Yesaya 66 FHB Father's Heart Bible™

66 ¹Kieu dawuhan Rama urang: “Sawarga teh tahta Kami, sarta bumi teh titincakan suku Kami. Ari kitu, di mana atuh imah anu rek diadegkeun ku maraneh pikeun Kami? Sarta di mana tempat pangreureuhan Kami? ²Panangan Kami anu geus nyieun ieu sagala rupa, nepi ka kabehanana jaradi, kitu dawuhan Rama urang. Tapi ieu jalma anu ku Kami rek dipaliré: nya eta anu handap asor sarta anu remuk hatena, jeung anu gumeter ku pangandika Kami. ³Tapi sing saha anu meuncit sapi, ibarat jalma anu maehan manusa; anu ngurbankeun anak domba, ibarat anu neggek beuheung anjing; anu nyanggakeun kurban sasajen tipung, ibarat anu nyanggakeun getih babi; anu ngukus menyan, ibarat anu muji brahala. Maranehna geus milih jalanna sorangan, sarta jiwana suka bungah kana pagaweanana nu matak giruk. ⁴Ku sabab eta Kami oge rek milih siksaan anu rosa pikeun maranehna sarta rek nibankeun hal anu dipikasieun ka maranehna, sabab waktu Kami nyaur, taya saurang oge anu ngajawab; waktu Kami ngadawuh, maranehna henteu darengekeun. Maranehna nyarieun hal anu jahat dina pangtingal Kami sarta milih hal anu teu dipikaresep ku Kami.” ⁵Darengekeun pangandika Rama urang, he maraneh anu gumeter ku pangandika-Na: “Dulur-dulur maraneh sorangan anu ngewa ka maraneh sarta anu ngusir ka maraneh karana jenengan Kami, geus ngaromong kieu, ‘Muga Rama urang dimulyakeun, supaya urang bisa nenjo kabungah maraneh’—tapi maranehna pisan anu bakal diwirangkeun.”

⁶Sora gegeruh ti jero kota! Sora tina Bait Allah! Nya eta sora Rama urang, anu males ka musuh-musuh-Na sakumaha pagaweanana!

⁷Samemeh karasa rek ngajuru, manehna geus ngalahirkeun; samemeh kanyeri narajang ka manehna, manehna geus ngalahirkeun anak lalaki. ⁸Saha anu kungsi ngadenge perkara saperti kitu? Saha anu kungsi nenjo hal-hal saperti kitu? Naha hiji nagri bisa lahir dina sapoe? Naha hiji bangsa bisa dijurukeun dina sakedapan? Tapi kakara ge Sion ngarasa rek ngajuru, manehna geus ngalahirkeun anak-anakna.

⁹“Naha Kami rek nganteur nepi ka waktu ngalahirkeun tapi henteu ngajurukeun?” kitu dawuhan Rama urang. “Naha Kami anu ngajurukeun teh rek nutup kandungan?” kitu dawuhan Rama maraneh.

¹⁰Suka bungah babarengan jeung Yerusalem sarta gumbira ku manehna, he sakabeh anu nyaraah ka manehna; suka bungah jeung manehna dina kabungahan, he sakabeh anu sarusah hate ku manehna, ¹¹supaya maraneh bisa nyusu sarta sugema dina pangsusuanana anu matak lipur, supaya maraneh bisa nginum nepi ka seubeuh sarta suka bungah ku kamulyaanana anu ngaleuwihan.

¹²Sabab kieu dawuhan Rama urang: “Kami rek ngocorkeun karahayuan ka manehna lir walungan, sarta kamulyaan bangsa-bangsa lir ciawi anu ngagolak; maraneh bakal nyusu sarta digandong dina angkeng manehna jeung ditimang dina tuur manehna. ¹³Lir indung anu ngalipur anakna, nya kitu Kami rek ngalipur maraneh; sarta maraneh bakal dilipur di Yerusalem.” ^a a v13 Rama urang ngagambarkeun panglipur-Na ku kaasih indung anu keur nengtremkeun anakna—manah-Na ka umat-Na teh langkung lemes tur welas ti batan naon-naon anu bisa ditingkeskeun ku hiji gambaran manusa wungkul.

¹⁴Lamun maraneh nenjo ieu, hate maraneh bakal suka bungah, sarta tulang-tulang maraneh bakal jagjag lir jukut anu anyar jadi; panangan Rama urang bakal dinyatakeun ka abdi-abdi-Na, tapi bebendu-Na ka musuh-musuh-Na.

¹⁵Sabab tenjo—Rama urang bakal sumping marawa seuneu, sarta kareta-kareta-Na lir angin puyuh, pikeun ngaluarkeun bebendu-Na kalawan amarah sarta hukuman-Na kalawan letah seuneu. ¹⁶Sabab ku seuneu jeung ku pedang-Na, Rama urang bakal ngalaksanakeun hukuman ka sakumna manusa, sarta anu dipaehan ku Rama urang bakal loba.

¹⁷“Jalma-jalma anu nyucikeun sarta ngabersihkeun dirina pikeun asup ka kebon-kebon, nurutkeun saurang anu aya di tengah, ngadahar daging babi jeung sato-sato anu matak giruk sarta beurit, bakal tumpur bareng, kitu dawuhan Rama urang. ^b b v17 ‘Nurutkeun saurang anu aya di tengah’: inyana tokoh ritual utama atawa brahala anu jadi puseur upacara kakapiran maranehna.

¹⁸“Sabab Kami uninga kana pagawean jeung pikiran maranehna. Geus datang waktuna pikeun ngumpulkeun sakabeh bangsa jeung sagala basa; maranehna bakal datang sarta nenjo kamulyaan Kami.

¹⁹“Kami rek nangtungkeun hiji tanda di antara maranehna sarta ngutus jalma-jalma anu salamet ka bangsa-bangsa—Tarsis, Pul, Lud (anu narik gondewa), Tubal, Yawan, sarta basisir-basisir anu jauh anu tacan kungsi ngadenge perkara Kami atawa nenjo kamulyaan Kami. Maranehna bakal ngembarkeun kamulyaan Kami di antara bangsa-bangsa. ²⁰Maranehna bakal mawa sakabeh dulur maraneh ti unggal bangsa minangka pangbakti ka Rama urang—dina tunggangan kuda, dina kareta jeung padati, dina bigal jeung onta—ka gunung suci Kami Yerusalem, kitu dawuhan-Na, sakumaha urang Israil mawa kurban sasajen tipung dina wadah anu beresih ka Bait Rama urang. ²¹Sarta sabagian ti maranehna rek dicokot ku Kami pikeun jadi imam-imam jeung urang Lewi, kitu dawuhan Rama urang.

²²“Sabab sakumaha langit anu anyar jeung bumi anu anyar anu dijieun ku Kami bakal langgeng di payuneun Kami, kitu dawuhan Rama urang, nya kitu turunan maraneh jeung ngaran maraneh bakal langgeng. ²³Ti bulan anyar ka bulan anyar, sarta ti poe Sabat ka poe Sabat, sakumna manusa bakal datang ngabakti di payuneun Kami, kitu dawuhan Rama urang.

²⁴“Sarta maranehna bakal kalaluar sarta nenjoan bangke jalma-jalma anu barontak ka Kami; sabab bilatungna moal paeh, sarta seuneuna moal pareum, sarta maranehna bakal jadi hal anu matak giruk pikeun sakumna manusa.”