Tumi jonom nohua age te tumi ke jani loise
Judah kosom bhangi ase aru bondi hoi kene jabole ase, kintu Jeremiah dwara amar Pitri Tai laga bacha khan uporte asha laga kotha koi thake—ekta ahibole din, ekta morom jun kitia bhi khotom nohoi, aru ekta mon jun etiya bhi bhutki jowa beta nimite rasta saie.
1 1Benjamin laga desh te Anathoth te thaka purohit khan majot te ekjon, Hilkiah laga putro Jeremiah laga kotha khan eitu ase. 2Judah laga raja Amon laga putro Josiah pora raj kora laga tera-tomo saal te, amar Pitri laga kotha tar logot te ahhise. 3Judah laga raja Josiah laga putro Jehoiakim laga din khan te bhi, Judah laga raja Josiah laga putro Zedekiah laga egaroh-tomo saal tak, aru pansta mohina te Jerusalem laga manuh khan ke bandi kori loi juwa tak, eitu ahhi thakise. 4Amar Pitri laga kotha moi logot te ahhise, aru koise:
5“Moi tumi ke pet bhitor te bona age te, Moi tumi ke jani loise, aru tumi jonom luwa age te Moi tumi ke alag kori loise; Moi tumi ke desh khan nimite ekjon bhabobadi hobole basi loise.”
6Moi koise, “Ah, He Prabhu Pitri! Moi kineka kobo lage eitu najane, kilemane moi ekjon chutu lora he ase.”
7Kintu amar Pitri pora moi ke koise, “‘Moi ekjon jawan lora he ase,’ eneka nakobi, kilemane Moi tumi ke kot pathabo, ta te tumi jabo, aru Moi ki hukum dibo, eitu tumi kobo. 8Tarkhan ke bhoi nakoribi, kilemane tumi ke bachabole Moi tumi logot te ase, Pitri pora koi ase.”
9Tetiya amar Pitri pora Tar hath age kori dise, moi laga mukh ke chuise, aru amar Pitri pora moi ke koise, “Sabi, Moi tumi laga mukh te Moi laga kotha khan rakhi dise. 10Sabi, aji Moi tumi ke desh khan uporte aru rajyo khan uporte rakhi dise, ulai phela bole aru bhangai dibole, nosto koribole aru girai dibole, bona bole aru ropi dibole.”
11Amar Pitri laga kotha moi logot te ahhise, “Jeremiah, tumi ki dikhi ase?” Moi koise, “Moi ekta badam ghas laga daal dikhi ase.”
12Tetiya amar Pitri pora moi ke koise, “Tumi thik pora dikhise, kilemane Moi laga kotha ke purah koribole Moi eitu rukhi ase.” a a v12 “Badam ghas” aru “rukhi thaka” eitu duita kotha bhabobadi laga bhasha te prai eke nisena sunai — eitu ekta kotha laga khel ase, juntu pora dikhai ase amar Pitri Tar laga kotha ke purah kori dibole eitu uporte bhal pora jagi ase.
13Amar Pitri laga kotha dusera bar moi logot te ahhise, “Tumi ki dikhi ase?” Moi koise, “Ekta ukli thaka handi, juntu laga mukh uttor phale pora alag phale ghuri ase.”
14Aru amar Pitri pora moi ke koise, “Uttor phale pora, desh te thaka sob manuh uporte bipod ulai ahhibo. 15Sabi, Moi uttor phale laga sob rajyo khan laga gusti khan ke matibole ase, Pitri pora koi ase; aru tarkhan ahhibo, aru sob jon pora Jerusalem laga dorja khan laga mukh te, tai laga chari phale laga sob deyal khan birodh te aru Judah laga sob sohor khan birodh te, nijor nijor singhason bohai dibo. 16Aru tarkhan pora Moi ke chari diya, dusra isor khan ke bolidan julai diya aru nijor hath khan pora bona murti khan ke mata teki diya — tarkhan laga sob biya kaam nimite, Moi tarkhan birodh te Moi laga bisar khan kobo.”
17“Etiya tumi taiyar hobi, khara hobi aru Moi tumi ke ki hukum di ase, eitu sob tarkhan ke kobi. Tarkhan age te bhangi najabi, nahole Moi tarkhan age te tumi ke bhangai dibo. 18Sabi, aji Moi tumi ke pura desh birodh te — Judah laga raja khan, afsar khan, purohit khan aru desh laga manuh khan birodh te — ekta mojbut sohor, luha laga khamba, aru pitol laga deyal khan bonai dise. 19Tarkhan tumi logot te lorai koribo kintu tumi ke harabo naparibo; kilemane tumi ke bachabole Moi tumi logot te ase, Pitri pora koi ase.”