ସ୍ଵର୍ଗ ଆମ୍ଭର ସିଂହାସନ
ସ୍ୱର୍ଗ ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନ, ତେଣୁ କୌଣସି ଅଟ୍ଟାଳିକା ତାହାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିପାରେ ନାହିଁ; ବରଂ ସେ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପୁଥିବା ଲୋକକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାହାର କରିଦିଆଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ନ୍ୟାୟ ପାଆନ୍ତି। ଆମ ପିତା ମାଆ ପରି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି, ଓ ପୁସ୍ତକଟି ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କ ଶବ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ଶେଷ ହୁଏ।
66 1ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି, “ସ୍ଵର୍ଗ ଆମ୍ଭର ସିଂହାସନ, ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ୍ଭର ପାଦପୀଠ। ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ କେଉଁଠାରେ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିବ? ଆଉ ଆମ୍ଭର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ କେଉଁଠାରେ ଅଛି? 2ଆମ୍ଭର ହସ୍ତ ଏହିସବୁ ନିର୍ମାଣ କରିଅଛି, ପୁଣି ସେସବୁ ଏରୂପେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି। ମାତ୍ର ଯେ ନମ୍ର ଓ ଆତ୍ମାରେ ଭଗ୍ନ, ଆଉ ଯେ ଆମ୍ଭ ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ସେହି ଲୋକ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭେ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରିବା। 3ମାତ୍ର ଯେ ବୃଷ ବଧ କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ବଧକାରୀ ତୁଲ୍ୟ; ଯେ ମେଷଶାବକ ବଳିଦାନ କରେ, ସେ କୁକ୍କୁରର ଗ୍ରୀବା ଭାଙ୍ଗିବା ଲୋକ ତୁଲ୍ୟ; ଯେ ଭକ୍ଷ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ସେ ଶୂକରର ରକ୍ତ ଉତ୍ସର୍ଗକାରୀ ତୁଲ୍ୟ; ଯେ କୁନ୍ଦୁରୁ ଜ୍ଵାଳାଏ, ସେ ପ୍ରତିମାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବା ଲୋକ ତୁଲ୍ୟ। ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପଥ ମନୋନୀତ କରିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ସେମାନଙ୍କ ଘୃଣାର୍ହ ବସ୍ତୁରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ। 4ଏଣୁ ଆମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କଠୋର ବ୍ୟବହାର ମନୋନୀତ କରିବା, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଭୟର ବିଷୟ ଘଟାଇବା; କାରଣ ଆମ୍ଭେ ଆହ୍ଵାନ କଲା ବେଳେ କେହି ଉତ୍ତର ଦେଲା ନାହିଁ; ଆମ୍ଭେ କହିଲା ବେଳେ ସେମାନେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଆମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ମନ୍ଦ, ତାହା କଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭର ଅସନ୍ତୋଷଜନକ ବିଷୟ ମନୋନୀତ କଲେ।” 5ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ, “ଯେଉଁ ଭ୍ରାତୃଗଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଆଉ ଆମ୍ଭ ନାମ ସକାଶେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ କହିଅଛନ୍ତି, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମହିମାନ୍ଵିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଦେଖିବୁ’—ମାତ୍ର ସେମାନେ ହିଁ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ।”
6ନଗରରୁ କୋଳାହଳର ଶବ୍ଦ! ମନ୍ଦିରରୁ ଏକ ରବ! ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରବ, ସେ ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କର୍ମାନୁସାରେ ପ୍ରତିଫଳ ଦେଉଅଛନ୍ତି!
7ପ୍ରସବବେଦନା ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ପ୍ରସବ କଲା; ତାହା ପ୍ରତି ବେଦନା ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କଲା। 8ଏପରି କଥା କିଏ କେବେ ଶୁଣିଅଛି? ଏପରି ବିଷୟ କିଏ କେବେ ଦେଖିଅଛି? ଗୋଟିଏ ଦେଶ କʼଣ ଏକ ଦିନରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିପାରେ? ଏକ ଜାତି କʼଣ ଏକ ନିମିଷରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇପାରେ? ତଥାପି ସିୟୋନ ପ୍ରସବବେଦନା ଅନୁଭବ କରିବା ମାତ୍ରେ ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣକୁ ପ୍ରସବ କଲା।
9“ଆମ୍ଭେ କʼଣ ପ୍ରସବକ୍ଷଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଣି ପ୍ରସବ ନ କରାଇବା?” ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି। “ଯେ ପ୍ରସବ କରାନ୍ତି, ସେ ଆମ୍ଭେ କʼଣ ଗର୍ଭ ରୁଦ୍ଧ କରିବା?” ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
10ହେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର ଓ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅ; ହେ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଶୋକ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅ, 11ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ସାନ୍ତ୍ଵନାଦାୟୀ ସ୍ତନ୍ୟ ପାନ କରି ତୃପ୍ତ ହେବ, ଆଉ ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଗଭୀର ଭାବେ ପାନ କରି ତାହାର ଉଛୁଳିଥିବା ମହିମାରେ ଆହ୍ଲାଦିତ ହେବ।
12କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି, “ଆମ୍ଭେ ତାହା ପ୍ରତି ନଦୀ ତୁଲ୍ୟ ଶାନ୍ତି, ଆଉ ଉଛୁଳିଥିବା ସ୍ରୋତ ତୁଲ୍ୟ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହର ମହିମା ବିସ୍ତାର କରିବା; ତୁମ୍ଭେମାନେ ସ୍ତନ୍ୟ ପାନ କରିବ, ଆଉ କକ୍ଷଦେଶରେ ବୁହାଯିବ ଓ ଆଣ୍ଠୁ ଉପରେ ଦୋଳାୟିତ ହେବ। 13ମାତା ଯେପରି ଆପଣା ସନ୍ତାନକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦିଏ, ସେପରି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବା; ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମ ବିଷୟରେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।” a a v13 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନକୁ ଶାନ୍ତ କରୁଥିବା ମାତାର କୋମଳତାରେ ଆପଣାର ସାନ୍ତ୍ଵନାକୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି—ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ କୌଣସି ଏକ ମାନବୀୟ ଚିତ୍ର ଧାରଣ କରିପାରିବା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ କୋମଳ।
14ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହା ଦେଖିଲେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥିସମୂହ ନବୀନ ତୃଣ ତୁଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତ ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି, ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ କୋପ ତାହାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶିତ ହେବ।
15କାରଣ ଦେଖ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆଗମନ କରିବେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ରଥସମୂହ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାୟୁ ତୁଲ୍ୟ ହେବ, ଯେପରି ସେ ପ୍ରଚଣ୍ଡତା ସହିତ ଆପଣା କୋପ ଓ ଅଗ୍ନିଶିଖା ସହିତ ଆପଣା ଭର୍ତ୍ସନା ପ୍ରକାଶ କରିବେ। 16କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଗ୍ନି ଓ ଆପଣା ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ବିଚାର ସାଧନ କରିବେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ହତ ଲୋକମାନେ ଅନେକ ହେବେ।
17“ଯେଉଁମାନେ ଉଦ୍ୟାନସମୂହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଶୁଚି କରନ୍ତି, ମଧ୍ୟସ୍ଥିତ ଏକ ଜଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରନ୍ତି, ଆଉ ଶୂକରର ମାଂସ, ଘୃଣ୍ୟ ଜନ୍ତୁ ଓ ମୂଷିକ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକତ୍ର ଲୋପ ପାଇବେ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି। b b v17 ‘ମଧ୍ୟସ୍ଥିତ ଏକ ଜଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରନ୍ତି’: ସେମାନଙ୍କ ପୌତ୍ତଳିକ ଅନୁଷ୍ଠାନର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥ ପ୍ରଧାନ ପୂଜକ ଅଥବା ପ୍ରତିମା।
18“କାରଣ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଓ ଚିନ୍ତା ଜାଣୁ। ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ଭାଷାବାଦୀମାନଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ସମୟ ଆସୁଅଛି; ସେମାନେ ଆସି ଆମ୍ଭର ମହିମା ଦେଖିବେ।
19“ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଚିହ୍ନ ସ୍ଥାପନ କରିବା, ଆଉ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ନିକଟକୁ—ତର୍ଶୀଶ, ପୂଲ, ଲୂଦ (ଯେଉଁମାନେ ଧନୁ ଟାଣନ୍ତି), ତୁବଲ, ଯାବନ ଓ ଯେଉଁ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଦ୍ଵୀପସମୂହ ଆମ୍ଭ ବିଷୟରେ କେବେ ଶୁଣି ନାହାନ୍ତି କିମ୍ବା ଆମ୍ଭ ମହିମା ଦେଖି ନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରେରଣ କରିବା। ସେମାନେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭର ମହିମା ପ୍ରଚାର କରିବେ। 20ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣ ଯେପରି ଶୁଚି ପାତ୍ରରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଭକ୍ଷ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଆଣନ୍ତି, ସେପରି ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭ୍ରାତୃଗଣକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋଷ୍ଠୀ ମଧ୍ୟରୁ—ଅଶ୍ଵ, ରଥ ଓ ଶିବିକା, ଖଚର ଓ ଓଟ ଉପରେ—ଆମ୍ଭର ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉପହାର ସ୍ଵରୂପେ ଆଣିବେ, ଏହା ସେ କହନ୍ତି। 21ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେ ଯାଜକ ଓ ଲେବୀୟ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଗ୍ରହଣ କରିବା, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
22“କାରଣ ଆମ୍ଭର ନିର୍ମିତ ନୂତନ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ନୂତନ ପୃଥିବୀ ଯେପରି ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ଥାୟୀ ହେବ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, ସେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଂଶ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନାମ ସ୍ଥାୟୀ ହେବ। 23ଅମାବାସ୍ୟାରୁ ଅମାବାସ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆଉ ବିଶ୍ରାମଦିନରୁ ବିଶ୍ରାମଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପାସନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆସିବେ, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
24“ଆଉ ସେମାନେ ବାହାରକୁ ଯାଇ ଆମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଶବ ଦେଖିବେ; କାରଣ ସେମାନଙ୍କ କୀଟ ମରିବ ନାହିଁ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନି ନିର୍ବାଣ ହେବ ନାହିଁ, ପୁଣି ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଘୃଣାର ବିଷୟ ହେବେ।”