Ο ουρανός είναι ο θρόνος μου
Ο ουρανός είναι ο θρόνος του, άρα κανένα κτίριο δεν τον χωρά· κοιτάζει αντίθετα όποιον τρέμει στον λόγο του. Όσοι διώχτηκαν από τους ίδιους τους αδελφούς τους δικαιώνονται. Ο Πατέρας μας παρηγορεί σαν μητέρα και συγκεντρώνει κάθε έθνος, και το βιβλίο τελειώνει με το βλέμμα καρφωμένο στα πτώματα των στασιαστών.
66 1Να τι λέει ο Πατέρας μας: «Ο ουρανός είναι ο θρόνος μου κι η γη το υποπόδιό μου. Πού είναι, λοιπόν, ο οίκος που θα μου χτίζατε; Και πού είναι ο τόπος της ανάπαυσής μου; 2Το χέρι μου έκανε όλα αυτά, κι έτσι όλα έγιναν, λέει ο Πατέρας μας. Αλλά σε αυτόν θα στρέψω το βλέμμα μου: σε εκείνον που είναι ταπεινός και συντετριμμένος στο πνεύμα, και που τρέμει μπροστά στον λόγο μου. 3Αλλά όποιος σφάζει ένα βόδι είναι σαν εκείνον που σκοτώνει άνθρωπο· όποιος θυσιάζει ένα αρνί, σαν εκείνον που σπάει τον λαιμό ενός σκύλου· όποιος προσφέρει προσφορά σιτηρών, σαν εκείνον που παρουσιάζει αίμα χοίρου· όποιος καίει λιβάνι, σαν εκείνον που ευλογεί ένα είδωλο. Διάλεξαν τους δικούς τους δρόμους, κι η ψυχή τους ευχαριστιέται με τα βδελύγματά τους. 4Έτσι κι εγώ θα διαλέξω σκληρή μεταχείριση γι' αυτούς και θα φέρω πάνω τους αυτό που τρέμουν, επειδή, όταν κάλεσα, κανείς δεν αποκρίθηκε· όταν μίλησα, δεν άκουσαν. Έκαναν το κακό στα μάτια μου και διάλεξαν αυτό που δεν με ευχαριστεί». 5Ακούστε τον λόγο του Πατέρα μας, εσείς που τρέμετε μπροστά στον λόγο του: «Τα ίδια σας τα αδέρφια που σας μισούν και σας διώχνουν για χάρη του ονόματός μου είπαν: “Ας δοξαστεί ο Πατέρας μας, για να δούμε τη χαρά σας”—μα αυτοί είναι που θα ντροπιαστούν».
6Ήχος αναταραχής από την πόλη! Φωνή από τον ναό! Είναι η φωνή του Πατέρα μας, που ανταποδίδει στους εχθρούς του αυτά που έκαναν!
7Πριν κοιλοπονέσει, γέννησε· πριν έρθουν πάνω της οι πόνοι, γέννησε γιο. 8Ποιος άκουσε ποτέ τέτοιο πράγμα; Ποιος είδε ποτέ τέτοια πράγματα; Μπορεί μια χώρα να γεννηθεί σε μία μόνο μέρα; Μπορεί ένα έθνος να έρθει στον κόσμο σε μια στιγμή; Κι όμως, μόλις κοιλοπόνεσε η Σιών, γέννησε τα παιδιά της.
9«Εγώ να φέρω ως τη στιγμή της γέννας και να μην αφήσω να γεννηθεί;» λέει ο Πατέρας μας. «Εγώ που δίνω τη γέννα να κλείσω τη μήτρα;» λέει ο Πατέρας σου.
10Χαρείτε μαζί με την Ιερουσαλήμ κι ευφρανθείτε γι' αυτήν, όλοι εσείς που την αγαπάτε· χαρείτε μαζί της με χαρά, όλοι εσείς που πενθείτε γι' αυτήν, 11για να θηλάσετε και να χορτάσετε από το παρηγορητικό της στήθος, για να πιείτε άφθονα και να απολαύσετε την ξέχειλη δόξα της.
12Γιατί να τι λέει ο Πατέρας μας: «Θα απλώσω σ' αυτήν ειρήνη σαν ποτάμι, και τη δόξα των εθνών σαν χείμαρρο που ξεχειλίζει· θα θηλάσετε και θα σας κρατούν στην αγκαλιά της και θα σας λικνίζουν στα γόνατά της. 13Όπως μια μάνα παρηγορεί το παιδί της, έτσι κι εγώ θα σας παρηγορήσω· και θα παρηγορηθείτε για την Ιερουσαλήμ». a a v13 Ο Πατέρας μας παρομοιάζει τη δική του παρηγοριά με την τρυφερότητα μιας μάνας που καθησυχάζει το παιδί της—η καρδιά του για τον λαό του είναι πιο στοργική απ' ό,τι μπορεί να χωρέσει οποιαδήποτε μία ανθρώπινη εικόνα.
14Όταν το δείτε αυτό, η καρδιά σας θα χαρεί, και τα κόκαλά σας θα ανθίσουν σαν φρέσκο χορτάρι· το χέρι του Πατέρα μας θα γίνει γνωστό στους δούλους του, αλλά η οργή του στους εχθρούς του.
15Γιατί δείτε—ο Πατέρας μας θα έρθει με φωτιά, και τα άρματά του σαν ανεμοστρόβιλος, για να εξαπολύσει την οργή του με μανία και την επίπληξή του με φλόγες φωτιάς. 16Γιατί με φωτιά και με το σπαθί του ο Πατέρας μας θα εκτελέσει κρίση πάνω σε κάθε σάρκα, και πολλοί θα είναι εκείνοι που θα σκοτωθούν από τον Πατέρα μας.
17«Εκείνοι που αγιάζονται και εξαγνίζονται για να μπουν στους κήπους, ακολουθώντας έναν στη μέση, τρώγοντας τη σάρκα χοίρων, σιχαμερών ζώων και ποντικιών, θα έρθουν στο τέλος τους όλοι μαζί, λέει ο Πατέρας μας. b b v17 «Ακολουθώντας έναν στη μέση»: την κεντρική τελετουργική μορφή ή το είδωλο στην καρδιά της ειδωλολατρικής τους τελετής.
18«Γιατί εγώ ξέρω τα έργα και τις σκέψεις τους. Έρχεται ο καιρός να συγκεντρώσω όλα τα έθνη και τις γλώσσες· θα έρθουν και θα δουν τη δόξα μου.
19«Θα βάλω ένα σημάδι ανάμεσά τους και θα στείλω επιζώντες στα έθνη—στη Θαρσείς, στη Φουλ, στη Λουδ (που τραβούν το τόξο), στη Θουβάλ, στην Ιαβάν, και στις μακρινές ακτές που ποτέ δεν άκουσαν για μένα ούτε είδαν τη δόξα μου. Θα διακηρύξουν τη δόξα μου ανάμεσα στα έθνη. 20Θα φέρουν όλα τα αδέρφια σας από κάθε έθνος ως προσφορά στον Πατέρα μας—πάνω σε άλογα, σε άρματα και αμάξια, σε μουλάρια και καμήλες—στο άγιο βουνό μου την Ιερουσαλήμ, λέει αυτός, όπως ο Ισραήλ φέρνει προσφορά σιτηρών σε καθαρό σκεύος στον οίκο του Πατέρα μας. 21Και μερικούς απ' αυτούς θα τους πάρω για ιερείς και Λευίτες, λέει ο Πατέρας μας.
22«Γιατί όπως ακριβώς οι νέοι ουρανοί κι η νέα γη που φτιάχνω θα παραμείνουν μπροστά μου, λέει ο Πατέρας μας, έτσι θα παραμείνουν οι απόγονοί σας και το όνομά σας. 23Από νέα σελήνη σε νέα σελήνη, κι από Σάββατο σε Σάββατο, κάθε σάρκα θα έρχεται να προσκυνήσει μπροστά μου, λέει ο Πατέρας μας.
24«Και θα βγουν και θα δουν τα πτώματα εκείνων που στασίασαν εναντίον μου· γιατί το σκουλήκι τους δεν θα πεθάνει, κι η φωτιά τους δεν θα σβήσει, και θα είναι φρίκη για κάθε σάρκα».
