ኢሳይያስ 66

66 ¹አባታችን እንዲህ ይላል፤ “ሰማይ ዙፋኔ ነው፤ ምድርም የእግሬ መረገጫ ናት። እንግዲህ ለእኔ የምትሠሩልኝ ቤት ወዴት ነው? የማረፊያዬስ ስፍራ ወዴት ነው? ²እነዚህን ሁሉ እጄ ሠራቻቸው፤ ስለዚህም ሁሉም ሆኑ፤ ይላል አባታችን። ነገር ግን የምመለከተው ይህን ነው፤ ትሑት የሆነውን፣ በመንፈሱም የተሰበረውን፣ በቃሌም የሚንቀጠቀጠውን ነው። ³ነገር ግን በሬ የሚያርደው ሰውን እንደሚገድል ነው፤ ጠቦት የሚሠዋው የውሻን አንገት እንደሚሰብር ነው፤ የእህል ቍርባን የሚያቀርበው የእሪያን ደም እንደሚያቀርብ ነው፤ ዕጣን የሚያጤሰው ጣዖትን እንደሚባርክ ነው። የራሳቸውን መንገድ መርጠዋል፤ ነፍሳቸውም በርኩሰታቸው ደስ ይላታል። ⁴ስለዚህ እኔ ደግሞ ጭካኔ የተሞላበትን ነገር እመርጥባቸዋለሁ፤ የሚፈሩትንም አመጣባቸዋለሁ፤ ምክንያቱም በጠራሁ ጊዜ ማንም አልመለሰም፤ በተናገርሁም ጊዜ አልሰሙም። በፊቴ ክፉ የሆነውን አደረጉ፤ ደስ የማይለኝንም መረጡ።” ⁵በቃሉ የምትንቀጠቀጡ ሆይ፤ የአባታችንን ቃል ስሙ፤ “የሚጠሏችሁና ስለ ስሜ የሚያወጧችሁ ወንድሞቻችሁ፣ ‘አባታችን ይከበር፤ ደስታችሁንም እናይ’ ብለዋል፤ ነገር ግን የሚያፍሩ እነርሱ ናቸው።”

⁶ከከተማይቱ የሁከት ድምፅ! ከቤተ መቅደሱ ድምፅ! ጠላቶቹን ባደረጉት የሚመልስባቸው የአባታችን ድምፅ ነው!

⁷ምጥ ሳይይዛት ወለደች፤ ሕመም ሳይመጣባት ወንድ ልጅ ተገላገለች። ⁸እንዲህ ያለውን ነገር ማን ሰምቶ ያውቃል? እንዲህ ያለውንስ ማን አይቶ ያውቃል? ምድር በአንድ ቀን ትወለዳለችን? ሕዝብ በቅጽበት ይወለዳልን? ነገር ግን ጽዮን ምጥ እንደያዛት ልጆቿን ወለደች።

⁹“እኔ እስከ መውለጃው ሰዓት አድርሼ አላስወልድምን?” ይላል አባታችን። “የማስወልደው እኔ ማሕፀንን እዘጋለሁን?” ይላል አባትህ።

¹⁰የምትወዷት ሁሉ፣ ከኢየሩሳሌም ጋር ደስ ይበላችሁ፤ ስለ እርሷም ሐሤት አድርጉ፤ ከእርሷ ጋር እጅግ ደስ ይበላችሁ፤ ስለ እርሷ የምታዝኑ ሁሉ፣ ¹¹ከሚያጽናናው ጡቷ እንድትጠቡና እንድትጠግቡ፣ ከተትረፈረፈ ክብሯም አርክታችሁ እንድትጠጡ ደስም እንዲላችሁ ነው።

¹²አባታችን እንዲህ ይላልና፤ “ሰላምን እንደ ወንዝ አመጣላታለሁ፤ የአሕዛብንም ክብር እንደ ተትረፈረፈ ጅረት፤ ትጠባላችሁ፤ በጎኗም ትታዘላላችሁ፤ በጕልበቷም ላይ ትቦረቀቃላችሁ። ¹³እናት ልጇን እንደምታጽናና፣ እንዲሁ እኔ አጽናናችኋለሁ፤ በኢየሩሳሌምም ትጽናናላችሁ።” ^a a v13 አባታችን የራሱን ማጽናናት ልጇን በምታባብል እናት ርኅራኄ ይስለዋል፤ ለሕዝቡ ያለው ልቡ ማናቸውም አንድ የሰው ምሳሌ ሊይዘው ከሚችለው በላይ ርኅሩኅ ነው።

¹⁴ይህን ባያችሁ ጊዜ፣ ልባችሁ ደስ ይለዋል፤ አጥንታችሁም እንደ ለመለመ ሣር ይለመልማል፤ የአባታችን እጅ ለባሪያዎቹ ይገለጣል፤ ቍጣው ግን ለጠላቶቹ ይገለጣል።

¹⁵እነሆ፣ አባታችን በእሳት ይመጣልና፤ ሰረገሎቹም እንደ ዐውሎ ነፋስ ናቸው፤ ቍጣውን በመዓት፣ ተግሣጹንም በእሳት ነበልባል ያወርድ ዘንድ ነው። ¹⁶አባታችን በእሳትና በሰይፉ፣ በሥጋ ለባሽ ሁሉ ላይ ፍርድን ያደርጋልና፤ በአባታችንም የሚገደሉ ብዙዎች ይሆናሉ።

¹⁷“በአትክልቶች ስፍራ ለመግባት ራሳቸውን የሚቀድሱና የሚያነጹ፣ በመካከል ያለውን አንዱን የሚከተሉ፣ የእሪያን ሥጋ፣ ርኩስ ነገርንና አይጥን የሚበሉ አብረው ያልቃሉ፤ ይላል አባታችን። ^b b v17 ‘በመካከል ያለውን አንዱን የሚከተሉ’፦ በአረማዊ ሥርዐታቸው እምብርት ላይ ያለው ማእከላዊ የአምልኮ ሰው ወይም ጣዖት ማለት ነው።

¹⁸“ሥራቸውንና ሐሳባቸውን እኔ ዐውቃለሁና። አሕዛብንና ቋንቋዎችን ሁሉ የምሰበስብበት ጊዜ ይመጣል፤ መጥተውም ክብሬን ያያሉ።

¹⁹“በመካከላቸውም ምልክት አኖራለሁ፤ ከእነርሱም የተረፉትን ወደ አሕዛብ እልካለሁ፦ ወደ ተርሴስ፣ ወደ ፉል፣ ወደ ሉድ (ቀስት ወደ ሚወጥሩት)፣ ወደ ቱባል፣ ወደ ያዋን፣ ዝናዬን ወዳልሰሙ ክብሬንም ወዳላዩ ሩቅ የባሕር ዳርቻዎችም። እነርሱም በአሕዛብ መካከል ክብሬን ይናገራሉ። ²⁰ወንድሞቻችሁንም ሁሉ ከአሕዛብ ሁሉ ለአባታችን መባ አድርገው ያመጣሉ፤ በፈረሶች፣ በሰረገሎችና በጋሪዎች፣ በበቅሎዎችና በግመሎች ወደ ተቀደሰው ተራራዬ ወደ ኢየሩሳሌም ያመጧቸዋል፤ ይላል፤ እስራኤል የእህል ቍርባንን በንጹሕ ዕቃ ወደ አባታችን ቤት እንደሚያመጣ ነው። ²¹ከእነርሱም አንዳንዶቹን ካህናትና ሌዋውያን እንዲሆኑ እወስዳለሁ፤ ይላል አባታችን።

²²“የምሠራቸው አዲሱ ሰማይና አዲሲቱ ምድር በፊቴ ጸንተው እንደሚኖሩ፣ ይላል አባታችን፤ እንዲሁ ዘራችሁና ስማችሁ ጸንተው ይኖራሉ። ²³ከወር መባቻ እስከ ወር መባቻ፣ ከሰንበት እስከ ሰንበት፣ ሥጋ ለባሽ ሁሉ በፊቴ ሊሰግድ ይመጣል፤ ይላል አባታችን።

²⁴“ወጥተውም በእኔ ላይ የዐመፁትን ሰዎች በድን ይመለከታሉ፤ ትላቸው አይሞትም፤ እሳታቸውም አይጠፋም፤ ለሥጋ ለባሽም ሁሉ አስጸያፊ ይሆናሉ።”