Księga Izajasza 65

65 ¹Dałem się szukać tym, którzy o mnie nie pytali; dałem się znaleźć tym, którzy mnie nie szukali. Mówiłem: „Oto jestem, oto jestem” do narodu, który nie wzywał mojego imienia. ^a a v1 Paweł przytacza ten werset w Liście do Rzymian 10:20 jako otwarte zaproszenie naszego Ojca docierające do pogan — narody, które nie były nazwane jego imieniem, znajdują go. ²Przez cały dzień wyciągałem swoje ręce do ludu buntowniczego, który chodzi drogą niedobrą, podążając za własnymi zamysłami, ³ludu, który nieustannie drażni mnie w twarz, składając ofiary w ogrodach i paląc kadzidło na cegłach; ⁴którzy siadają wśród grobów i spędzają noc w ukrytych miejscach; którzy jedzą mięso świń, a w ich garnkach jest wywar z rzeczy zakazanych; ⁵którzy mówią: „Trzymaj się z dala, nie zbliżaj się do mnie, bo jestem świętszy od ciebie”. Oni są dymem w moich nozdrzach, ogniem, który płonie przez cały dzień. ⁶Oto stoi napisane przede mną: Nie będę milczał, lecz odpłacę; odpłacę na ich łono, ⁷zarówno wasze własne grzechy, jak i grzechy waszych przodków razem, mówi nasz Ojciec; ponieważ palili kadzidło na górach i znieważali mnie na wzgórzach, odmierzę na ich łono pełną zapłatę za ich dawne czyny.

⁸Tak mówi nasz Ojciec: Jak młode wino znajduje się w kiści i ktoś mówi: „Nie niszcz jej, bo jest w niej błogosławieństwo”, tak uczynię ze względu na moich sług i nie zniszczę ich wszystkich. ⁹„Wyprowadzę potomstwo z Jakuba, a z Judy dziedzica moich gór; moi wybrani odziedziczą je, a moi słudzy będą tam mieszkać. ¹⁰Saron stanie się pastwiskiem dla trzód, a dolina Achor miejscem odpoczynku dla stad, dla mojego ludu, który mnie szukał. ¹¹Ale wy, którzy mnie opuszczacie, którzy zapominacie o mojej świętej górze, którzy zastawiacie stół dla Szczęścia i napełniacie kielichy mieszanym winem dla Przeznaczenia. ^b b v11 Szczęście i Przeznaczenie to pogańscy bogowie pomyślności i losu — lud wyprawiał dla nich uczty, zamiast ufać Ojcu, który o nich zabiegał. ¹²przeznaczę was pod miecz i wszyscy pochylicie się do rzezi, ponieważ wołałem, a nie odpowiedzieliście, mówiłem, a nie słuchaliście; czyniliście to, co złe w moich oczach, i wybraliście to, co nie było mi miłe.”

¹³Dlatego tak mówi Wszechmocny Ojciec: Oto moi słudzy będą jeść, ale wy będziecie głodować; moi słudzy będą pić, ale wy będziecie cierpieć pragnienie; moi słudzy będą się radować, ale wy będziecie zawstydzeni; ¹⁴„oto moi słudzy będą śpiewać z radości serca, ale wy będziecie krzyczeć z bólu serca i zawodzić ze złamanego ducha. ¹⁵Zostawicie swoje imię moim wybranym jako przekleństwo, a Wszechmocny Ojciec zada wam śmierć; lecz swoich sług nazwie innym imieniem, ¹⁶tak że kto wzywa błogosławieństwa w kraju, będzie się błogosławił przez Ojca prawdy, a kto składa przysięgę w kraju, będzie przysięgał na Ojca prawdy; bo dawne udręki poszły w zapomnienie i są zakryte przed moimi oczami.

Nowe niebiosa, nowa ziemia

¹⁷„Bo oto stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię, a dawne rzeczy nie będą wspominane ani nie przyjdą na myśl. ^c c v17 Jan widzi tę obietnicę spełnioną w swojej wizji nowego nieba i nowej ziemi — Obj 21:1. Piotr nazywa ją „ojczyzną sprawiedliwości”, na którą czekamy — 2 P 3:13. ¹⁸Lecz weselcie się i radujcie na wieki z tego, co stwarzam; bo oto stwarzam Jeruzalem na radość, a jego lud na wesele. ¹⁹Będę się radował z Jeruzalem i weselił z mojego ludu; już nie będzie w nim słychać głosu płaczu ani krzyku rozpaczy. ²⁰Nie będzie już tam niemowlęcia, które żyje tylko kilka dni, ani starca, który nie dożywa swoich lat; bo młodzieniec umrze w wieku stu lat, a ten, kto nie dożyje stu, będzie uważany za przeklętego. ²¹Będą budować domy i w nich mieszkać; będą sadzić winnice i jeść ich owoce. ²²Nie będą budować, by mieszkał tam inny, ani sadzić, by jadł inny; bo dni mojego ludu będą jak dni drzewa, a moi wybrani długo będą się cieszyć dziełem swoich rąk. ²³Nie będą trudzić się na próżno ani rodzić dzieci na nagłą trwogę, bo są potomstwem tych, których nasz Ojciec pobłogosławił, i ich potomkowie z nimi. ²⁴Zanim zawołają, odpowiem; gdy jeszcze będą mówić, usłyszę.” ²⁵Wilk i jagnię będą się paść razem, a lew będzie jadł słomę jak wół, lecz pokarmem węża będzie proch. Nie będą czynić zła ani niszczyć na całej mojej świętej górze, mówi nasz Ojciec.