Mana Men, mana Men
Otamiz aytadiki, U hech qachon soʻramagan, qabristonlar va yashirin marosimlarni afzal koʻrgan odamlarga „Men shu yerdaman“ deb takrorlab kelgan. Hukm ajratiladi: Uning qullari yeydi, boshqalar esa och qoladi. Soʻng U yangi osmonlar va yangi yer yaratadi, u yerda yigʻi toʻxtaydi va hech kim boshqa birov uchun qurmaydi.
65 1Meni soʻramaganlarga Oʻzimni izlatdim, Meni qidirmaganlarga Oʻzimni topdirdim. Mening nomimni tilga olmagan xalqqa: “Mana Men, mana Men”, dedim. a a v1 Pavlus bu oyatni Rimliklarga 10:20 da keltirib, uni Otamizning gʻayriyahudiylarga yetib borgan ochiq daʼvati sifatida koʻrsatadi — Uning nomi bilan atalmagan xalqlar Uni topadilar. 2Kun boʻyi itoatsiz bir xalqqa qoʻllarimni yoyib turdim; ular yaxshi boʻlmagan yoʻldan yuradi, oʻz rejalariga ergashadi, 3Bu — koʻz oldimda Meni doimo gʻazablantiradigan xalq; ular bogʻlarda qurbonlik qiladi, gʻishtlar ustida tutatqi tutatadi; 4Ular qabrlar orasida oʻtiradi, yashirin joylarda tunaydi; choʻchqa goʻshtini yeydi, qozonlarida harom narsalarning shoʻrvasi bor; 5Ular: “Nari tur, menga yaqinlashma, chunki men sendan muqaddasroqman”, deyishadi. Bular Mening dimogʻimdagi tutun, kun boʻyi yonib turadigan olovdir. 6Mana, Mening oldimda yozib qoʻyilgan: Men jim turmayman, balki evaz qaytaraman; evazini ularning qoʻyniga toʻkaman, 7Oʻz gunohlaringni ham, ota-bobolaringning gunohlarini ham birga, — deydi Otamiz. — Chunki ular togʻlarda tutatqi tutatdi, tepaliklarda Meni haqorat qildi, avvalgi qilmishlari uchun toʻla jazoni ularning qoʻyniga oʻlchab beraman.
8Otamiz shunday aytmoqda: Yangi sharob uzum boshida topilganda, kimdir: “Uni nobud qilma, chunki unda baraka bor”, deganidek, Men ham qullarim haqi shunday qilaman, hammasini yoʻq qilmayman. 9“Yoqubdan avlod chiqaraman, Yahudodan esa togʻlarimga merosxoʻr keltiraman; tanlaganlarim unga meros boʻladi, qullarim u yerda makon quradi. 10Sharon qoʻy suruvlariga yaylov boʻladi, Oxor vodiysi podalarga dam olish joyi boʻladi — Meni izlagan xalqim uchun. 11Ammo sizlar — Meni tark etganlar, muqaddas togʻimni unutganlar, Omad uchun dasturxon yozganlar, Taqdir uchun aralash sharobdan kosa toʻldirganlarsiz. b b v11 Omad va Taqdir — omad va qismatning butparast xudolari edi. Xalq oʻzlarini izlab kelgan Otaga ishonish oʻrniga, ularga ziyofatlar tayyorlardi. 12Sizlarni qilichga duchor qilaman, hammangiz boʻgʻizlanishga egilasiz. Chunki Men chaqirdim, sizlar javob bermadingiz, Men gapirdim, sizlar quloq solmadingiz; koʻz oldimda yovuz ishni qildingiz, Men xushnud boʻlmaydigan narsani tanladingiz.”
13Shu sababli Hukmron Ota shunday aytmoqda: Mana, qullarim yeydi, sizlar esa och qolasiz; qullarim ichadi, sizlar esa chanqab qolasiz; qullarim quvonadi, sizlar esa uyatga qolasiz; 14“Mana, qullarim dil shodligidan qoʻshiq aytadi, sizlar esa dil ogʻrigʻidan faryod chekasiz, ezilgan ruhdan nola qilasiz. 15Oʻz nomingizni tanlaganlarimga laʼnat sifatida qoldirasiz, Hukmron Ota esa sizlarni oʻldiradi; biroq Oʻz qullarini boshqa nom bilan ataydi, 16Shunday qilib, yurtda baraka tilagan har kim Haqiqat Otasi nomi bilan oʻzini barakalaydi, yurtda qasam ichgan har kim esa Haqiqat Otasi nomi bilan qasam ichadi; chunki avvalgi kulfatlar unutiladi, Mening koʻzlarimdan yashiriladi.
Yangi osmon, yangi yer
17“Chunki mana, Men yangi osmon va yangi yer yarataman, avvalgi narsalar esa eslanmaydi, xayolga ham kelmaydi. c c v17 Yuhanno bu vaʼdaning ushalishini yangi osmon va yangi yer haqidagi vahiyda koʻradi — Vahiy 21:1. Butrus esa uni biz kutayotgan “solihlik maskani” deb ataydi — 2 Butrus 3:13. 18Ammo Men yaratayotgan narsadan abadiy shodlaning va quvoning; chunki mana, Men Quddusni shodlik qilib, uning xalqini quvonch qilib yarataman. 19Men Quddusdan quvonaman, xalqimdan shodlanaman; endi unda yigʻi ovozi ham, nola sadosi ham eshitilmaydi. 20Endi unda bir necha kungina yashaydigan chaqaloq boʻlmaydi, umrini toʻla yashamaydigan qari ham boʻlmaydi; chunki yigit yuz yoshida vafot etadi, yuzga yetmagan kishi esa laʼnatlangan hisoblanadi. 21Ular uylar quradi va ularda yashaydi; uzumzorlar barpo etadi va mevasini yeydi. 22Ular boshqa birov yashashi uchun qurmaydi, boshqa birov yeyishi uchun ekmaydi; chunki xalqimning umri daraxtning umriga oʻxshaydi, tanlaganlarim oʻz qoʻllari mehnatidan uzoq bahramand boʻladi. 23Ular behuda mehnat qilmaydi, kutilmagan dahshat uchun bola tugʻmaydi; chunki ular Otamiz baraka bergan zotning naslidir, avlodlari ham oʻzlari bilan birgadir. 24Ular chaqirmasdan oldin Men javob beraman; ular hali gapirib turganda, Men eshitaman.” 25Boʻri va qoʻzi birga oʻtlaydi, sher esa hoʻkiz kabi somon yeydi, tuproq esa ilonning yemishi boʻladi. Ular Mening muqaddas togʻimning hech bir yerida zarar ham, ziyon ham yetkazmaydi, — deydi Otamiz.