. Petrus nyebatna “panonoban kaadilan” anu didago-dago ku urang — 2 Ptr 3:13. 18Sabalikna sing bungah jeung suka-bungah salilana ku nu keur diciptakeun ku Kami; sabab tenjo, Kami keur nyiptakeun Yerusalem jadi kabungahan, jeung pangeusina jadi kabagjaan. 19Kami bakal suka-bungah ku Yerusalem jeung bungah ku umat Kami; moal kadenge deui sora ceurik di dinya, atawa jerit kasusah. 20Di dinya moal aya deui orok anu hirupna ngan sawatara poe, atawa jalma kolot anu teu nepi kana umurna; sabab nu ngora bakal maot dina umur saratus taun, sarta sing saha anu kurang ti saratus bakal dianggap kasapa. 21Maranehna bakal ngadegkeun imah tuluy ngancik di dinya; maranehna bakal melak kebon anggur tuluy ngadahar buahna. 22Maranehna moal ngadegkeun imah pikeun dicicingan ku batur, atawa melak pikeun didahar ku batur; sabab umur umat Kami bakal saperti umur tangkal, jeung jalma-jalma pilihan Kami bakal lila ngarasakeun hasil pagaweanana. 23Maranehna moal digawe mubadir atawa ngalahirkeun anak pikeun pikasieuneun anu ngadadak, sabab maranehna teh turunan jalma-jalma anu diberkahan ku Rama urang, kitu deui anak incuna. 24Samemeh maranehna nyambat, Kami geus ngawalon; sabot maranehna keur ngomong, Kami geus ngadangu.” 25Ajag jeung anak domba bakal ngarangon babarengan, jeung singa bakal ngadahar jarami kawas sapi, tapi kekebul bakal jadi dahareun oray. Maranehna moal nyilakakeun atawa ngaruksak di saban tempat di gunung suci Kami, saur Rama urang.