Teessoon Koo Waaqa Dha
Samiin teessoo isaati, kanaaf ijaarsi tokko isa hin qabu; kanaa mannaa nama dubbii isaatiin hollatu ilaala. Warri obboloota isaaniitiin ari'aman qajeelummaan isaanii ni mul'ata. Abbaan keenya akka haadhaa jajjabeessa, saboota hundumaa walitti qabata, kitaabichis reeffa fincilaa ilaaluun xumurama.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–5, 9, 12–13, 17–24
66 1Abbaan keenya akkana jedha: «Waaqni teessoo koo dha, lafti immoo bakka miilla koo kaa'uu dha. Egaa manni isin naaf ijaartan eessa jira? Iddoon boqonnaa koos eessa jira? 2Harki koo wantoota kana hundumaa hojjete, kanaafuu hundi isaanii ta'an, jedha Abbaan keenya. Garuu namni ani ija koo itti deebisu kana: isa gad of qabu, hafuura isaatiin cabaa ta'e, dubbii kootiifis hollatu. 3Garuu namni sangaa qalu nama ajjeesu fakkaata; namni xobbaallaa aarsaa godhu morma saree cabsu fakkaata; namni aarsaa midhaanii dhiyeessu dhiiga booyyee dhiyeessu fakkaata; namni ixaana gubu waaqa tolfamaa eebbisu fakkaata. Isaan karaa ofii isaanii filatan, lubbuun isaaniis waan jibbisiisaa isaanii irratti in gammadda. 4Kanaaf anis dhiphina hamaa isaaniif nan fila, waan isaan sodaatan isaanitti nan fida, sababii yeroo ani waamu namni tokko illee hin deebisne; yeroo ani dubbadhu isaan hin dhaggeeffanne. Isaan waan ija koo duratti hamaa ture hojjetan, waan natti hin tolle filatan.» 5Dubbii Abbaa keenyaa dhaggeeffadhaa, isin dubbii isaatiif hollattan: «Obboleewwan keessan isin jibbanii maqaa koof isin ari'anii, ‹Abbaan keenya haa ulfaatu, akka gammachuu keessan arginuuf› jedhaniiru—garuu isaan in qaanfamu.»
6Sagaleen guddaan magaalaa keessaa! Sagaleen mana qulqullummaa keessaa! Sagaleen Abbaa keenyaa dha, diinota isaatiif waan isaan hojjetan kafalaa jira!
7Utuu dhukkubbii deessuu hin qabamin deesse; utuu ciniinsuun ishee hin dhufin ilma deesse. 8Waan akkasii eenyutu dhaga'e? Wantoota akkasii eenyutu arge? Biyyi guyyaa tokkotti dhalachuu in danda'aa? Sabni yeroo xiqqoo tokkotti dhalachuu in danda'aa? Garuu Siyoon yeruma dhukkubbii deessuu qabamteen ilmaan ishee deesse.
9«Ani yeroo deessuu irra geessee utuu hin deessisin hafaa?» jedha Abbaan keenya. «Ani isa deessisu gadaamsa cufaa?» jedha Abbaan keessan.
10Yerusalem wajjin gammadaa, ishee waliin ililchaa, isin ishee jaallattan hundi; ishee wajjin gammachuudhaan gammadaa, isin kan ishee irratti booyan hundi, 11Akka isin xaamtanii harma ishee jajjabeessituu irraa quuftaniif, akka isin guutuutti dhugdanii ulfina ishee dhangala'aa irratti gammaddaniif.
12Abbaan keenya akkana jedhaatii: «Ani nagaa akka laga gara isheetti nan geessa, ulfina saboota akka lolaa dhangala'u in geessa; isin in xaamtu, mudhii ishee irra in baatamtu, jilbaa ishee irras in tamsaasamtu. 13Akkuma haati ilma ishee jajjabeessitu, ani isin in jajjabeessa; isinis Yerusalem irratti in jajjabeeffamtu.» a a v13 Abbaan keenya jajjabeessuu isaa laafina haadha ilma ishee tasgabbeessituun ibsa—onneen isaa saba isaatiif qabu fakkeenya namaa tokkoon hin qabamu, laafaa dha.
14Yeroo kana argitan, onneen keessan in gammada, lafeen keessanis akka marga haaraa in lalisa; harki Abbaa keenyaa tajaajiltoota isaatti in beekama, aariin isaa immoo diinota isaatti.
15Kunoo, Abbaan keenya ibiddaan in dhufa, gaariin isaas akka bubbee cimaa, aara isaa dallansuudhaan, adabbii isaas arraba ibiddaatiin gadi baasuuf. 16Ibiddaa fi billaa isaatiin Abbaan keenya foon hundumaa irratti in murteessa, warri Abbaan keenya ajjeesu hedduu in ta'u.
17«Warri iddoowwan dhaabaa seenuuf of qulqulleessanii of qulqulleeffatan, isa gidduu jiru duukaa ba'anii foon booyyee, bineensota xixiqqoo fi hantuuta nyaatan, walumaan in dhumu, jedha Abbaan keenya. b b v17 «Isa gidduu jiru duukaa ba'uu»: nama ykn waaqa tolfamaa giddu-galeessa sirna waaqeffannaa isaanii kan qulqullummaa hin qabne.
18«Ani hojii isaanii fi yaada isaanii nan beeka. Yeroon saboota fi afaanota hunda walitti qabuu dhufeera; isaan dhufanii ulfina koo in argu.
19«Mallattoo isaan gidduutti nan kaa'a, warra hafan immoo saboota gara Tarshish, Pul, Lud (warra iddaa harkisan), Tubal, Yaavan, fi biyyoota galaana qarqara fagoo kan oduu koo hin dhageenye, ulfina koos hin argine nan erga. Isaan ulfina koo saboota gidduutti in labsu. 20Obboleewwan keessan hunda saboota hundumaa keessaa aarsaa godhanii Abbaa keenyaaf in fidu—fardeen irra, gaariiwwan fi gaarii irra, gaangoo fi gaala irra—gara tulluu koo qulqulluu Yerusalemitti, jedha inni, akkuma sabni Israa'el aarsaa midhaanii miidhaa qulqulluu keessa kaa'ee mana Abbaa keenyaatti fidu. 21Isaan keessaa tokko tokko lubootaa fi Lewwotaa akka ta'aniif nan fudhadha, jedha Abbaan keenya.
22«Akkuma waaqota haaraa fi lafti haaraan ani uuman fuula koo duratti dhaabatan, jedha Abbaan keenya, akkasuma sanyiin keessanii fi maqaan keessan in dhaabata. 23Ji'a haaraa irraa hanga ji'a haaraatti, Sambata irraa hanga Sambataatti, foon hundi fuula koo duratti sagaduuf in dhufa, jedha Abbaan keenya.
24«Isaan ba'anii reeffa warra natti fincilan in ilaalu; sababii raammoon isaanii hin du'u, ibiddi isaaniis hin dhaamu, foon hundaafis waan sodaachisaa in ta'u.»
