يرمياه 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹د حلقياه د زوئ يرمياه کلام، چې هغه د بنيامين په علاقه کښې د عناتوت د کاهنانو نه يو وو. ²د زمونږ پلار کلام هغۀ ته د يهوداه د بادشاه، د امون د زوئ يوسياه په زمانه کښې، د هغۀ د بادشاهۍ په ديارلسم کال راغلو. ³دا د يهوداه د بادشاه، د يوسياه د زوئ يهوياقيم په زمانه کښې هم راغلو، او د يهوداه د بادشاه، د يوسياه د زوئ صدقياه د بادشاهۍ تر يوولسم کال پورې، ترڅو چې په پينځمه مياشت کښې د يروشلم خلق جلاوطن شول. ⁴د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،

⁵”ما چې تۀ لا د مور په رحم کښې جوړ کړے نۀ وې، تۀ مې پېژندلے وې، او ستا د پېدا کېدو نه مخکښې مې تۀ جلا کړې؛ ما تۀ قومونو ته نبى مقرر کړے.“

⁶ما ووئيل چې، ”آه، اے مالِکه پلاره! ما ته خبرې کول نۀ راځى، ځکه چې زۀ خو لا يو واړۀ هلک يم.“

⁷خو زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”مۀ وايه چې، ’زۀ خو لا ځوان يم،‘ ځکه چې چرته چې زۀ تا ولېږم هلته به ځې، او څۀ چې زۀ تا ته حُکم وکړم هغه به وايې. ⁸د هغوئ نه مه يرېږه، ځکه چې زۀ ستا سره يم چې تا خلاص کړم، پلار فرمائى.“

⁹بيا زمونږ پلار خپل لاس راوغزولو، زما خوله يې ولمسوله، او زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”وګوره، ما خپلې خبرې ستا په خوله کښې کېښودلې. ¹⁰وګوره، نن مې تۀ په قومونو او په بادشاهيو باندې مقرر کړې، چې له بيخه راوباسې او ونړوې، چې تباه کړې او راوپرزوې، چې جوړ کړې او وکرې.“

¹¹د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې، ”اے يرمياه، تۀ څۀ وينې؟“ ما ووئيل چې، ”زۀ د بادام يوه څانګه وينم.“

¹²بيا زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”تا سم وليدل، ځکه چې زۀ په خپل کلام باندې نظر ساتم چې هغه پوره کړم.“ ^a a v12 ”د بادام ونه“ او ”څارل“ د نبى په ژبه کښې نژدې بالکل يو شان اوريدلے کيږى — دا د لفظونو يوه لوبه ده چې دا ښائى چې زمونږ پلار په خپل کلام باندې پوره بيدار دے چې هغه پوره کړى.

¹³د زمونږ پلار کلام دوېم ځل ما ته راغلو چې، ”تۀ څۀ وينې؟“ ما ووئيل چې، ”يو اېشېدونکے دېګ، چې د شمال له طرفه راکوږ دے.“

¹⁴او زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”د شمال له طرفه به تباهى په هغه ټولو باندې راپرېوځى چې په دې ملک کښې اوسېږى. ¹⁵ځکه چې زۀ د شمالى بادشاهيو ټول قبيلې رابلم، پلار فرمائى؛ هغوئ به راشى، او هر يو به خپل تخت د يروشلم د دروازو په خوله کښې کېږدى، د هغې د ګېرچاپېره ټولو ديوالونو او د يهوداه د ټولو ښارونو خلاف. ¹⁶او زۀ به خپل فيصلې د هغوئ خلاف اعلان کړم د هغوئ د ټولو بديو په سبب چې ما يې پرېښودم، او نورو دېوتو ته يې نذرانې وسوزولې او هغه بتانو ته يې سجده وکړه چې په خپلو لاسونو يې جوړ کړى وو.“

¹⁷”نو اوس تيار شه، پاڅېږه او هغوئ ته هر څۀ ووايه چې زۀ يې تا ته حُکم کوم. د هغوئ په وړاندې مه ماتېږه، ګنې زۀ به تۀ د هغوئ په وړاندې مات کړم. ¹⁸وګوره، نن مې تۀ د ټول ملک په مقابل کښې يو قلعه بند ښار، د اوسپنې ستن، او د پيتل ديوالونه جوړ کړې، يعنې د يهوداه د بادشاهانو، د سردارانو، د کاهنانو او د دې ملک د خلقو خلاف. ¹⁹هغوئ به تا سره جنګ وکړى خو پرې به نۀ شى؛ زۀ ستا سره يم چې تا وژغورم، پلار فرمائى.“