எரேமியா 1

1 ¹பென்யமீன் நாட்டிலுள்ள ஆனதோத்தூரின் ஆசாரியர்களில் ஒருவனாகிய இல்க்கியாவின் குமாரன் எரேமியாவின் வார்த்தைகள். ²யூதாவின் ராஜாவாகிய ஆமோனின் குமாரன் யோசியாவின் நாட்களில், அவன் அரசாண்ட பதின்மூன்றாம் வருஷத்தில், எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை அவனுக்கு உண்டாயிற்று. ³அது யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசியாவின் குமாரன் யோயாக்கீமின் நாட்களிலும், யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசியாவின் குமாரன் சிதேக்கியாவின் பதினொன்றாம் வருஷ முடிவுவரையும், ஐந்தாம் மாதத்தில் எருசலேம் சிறைப்பட்டுப்போகும்வரையும் உண்டாயிற்று. ⁴எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி, சொன்னது:

⁵“நான் உன்னைத் தாயின் கர்ப்பத்தில் உருவாக்குமுன்னே உன்னை அறிந்தேன்; நீ கர்ப்பத்திலிருந்து வெளிப்படுமுன்னே உன்னைப் பரிசுத்தப்படுத்தினேன்; ஜாதிகளுக்கு உன்னைத் தீர்க்கதரிசியாக நியமித்தேன்.”

⁶அப்பொழுது நான்: “ஐயோ, சர்வவல்லமையுள்ள பிதாவே! பேசுவதற்கு எனக்குத் தெரியாது; நான் ஒரு சிறுபிள்ளையாயிருக்கிறேனே” என்றேன்.

⁷ஆனால் எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி: “‘நான் ஒரு சிறுவன்’ என்று சொல்லாதே; நான் உன்னை அனுப்பும் இடமெங்கும் நீ போய், நான் உனக்குக் கட்டளையிடுகிற யாவையும் பேசுவாய். ⁸அவர்களுக்குப் பயப்படாதே; உன்னை விடுவிக்க நான் உன்னோடே இருக்கிறேன் என்று பிதா சொல்லுகிறார்” என்றார்.

⁹அப்பொழுது எங்கள் பிதா தமது கையை நீட்டி, என் வாயைத் தொட்டு, எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி: “இதோ, என் வார்த்தைகளை உன் வாயில் வைத்தேன். ¹⁰பார், இன்று உன்னை ஜாதிகள்மேலும் ராஜ்யங்கள்மேலும் ஏற்படுத்தினேன், பிடுங்கவும் இடிக்கவும், அழிக்கவும் கவிழ்க்கவும், கட்டவும் நடவும்.”

¹¹எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி: “எரேமியாவே, நீ என்ன காண்கிறாய்?” என்றது. நான்: “வாதுமைமரக் கிளையைக் காண்கிறேன்” என்றேன்.

¹²அப்பொழுது எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி: “நீ கண்டது சரியே; என் வார்த்தையை நிறைவேற்றும்படி நான் அதின்மேல் விழிப்பாயிருக்கிறேன்” என்றார். ^a a v12 “வாதுமைமரம்” என்பதும் “விழிப்பாயிருத்தல்” என்பதும் தீர்க்கதரிசியின் மொழியில் கிட்டத்தட்ட ஒரேவிதமாய் ஒலிக்கின்றன — எங்கள் பிதா தமது வார்த்தையை நிறைவேற்றும்படி அதின்மேல் விழித்தெழுந்து கண்காணிக்கிறார் என்பதைக் காட்டும் சொற்சிலம்பம்.

¹³எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை இரண்டாந்தரம் எனக்கு உண்டாகி: “நீ என்ன காண்கிறாய்?” என்றது. நான்: “கொதிக்கிற பானையைக் காண்கிறேன்; அது வடக்கிலிருந்து விலகின திசையாய் இருக்கிறது” என்றேன்.

¹⁴அப்பொழுது எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி: “வடக்கேயிருந்து தேசத்தின் குடிகள் யாவர்மேலும் ஆபத்து மூண்டெழும்பும். ¹⁵இதோ, வடதிசை ராஜ்யங்களின் வம்சங்கள் யாவையும் நான் வரவழைக்கப்போகிறேன் என்று பிதா சொல்லுகிறார்; அவர்கள் வந்து, ஒவ்வொருவனும் எருசலேமின் வாசல்களின் நுழைவிடத்திலும், அதைச் சுற்றியிருக்கிற எல்லா மதில்களுக்கு எதிராகவும், யூதாவின் எல்லாப் பட்டணங்களுக்கு எதிராகவும் தன் சிங்காசனத்தை வைப்பான். ¹⁶அவர்கள் என்னைவிட்டு விலகிச்செய்த எல்லாப் பொல்லாப்புகளுக்காகவும் நான் அவர்களுக்கு விரோதமாய் என் நியாயத்தீர்ப்புகளைச் சொல்லுவேன்; அவர்கள் அந்நிய தேவர்களுக்குத் தூபம் காட்டி, தங்கள் கைகளால் செய்த விக்கிரகங்களைப் பணிந்துகொண்டார்களே.”

¹⁷“இப்பொழுது நீ ஆயத்தப்பட்டு, எழுந்து நின்று, நான் உனக்குக் கட்டளையிடும் யாவையும் அவர்களுக்குச் சொல்லு. நான் உன்னை அவர்களுக்கு முன்பாகக் கலங்கப்பண்ணாதபடி, நீ அவர்களுக்கு முன்பாகக் கலங்காதே. ¹⁸இதோ, யூதாவின் ராஜாக்களுக்கும், அதின் பிரபுக்களுக்கும், ஆசாரியர்களுக்கும், தேசத்தின் ஜனங்களுக்கும், இந்த முழுத் தேசத்திற்கும் எதிராக, இன்று உன்னை அரணான பட்டணமாகவும், இரும்புத் தூணாகவும், வெண்கல மதில்களாகவும் ஏற்படுத்தினேன். ¹⁹அவர்கள் உனக்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணுவார்கள், ஆனாலும் உன்னை மேற்கொள்ளமாட்டார்கள்; உன்னை விடுவிக்க நான் உன்னோடே இருக்கிறேன் என்று பிதா சொல்லுகிறார்.”