ኢሳይያስ 65

65 ¹ስለ እኔ ባልጠየቁ ሰዎች እንድፈለግ ራሴን ሰጠሁ፤ ባልፈለጉኝም እንድገኝ ራሴን ሰጠሁ። በስሜ ላልጠራ ሕዝብም፣ “እነሆኝ፣ እነሆኝ” አልሁ። ^a a v1 ጳውሎስ ይህን ጥቅስ በሮሜ 10፥20 ጠቅሶታል፤ የአባታችን ክፍት ጥሪ አሕዛብ ዘንድ እንደ ደረሰ ማለት ነው፤ በስሙ ያልተጠሩ ሕዝቦች እርሱን ያገኙታል። ²ቀኑን ሙሉ እጆቼን ለዐመፀኛ ሕዝብ ዘረጋሁ፤ መልካም ባልሆነ መንገድ ለሚሄዱ፣ የገዛ ሐሳባቸውን ለሚከተሉ፤ ³ፊት ለፊቴ ሁልጊዜ ለሚያስቈጡኝ ሕዝብ፤ በአትክልት ስፍራ ለሚሠዉ፣ በጡብ ላይም ዕጣን ለሚያጥኑ፤ ⁴በመቃብሮች መካከል ለሚቀመጡ፣ በስውር ስፍራም ለሚያድሩ፤ የእሪያ ሥጋ ለሚበሉ፣ በድስታቸውም የተከለከለ ነገር መረቅ ላላቸው፤ ⁵“ራቅ ብለህ ቁም፣ ወደ እኔ አትቅረብ፤ እኔ ከአንተ ይልቅ ቅዱስ ነኝና” ለሚሉ። እነዚህ በአፍንጫዬ ጢስ ናቸው፣ ቀኑን ሙሉ የሚነድ እሳት ናቸው። ⁶እነሆ፣ በፊቴ ተጽፎ ቆሟል፦ ዝም አልልም፣ ነገር ግን ብድራትን እመልሳለሁ፤ በእቅፋቸውም እመልስባቸዋለሁ፤ ⁷የገዛ ኀጢአታችሁንና የአባቶቻችሁን ኀጢአት በአንድነት፣ ይላል አባታችን፤ በተራሮች ላይ ዕጣን አጥነዋልና፣ በኰረብቶች ላይም ሰድበውኛል፣ ለቀደመ ሥራቸው ሙሉ ብድራትን በእቅፋቸው እሰፍርላቸዋለሁ።

⁸አባታችን እንዲህ ይላል፦ አዲስ የወይን ጠጅ በዘለላው እንደሚገኝ፣ አንድ ሰውም፣ “በእርሱ በረከት አለና አታጥፋው” እንደሚል፣ እንዲሁ ስለ ባሪያዎቼ አደርጋለሁ፣ ሁሉንም አላጠፋም። ⁹“ከያዕቆብ ዘርን አወጣለሁ፣ ከይሁዳም የተራሮቼን ወራሽ፤ ምርጦቼ ይወርሱታል፣ ባሪያዎቼም በዚያ ይኖራሉ። ¹⁰ሳሮን ለበጎች መሰማሪያ ትሆናለች፣ የአኮር ሸለቆም ለከብቶች ማረፊያ፣ ለፈለጉኝ ለሕዝቤ። ¹¹እናንተ ግን እኔን የምትተዉ፣ ቅዱስ ተራራዬን የምትረሱ፣ ለዕድል ገበታ የምታዘጋጁ፣ ለፈንታም የተቀላቀለ የወይን ጠጅ ጽዋ የምትሞሉ፤ ^b b v11 ‘ዕድል’ና ‘ፈንታ’ የመታደልና የዕጣ ፈንታ አረማዊ አማልክት ነበሩ፤ ሕዝቡ ሲፈልጋቸው የነበረውን አብን ከመታመን ይልቅ ለእነርሱ ድግስ አዘጋጁ። ¹²ለሰይፍ እጥላችኋለሁ፣ ሁላችሁም ለዕርድ ትንበረከካላችሁ፤ ጠራሁ አልመለሳችሁምና፣ ተናገርሁ አልሰማችሁምና፤ በፊቴ ክፉ የሆነውን አደረጋችሁ፣ ደስ የማይለኝንም መረጣችሁ።”

¹³ስለዚህ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፦ እነሆ፣ ባሪያዎቼ ይበላሉ፣ እናንተ ግን ትራባላችሁ፤ ባሪያዎቼ ይጠጣሉ፣ እናንተ ግን ትጠማላችሁ፤ ባሪያዎቼ ደስ ይላቸዋል፣ እናንተ ግን ታፍራላችሁ፤ ¹⁴“እነሆ፣ ባሪያዎቼ ከልብ ደስታ የተነሣ ይዘምራሉ፣ እናንተ ግን ከልብ ሕመም የተነሣ ትጮኻላችሁ፣ ከተሰበረም መንፈስ የተነሣ ዋይ ዋይ ትላላችሁ። ¹⁵ስማችሁን ለምርጦቼ እርግማን አድርጋችሁ ትተዋላችሁ፣ ጌታ አባታችንም ይገድላችኋል፤ ባሪያዎቹን ግን በሌላ ስም ይጠራቸዋል፤ ¹⁶ስለዚህ በምድር ላይ በረከትን የሚለምን ሁሉ በእውነት አባት ይባረካል፣ በምድር ላይ የሚምል ሁሉ በእውነት አባት ይምላል፤ የቀድሞ መከራ ተረስቷልና፣ ከዓይኖቼም ተሰውሯልና።

አዲስ ሰማያት፣ አዲስ ምድር

¹⁷“እነሆ፣ አዲስ ሰማያትንና አዲስ ምድርን እፈጥራለሁና፣ የቀደሙትም ነገሮች አይታሰቡም፣ ወደ ልብም አይመጡም። ^c c v17 ዮሐንስ ይህን ተስፋ አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር ባየበት ራእይ ተፈጽሞ አየው — ራእይ 21፥1። ጴጥሮስም የምንጠብቀውን “የጽድቅ ማደሪያ” ብሎ ይጠራዋል — 2ጴጥ 3፥13። ¹⁸ነገር ግን በምፈጥረው ለዘላለም ደስ ይበላችሁ፣ ሐሤትም አድርጉ፤ እነሆ፣ ኢየሩሳሌምን ደስታ እንድትሆን እፈጥራለሁና፣ ሕዝቧንም ሐሤት እንዲሆኑ። ¹⁹በኢየሩሳሌም ደስ ይለኛል፣ በሕዝቤም ሐሤት አደርጋለሁ፤ ከእንግዲህ የልቅሶ ድምፅ ወይም የጭንቅ ጩኸት በእርሷ አይሰማም። ²⁰ጥቂት ቀን ብቻ የሚኖር ሕፃን፣ ወይም ዘመኑን የማይጨርስ ሽማግሌ ከእንግዲህ በእርሷ አይኖርም፤ ጎልማሳው መቶ ዓመት ሆኖ ይሞታልና፣ ከመቶ የጐደለውም እንደ ተረገመ ይቈጠራል። ²¹ቤቶችን ይሠራሉ፣ ይኖሩባቸዋል፤ የወይን ተክልን ይተክላሉ፣ ፍሬያቸውንም ይበላሉ። ²²ሌላ እንዲኖርበት አይሠሩም፣ ሌላም እንዲበላ አይተክሉም፤ የሕዝቤ ዘመን እንደ ዛፍ ዘመን ይሆናልና፣ ምርጦቼም የእጆቻቸውን ሥራ ረጅም ዘመን ይደሰቱበታል። ²³በከንቱ አይደክሙም፣ ለድንገተኛ ድንጋጤም ልጆችን አይወልዱም፤ አባታችን የባረካቸው ዘር ናቸውና፣ ዘሮቻቸውም ከእነርሱ ጋር ናቸው። ²⁴ሳይጠሩ እመልስላቸዋለሁ፤ ገና ሲናገሩ እሰማለሁ።” ²⁵ተኵላና ጠቦት በአንድነት ይሰማራሉ፣ አንበሳም እንደ በሬ ገለባ ይበላል፤ የእባብ ምግብ ግን ዐፈር ይሆናል። በቅዱሱ ተራራዬ ሁሉ ላይ አይጎዱም፣ አያጠፉምም፣ ይላል አባታችን።