چاپ شوی
کتاب

آسمان زما تخت دے

آسمان د هغه تخت دی، نو هیڅ ودانۍ هغه نه شي ځايولی؛ هغه پر هغه چا ګوري چې د هغه له کلام لړزېږي. هغوی چې خپلو وروڼو شړلي، حق پر ثابتېږي. زموږ پلار د مور په څېر تسلي ورکوي او ټول قومونه راټولوي، او کتاب د سرکښو پر مړو سترګې نيولو سره پای ته رسېږي.

څپرکی 66.

زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ”آسمان زما تخت دے، او زمکه زما د پښو چوکۍ ده. نو هغه کور چرته دے چې تاسو به يې زما دپاره جوړ کړئ؟ او زما د آرام ځائ چرته دے؟ دا ټول شيان ما په خپل لاس جوړ کړى دى، نو ځکه دا ټول پېدا شول، زمونږ پلار فرمائى. خو زۀ به هغه ته ګورم: هغه چې په روح کښې عاجز او ماتے زړۀ وى، او زما په کلام باندې لړزيږى. خو څوک چې غوا حلالوى هغه د داسې چا په شان دے چې سړے وژنى؛ څوک چې ګډ قربانوى، د هغه چا په شان دے چې د سپى غاړه ماتوى؛ څوک چې د غلې قربانى وړاندې کوى، د هغه چا په شان دے چې د خنزير وينه وړاندې کوى؛ څوک چې لوبان سوزوى، د هغه چا په شان دے چې بُت ته برکت وائى. هغوئ خپلې لارې خپلې کړې دى، او د هغوئ روح په خپلو نفرت وړ کارونو کښې خوشحاليږى. نو زۀ به هم د هغوئ دپاره سخت سلوک غوره کړم او د هغوئ وېره به پرې راولم، ځکه چې کله ما آواز کړو، هيچا جواب ورنۀ کړو؛ کله چې ما خبره وکړه، هغوئ وانۀ ورېدله. هغوئ هغه څۀ وکړل چې زما په نظر کښې بد وو، او هغه څۀ يې غوره کړل چې زۀ نۀ خوشحالوى.“ اے تاسو چې د هغۀ په کلام باندې لړزيږئ، د زمونږ پلار کلام واورئ چې، ”ستاسو خپلو وروڼو چې له تاسو سره کينه لرى او زما د نوم په خاطر تاسو شړى، دا ووئيل چې، ’زمونږ پلار دې جلال ومومى، چې مونږ ستاسو خوشحالى وګورو‘ — خو دا هم هغوئ دى چې شرموونکى به شى.“

د ښار نه د شور آواز! د معبد نه يو آواز! دا د زمونږ پلار آواز دے، چې خپلو دُښمنانو ته د هغوئ د کړو بدله ورکوى!

د دې نه مخکښې چې هغه د زېږون درد وکړى، هغې بچے وزېږولو؛ د هغې د درد د راتلو نه مخکښې، هغې زوئ وزېږولو. چا به دا شان څۀ کله اورېدلى وى؟ چا به داسې شيان کله ليدلى وى؟ ايا کومه زمکه په يوه ورځ کښې پېدا کېدے شى؟ ايا کوم قوم په يوه شېبه کښې زېږېدے شى؟ خو کوم وخت چې صيون د زېږون درد وکړو، نو سمدستى يې خپل بچى وزېږول.

زمونږ پلار فرمائى چې، ”ايا زۀ به د زېږون تر شېبې راورسوم او بيا به يې ونۀ زېږوم؟“ ستاسو پلار فرمائى چې، ”ايا زۀ چې زېږوونکے يم، رحم به بند کړم؟“

اے تاسو ټولو چې له يروشلم سره مينه لرئ، د هغې سره خوشحالى وکړئ او د هغې دپاره خوشحاله شئ؛ اے تاسو ټولو چې د هغې په غم کښې غمژن يئ، د هغې سره په خوشحالۍ کښې خوشحالى وکړئ، چې تاسو د هغې د تسلۍ د سينې نه شيدې وڅښئ او مړ شئ، چې تاسو ښۀ ماړه شئ او د هغې په بهر پوره لوئۍ باندې خوشحالى وکړئ.

ځکه چې زمونږ پلار داسې فرمائى چې، ”زۀ به هغې ته د سيند په شان سلامتى ورکړم، او د قومونو لوئى به د بهر پوره نهر په شان ورکړم؛ تاسو به شيدې څښئ، د هغې په غېږ کښې به پورته کولے شئ، او د هغې په زنګنو باندې به ټوپونه کوئ. لکه څنګه چې مور خپل بچى ته تسلى ورکوى، هم هغه شان به زۀ تاسو ته تسلى درکړم؛ او تاسو ته به د يروشلم په حقله تسلى ورکړې شى.“ a a v13 زمونږ پلار د خپلې تسلۍ انځور د مور په نرمۍ کښې ښائى چې خپل بچى آرام کوى — د خپل قوم دپاره د هغۀ زړۀ د هغې نه هم زيات نرم دے چې کوم يو انسانى انځور يې نيولے شى.

کله چې تاسو دا وګورئ، نو ستاسو زړۀ به خوشحاله شى، او ستاسو هډوکى به د نوى واښو په شان وغوړيږى؛ د زمونږ پلار لاس به خپلو خدمتګارانو ته څرګند شى، خو د هغۀ قهر به خپلو دُښمنانو ته څرګند شى.

ځکه چې وګورئ — زمونږ پلار به له اور سره راشى، او د هغۀ رتهونه به د طوفان په شان وى، چې خپل غصه له قهر سره او خپله ملامتى د اور په لمبو سره راوباسى. ځکه چې زمونږ پلار به په اور او په خپله تُوره سره په ټول بشر باندې عدالت وکړى، او هغه کسان چې د زمونږ پلار له لاسه ووژلے شى، ډېر به وى.

”هغه کسان چې ځانونه پاک کوى او پاکوى چې باغونو ته ننوځى، او د منځ د يو مخکښې روان وى، چې د خنزير غوښه او چرګکان او ملخ خورى، هغوئ به ګډ ختم شى، زمونږ پلار فرمائى. b b v17 ’د منځ د يو مخکښې روان‘: د هغوئ د بُتپرستۍ د رسم په زړۀ کښې مرکزى رسمى شخصيت يا بُت.

”ځکه چې زۀ د هغوئ کارونه او خيالونه پېژنم. هغه وخت راځى چې ټول قومونه او ژبې راټول کړم؛ هغوئ به راشى او زما لوئى به وګورى.

”زۀ به د هغوئ په مينځ کښې يوه نښه کېږدم او زنده پاتې شوى به قومونو ته ولېږم — ترشيش، پول، لُود (چې لينده کاږى)، توبال، يونان، او هغه لرې ساحلى ملکونه چې زما په حقله يې کله هم نۀ وى اورېدلى او نۀ يې زما لوئى ليدلې ده. هغوئ به زما لوئى د قومونو په مينځ کښې اعلان کړى. هغوئ به ستاسو ټول وروڼه د هر قوم نه د زمونږ پلار دپاره د قربانۍ په توګه راولى — په آسونو، په رتهونو او ګاډو کښې، په قاطرو او اوښانو باندې — زما د پاک غرۀ يروشلم ته، هغه فرمائى، لکه څنګه چې اِسرائيل د غلې قربانى په پاک لوښى کښې د زمونږ پلار کور ته راوړى. او د هغوئ نه به زۀ ځنې کسان دپاره د کاهنانو او لاويانو واخلم، زمونږ پلار فرمائى.

”ځکه چې لکه څنګه چې هغه نوے آسمان او نوې زمکه چې زۀ يې جوړوم زما په مخکښې به پاتې شى، زمونږ پلار فرمائى، هم هغه شان به ستاسو اولاد او ستاسو نوم پاتې شى. د يوې نوې مياشتې نه بلې نوې مياشتې پورې، او د يوې سبت نه بلې سبت پورې، ټول بشر به راشى چې زما په مخکښې عبادت وکړى، زمونږ پلار فرمائى.

”او هغوئ به بهر ووځى او د هغو کسانو مړى به وګورى چې زما خلاف يې بغاوت کړے وو؛ ځکه چې د هغوئ چينجے به مړ نۀ شى، او د هغوئ اور به مړ نۀ شى، او هغوئ به د ټول بشر دپاره د وحشت سبب وى.“