Księga Jeremiasza 1

1 ¹Słowa Jeremiasza, syna Chilkiasza, jednego z kapłanów w Anatot, w ziemi Beniamina. ²Słowo naszego Ojca doszło do niego w dniach Jozjasza, syna Amona, króla Judy, w trzynastym roku jego panowania. ³Doszło też w dniach Jojakima, syna Jozjasza, króla Judy, aż do jedenastego roku Sedekiasza, syna Jozjasza, króla Judy, aż do uprowadzenia Jerozolimy na wygnanie w piątym miesiącu. ⁴Słowo naszego Ojca doszło do mnie:

⁵„Zanim ukształtowałem cię w łonie, znałem cię, a zanim się narodziłeś, poświęciłem cię; ustanowiłem cię prorokiem dla narodów.”

⁶Powiedziałem: „Ach, Wszechmogący Ojcze! Nie umiem mówić, bo jestem tylko chłopcem.”

⁷Ale nasz Ojciec powiedział do mnie: „Nie mów: «Jestem tylko młodzieńcem», bo pójdziesz, gdziekolwiek cię poślę, i powiesz, cokolwiek ci rozkażę. ⁸Nie bój się ich, bo ja jestem z tobą, aby cię wybawić — mówi Ojciec.”

⁹Wtedy nasz Ojciec wyciągnął swoją rękę, dotknął moich ust i powiedział do mnie: „Oto włożyłem moje słowa w twoje usta. ¹⁰Patrz, ustanawiam cię dzisiaj nad narodami i nad królestwami, abyś wykorzeniał i burzył, niszczył i obalał, budował i sadził.”

¹¹Słowo naszego Ojca doszło do mnie: „Co widzisz, Jeremiaszu?” Powiedziałem: „Widzę gałązkę migdałowca.”

¹²Wtedy nasz Ojciec powiedział do mnie: „Dobrze widziałeś, bo czuwam nad moim słowem, aby je wypełnić.” ^a a v12 „Migdałowiec” i „czuwanie” brzmią niemal identycznie w języku proroka — gra słów pokazująca, że nasz Ojciec jest w pełni czujny nad swoim słowem, aby je spełnić.

¹³Słowo naszego Ojca doszło do mnie po raz drugi: „Co widzisz?” Powiedziałem: „Wrzący kocioł, odwrócony od północy.”

¹⁴A nasz Ojciec powiedział do mnie: „Z północy rozpęta się nieszczęście na wszystkich mieszkańców tej ziemi. ¹⁵Oto zwołuję wszystkie rody królestw północy — mówi Ojciec — i przyjdą, a każdy postawi swój tron u wejścia do bram Jerozolimy, przeciwko wszystkim jej okolicznym murom i przeciwko wszystkim miastom Judy. ¹⁶I wypowiem moje wyroki przeciwko nim za całe ich zło, że mnie opuścili, że palili ofiary innym bogom i kłaniali się bożkom, które uczynili swoimi własnymi rękami.”

¹⁷„Teraz przygotuj się, wstań i powiedz im wszystko, co ci rozkażę. Nie załamuj się przed nimi, bo inaczej ja cię załamię przed nimi. ¹⁸Oto dzisiaj czynię cię miastem warownym, żelazną kolumną i spiżowymi murami przeciwko całej ziemi: przeciwko królom Judy, jej dostojnikom, kapłanom i ludowi tej ziemi. ¹⁹Będą walczyć z tobą, ale cię nie przemogą; ja jestem z tobą, aby cię wyratować — mówi Ojciec.”