يشعياه 65 FHB Father's Heart Bible™

65 ¹زۀ هغو کسانو ته چمتو وم چې زما طلب وکړى، کومو چې زما غوښتنه يې نۀ کوله؛ زۀ هغو ته څرګند شوم چې زما لټون يې نۀ کولو. ما يوې داسې قوم ته چې زما په نوم يې سوال نۀ کولو وفرمائيل، ”زۀ دلته يم، زۀ دلته يم.“ ^a a v1 پولوس دا آيت په روميانو ۱۰:۲۰ کښې د زمونږ پلار د هغې کُهلې بلنې په توګه نقل کوى چې غېر يهوديانو ته رسيږى — هغه قومونه چې د هغۀ په نوم نۀ وو بللے شوى، هغوئ هغه مومى. ²ما ټوله ورځ خپل لاسونه يوې سرکښې قوم ته غځولى دى، چې په ناسمه لار ګرځى او د خپلو خيالاتو پيروى کوى، ³هغه قوم چې مُخامُخ مې هر وخت په غصه کوى، په باغونو کښې قربانۍ کوى او په خښتو باندې لوبان سوزوى؛ ⁴چې د قبرونو په مينځ کښې ناست وى او په پټو ځايونو کښې شپه تېروى؛ چې د خنزير غوښه خورى، او په لوښو کښې يې د حرامو شيانو شوروا ده؛ ⁵چې وائى، ”ليرې اوسه، ما ته مۀ راځه، ځکه چې زۀ له تا نه زيات پاک يم.“ دا زما په پوزه کښې لوګے دى، يو اور چې ټوله ورځ بليږى. ⁶ګوره، زما مخکښې ليکلے پروت دے: زۀ به چُپ نۀ پاتې کيږم، بلکې بدله به اخلم؛ د هغوئ په غېږ کښې به بدله ورکوم، ⁷ستاسو خپلې ګناهونه او د ستاسو د پلرونو ګناهونه، دواړه يو ځائ، فرمائى زمونږ پلار؛ ځکه چې هغوئ په غرونو باندې لوبان سوزولو او په غونډيو باندې يې زۀ سپک کړم، نو زۀ به د هغوئ د پخوانيو کارونو پوره بدله د هغوئ په غېږ کښې ورکوم.

⁸زمونږ پلار داسې فرمائى: لکه څنګه چې نوے شراب د انګورو په خوشه کښې مومى، او څوک وائى، ”دا مۀ تباه کوه، ځکه چې په دې کښې برکت دے،“ هم هغه شان به زۀ د خپلو خادمانو په خاطر وکړم، چې ټول يې تباه نۀ کړم. ⁹”زۀ به د يعقوب نه اولاد راوباسم، او د يهوداه نه زما د غرونو وارث؛ زما ټاکلى کسان به يې ميراث واخلى، او زما خادمان به هلته اوسيږى. ¹⁰شارون به د رمو دپاره څرځائ شى، او د عکور دره به د څارويو د آرام ځائ، زما د هغه قوم دپاره چې زما طلب يې کړے دے. ¹¹خو تاسو چې ما پرېږدئ، چې زما پاک غر هېروئ، چې د بخت دپاره دسترخوان غوړوئ او د قسمت دپاره د ګډوډو شرابو پيالې ډکوئ. ^b b v11 بخت او قسمت د نصيب او تقدير بُتان وو — خلقو د هغوئ دپاره دعوتونه چمتو کول، نۀ دا چې په هغه پلار باندې يې اعتبار کړے وى چې د هغوئ پسې راغلے وو. ¹²زۀ به تاسو د تُورې دپاره ټاکم، او تاسو ټول به د ذبح کېدو دپاره سر ټيټ کړئ، ځکه چې ما اواز وکړو او تاسو جواب رانۀ کړو، ما وفرمائيل او تاسو وانۀ ورېدل؛ تاسو هغه کار وکړو چې زما په نظر کښې بد وو او هغه څۀ مو غوره کړل چې ما ته يې خوشحالى نۀ راکوله.“

¹³ځکه نو قادرِ مطلق پلار داسې فرمائى: ګوره، زما خادمان به خورى، خو تاسو به وږى پاتې شئ؛ زما خادمان به څښى، خو تاسو به تږى پاتې شئ؛ زما خادمان به خوشحالى کوى، خو تاسو به شرمنده شئ؛ ¹⁴”ګوره، زما خادمان به د زړۀ د خوشحالۍ نه سندرې وائى، خو تاسو به د زړۀ د درد نه چغې وهئ او د روح د ماتوالى نه به فرياد کوئ. ¹⁵تاسو به خپل نوم زما ټاکلو کسانو ته د لعنت په توګه پرېږدئ، او قادرِ مطلق پلار به تاسو مړۀ کړى؛ خو خپل خادمان به هغه په بل نوم بولى، ¹⁶دې دپاره چې هر څوک چې په دې مُلک کښې برکت غواړى، هغه به د حقيقت د پلار په نوم ځان برکت ورکوى، او هر څوک چې په دې مُلک کښې قسم خورى، هغه به د حقيقت د پلار په نوم قسم خورى؛ ځکه چې پخوانۍ تکليفونه هېرې شوى دى او زما د نظرو نه پټ شوى دى.

نوى آسمانونه، نوے زمکه

¹⁷”ځکه ګوره، زۀ نوى آسمانونه او نوے زمکه پېدا کوم، او پخوانى شيان به نۀ يادېږى او نۀ به په زړۀ راځى. ^c c v17 يوحنا دا وعده د نوى آسمان او نوې زمکې په خپل رويا کښې پوره کېدونکې وينى — مکاشفه ۲۱:۱. پطروس دا ”د صداقت کور“ بولى چې مونږ يې انتظار کوو — ۲ پطروس ۳:۱۳. ¹⁸خو تاسو په هغه څۀ کښې چې زۀ يې پېدا کوم، تل خوشحالى او خوشى وکړئ؛ ځکه ګوره، زۀ يروشلم د خوشحالۍ دپاره پېدا کوم، او د هغې خلق د خوشۍ دپاره. ¹⁹زۀ به په يروشلم باندې خوشحالى کوم او په خپل قوم کښې به خوشى وکړم؛ نور به په هغې کښې د ژړا اواز نۀ اورېدلے شى، او نۀ د غم چغه. ²⁰نور به په هغې کښې داسې ماشوم نۀ وى چې يواځې څو ورځې ژوندے وى، او نۀ داسې بوډا چې خپل عُمر پوره نۀ کړى؛ ځکه چې ځوان به د سلو کالو په عُمر مړ شى، او څوک چې له سلو نه کم وى، هغه به ملعون وګڼلے شى. ²¹هغوئ به کورونه جوړ کړى او په هغو کښې به اوسيږى؛ هغوئ به د انګورو باغونه کرى او د هغو مېوه به خورى. ²²هغوئ به دا دپاره نۀ جوړوى چې بل څوک پکښې اوسيږى، او نۀ دا دپاره کرى چې بل څوک يې خورى؛ ځکه چې زما د قوم ورځې به د ونې د ورځو په شان وى، او زما ټاکلى کسان به د خپلو لاسونو د کار نه اوږده مزه اخلى. ²³هغوئ به بې‌فائدې محنت نۀ کوى او نۀ به اولاد د ناڅاپى ويرې دپاره زېږوى، ځکه چې هغوئ د هغو کسانو اولاد دى چې زمونږ پلار دوئ ته برکت ورکړے دے، او د هغوئ اولاد به ورسره وى. ²⁴مخکښې لدې چې هغوئ اواز وکړى، زۀ به جواب ورکړم؛ کله چې هغوئ لا په خبرو وى، زۀ به واورم.“ ²⁵لېوه او ګډ به يو ځائ څر وکړى، او زمرے به د غوايى په شان بوس خورى، خو خاورې به د مار خوراک وى. هغوئ به زما په ټول پاک غر کښې نۀ زيان رسوى او نۀ تباهى کوى، فرمائى زمونږ پلار.