ڇپيل
ڪتاب

ڄمڻ کان اڳ ئي ڄاتل

يهوداه عهد ٽوڙي رهيو آهي ۽ جلاوطنيءَ ڏانهن وڃي رهيو آهي، تڏهن به يرمياه جي وسيلي اسان جو پيءُ پنهنجي اولاد تي اميد جا لفظ ڳالهائيندو رهي ٿو — هڪ مستقبل، اهڙي محبت جنهن جي ڪا پڇاڙي ناهي، ۽ اهڙي دل جيڪا اڃا به ڀٽڪي ويل پٽ لاءِ تڙپي ٿي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 5, 7–19

باب 1.

حلقياہ جي پٽ يرمياہ جا ڪلام، جيڪو بنيمين جي ملڪ ۾ عناٿوت جي ڪاهنن مان هڪڙو هو. يهوداہ جي بادشاهه آمون جي پٽ يوسياہ جي ڏينهن ۾، سندس حڪومت جي تيرهين سال ۾، اسان جي پيءُ جو ڪلام کيس پهتو. اهو ڪلام يهوداہ جي بادشاهه يوسياہ جي پٽ يهوياقيم جي ڏينهن ۾ بہ آيو، ۽ يهوداہ جي بادشاهه يوسياہ جي پٽ صدقياہ جي يارهين سال تائين، يعني پنجين مهيني ۾ يروشلم جي جلاوطنيءَ تائين اچي رهيو. اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

”مون توکي ماءُ جي پيٽ ۾ جوڙڻ کان اڳ ئي ڄاتو، ۽ تنهنجي ڄمڻ کان اڳ توکي الڳ ڪيم؛ مون توکي قومن لاءِ نبي مقرر ڪيو.“

مون چيو تہ ”اوهه، اي بابا، اي سڀ تي اختيار وارا! مون کي ڳالهائڻ نہ ٿو اچي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ رڳو ڇوڪرو آهيان.“

پر اسان جي پيءُ مون کي چيو تہ ”’آءٌ رڳو نوجوان آهيان‘ نہ چئو، ڇاڪاڻ تہ جتي بہ آءٌ توکي موڪليان، اتي تون وڃيندين، ۽ جيڪو بہ آءٌ توکي حڪم ڏيان، سو ڳالهائيندين. انهن کان نہ ڊڄ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ توکي ڇڏائڻ لاءِ توسان گڏ آهيان، پيءُ فرمائي ٿو.“

پوءِ اسان جي پيءُ پنهنجو هٿ وڌائي منهنجي وات کي ڇهيو، ۽ مون کي چيائين تہ ”ڏس، مون پنهنجا ڪلام تنهنجي وات ۾ وجهي ڇڏيا آهن. ڏس، مون اڄ توکي قومن ۽ بادشاهين تي مقرر ڪيو آهي، تہ تون اکيڙين ۽ ڊاهين، تباهه ڪرين ۽ ڪيرائين، اڏين ۽ پوکين.“

اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ ”يرمياہ، تون ڇا ٿو ڏسين؟“ مون چيو تہ ”مون کي بادام جي هڪ ٽاري نظر اچي ٿي.“

پوءِ اسان جي پيءُ مون کي چيو تہ ”تو صحيح ڏٺو آهي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ پنهنجي ڪلام جي نگهباني ڪريان ٿو تہ جيئن ان کي پورو ڪريان.“ a a v12 نبيءَ جي ٻوليءَ ۾ ”بادام جو وڻ“ ۽ ”نگهباني“ لڳ ڀڳ هڪجهڙا آواز رکن ٿا — لفظن جو هي کيل ڏيکاري ٿو تہ اسان جو پيءُ پنهنجي ڪلام کي پورو ڪرڻ لاءِ ان تي پوريءَ طرح جاڳندڙ آهي.

اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ ٻي ڀيري آيو تہ ”تون ڇا ٿو ڏسين؟“ مون چيو تہ ”مون کي هڪ اُٻليندڙ ديڳ نظر اچي ٿي، جنهن جو منهن اتر کان ٻئي پاسي آهي.“

پوءِ اسان جي پيءُ مون کي چيو تہ ”اتر کان ملڪ جي سڀني رهاڪن تي آفت ڀڙڪي پوندي. ڏس، آءٌ اتر جي سڀني بادشاهين جي قبيلن کي سڏڻ وارو آهيان، پيءُ فرمائي ٿو؛ اهي ايندا، ۽ هر ڪو يروشلم جي دروازن جي دهليز تي، ان جي چوڌاري سڀني ديوارن جي سامهون ۽ يهوداہ جي سڀني شهرن جي سامهون پنهنجو تخت رکندو. آءٌ انهن جي خلاف پنهنجا فيصلا ٻڌائيندس، انهن جي سڀني بڇڙائيءَ جي ڪري، جو هنن مون کي ڇڏيو، ٻين معبودن اڳيان نذرانا ساڙيا ۽ پنهنجن هٿن جي ٺاهيل بتن اڳيان سجدو ڪيو.“

”هاڻي ڪمر ڪس، اُٿي بيهه ۽ جيڪي مون توکي حڪم ڏنو آهي سو سڀ انهن کي ٻڌاءِ. انهن جي اڳيان ڊهي نہ پئج، نہ تہ آءٌ توکي انهن جي اڳيان ڊاهي وجهندس. ڏس، اڄ مون توکي سڄي ملڪ جي خلاف قلعي بند شهر، لوهي ٿنڀو ۽ ڪانسيءَ جون ديوارون بڻايو آهي: يهوداہ جي بادشاهن، حاڪمن، ڪاهنن ۽ ان جي ماڻهن جي خلاف. اهي توسان وڙهندا پر توتي غالب نہ ٿيندا؛ ڇاڪاڻ تہ آءٌ توکي بچائڻ لاءِ توسان گڏ آهيان، پيءُ فرمائي ٿو.“