Isaias 65

65 ¹Nagpapangita ako sa mga wala mangayo kanako; nagpakaplag ako sa mga wala magpangita kanako. Miingon ako, “Ania ako, ania ako,” ngadto sa usa ka nasod nga wala motawag sa akong ngalan. ^a a v1 Gikutlo ni Pablo kini nga bersikulo sa Roma 10:20 ingon nga dayag nga pagdapit sa atong Amahan nga miabot sa mga Hentil — ang mga nasod nga wala tawga sa iyang ngalan nakakaplag kaniya. ²Tibuok adlaw ginabukhad ko ang akong mga kamot ngadto sa masuklanon nga katawhan, nga naglakaw sa dalan nga dili maayo, nga nagsunod sa ilang kaugalingong mga laraw, ³usa ka katawhan nga nagpasuko kanako sa akong atubangan sa walay hunong, nga naghalad diha sa mga tanaman ug nagsunog ug insenso ibabaw sa mga tisa; ⁴nga nanglingkod taliwala sa mga lubnganan ug nangatulog sa mga tinago nga dapit; nga nagkaon sa unod sa mga baboy, nga may sabaw sa mga ginadili nga butang sa ilang mga kolon; ⁵nga nag-ingon, “Pagpabilin sa imong kaugalingon, ayaw pagduol kanako, kay labaw akong balaan kay kanimo.” Kini sila mao ang aso sa akong ilong, usa ka kalayo nga nagdilaab tibuok adlaw. ⁶Tan-awa, sa akong atubangan nahisulat kini: Dili ako magpakahilom, apan mobalos ako; mobalos ako ngadto sa ilang sabakan, ⁷ang inyong kaugalingong mga sala ug ang mga sala usab sa inyong mga katigulangan, nag-ingon ang atong Amahan; tungod kay nagsunog sila ug insenso diha sa kabukiran ug nagpakaulaw kanako diha sa kabungtoran, sukdon ko ngadto sa ilang sabakan ang bug-os nga bayad sa ilang kanhing mga buhat.

⁸Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Maingon nga ang bag-ong bino makita diha sa pungpong, ug adunay moingon, “Ayaw kini gub-a, kay adunay panalangin niini,” mao usab ang akong buhaton alang sa akong mga alagad, ug dili ko sila laglagon tanan. ⁹“Magpatunghag mga kaliwat ako gikan kang Jacob, ug gikan kang Juda usa ka manununod sa akong kabukiran; ang akong mga pinili makapanunod niini, ug ang akong mga alagad mopuyo didto. ¹⁰Ang Saron mahimong sibsibanan sa mga panon sa karnero, ug ang Walog sa Acor usa ka dapit nga pahulayan sa mga panon sa baka, alang sa akong katawhan nga nangita kanako. ¹¹Apan kamo nga mibiya kanako, nga nalimot sa akong balaang bukid, nga nag-andam ug lamesa alang sa Palad ug nagpuno sa mga kopa sa sinagol nga bino alang sa Kapalaran. ^b b v11 Ang Palad ug ang Kapalaran mga diyos-diyos sa mga pagano sa swerte ug kapalaran — nag-andam ang katawhan ug mga kombira alang kanila imbes nga mosalig sa Amahan nga naggukod kanila. ¹²Itakda ko kamo alang sa espada, ug kamong tanan moyukbo sa ihawanan, tungod kay mitawag ako apan wala kamo motubag, misulti ako apan wala kamo mamati; gibuhat ninyo ang daotan sa akong mga mata ug gipili ang wala makahatag kanako ug kalipay.”

¹³Busa mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Tan-awa, ang akong mga alagad mokaon, apan kamo gutmon; ang akong mga alagad moinom, apan kamo uhawon; ang akong mga alagad magmaya, apan kamo maulawan; ¹⁴“tan-awa, ang akong mga alagad manag-awit tungod sa kalipay sa kasingkasing, apan kamo managhilak tungod sa kasakit sa kasingkasing ug managminatay tungod sa dugmok nga espiritu. ¹⁵Ibilin ninyo ang inyong ngalan ingon nga tunglo sa akong mga pinili, ug ang Soberanong Amahan mopatay kaninyo; apan ang iyang mga alagad pagatawgon niya sa laing ngalan, ¹⁶aron si bisan kinsa nga mangayo ug panalangin sa yuta managpanalangin sa iyang kaugalingon pinaagi sa Amahan sa kamatuoran, ug si bisan kinsa nga manumpa sa yuta manumpa pinaagi sa Amahan sa kamatuoran; kay ang kanhing mga kasamok nahikalimtan na ug natago gikan sa akong mga mata.

Bag-ong Kalangitan, Bag-ong Yuta

¹⁷“Kay tan-awa, nagabuhat ako ug bag-ong kalangitan ug bag-ong yuta, ug ang karaang mga butang dili na hinumdoman ni modangat sa hunahuna. ^c c v17 Nakita ni Juan kini nga saad nga natuman diha sa iyang panan-awon sa bag-ong langit ug bag-ong yuta — Pin 21:1. Gitawag kini ni Pedro nga “ang puloy-anan sa pagkamatarong” nga atong ginapaabot — 2 Ped 3:13. ¹⁸Apan paglipay ug pagmaya hangtod sa kahangtoran sa akong ginabuhat; kay tan-awa, ginabuhat ko ang Jerusalem nga mahimong kalipay, ug ang iyang katawhan nga mahimong kasadya. ¹⁹Magmaya ako tungod sa Jerusalem ug maglipay sa akong katawhan; dili na madungog diha kaniya ang tingog sa paghilak, o ang singgit sa kasakit. ²⁰Wala nay masuso diha niini nga mabuhi ug pipila lamang ka adlaw, o tigulang nga dili makatuman sa iyang katuigan; kay ang batan-ong lalaki mamatay nga usa ka gatos ka tuig ang panuigon, ug ang dili makaabot sa usa ka gatos pagailhon nga tinunglo. ²¹Magatukod sila ug mga balay ug magpuyo niini; magatanom sila ug kaparasan ug magkaon sa bunga niini. ²²Dili sila magtukod aron ang lain mopuyo, o magtanom aron ang lain mokaon; kay ang mga adlaw sa akong katawhan mahisama sa mga adlaw sa usa ka kahoy, ug ang akong mga pinili dugay nga magpahimulos sa buhat sa ilang mga kamot. ²³Dili sila maghago sa kawang o manganak alang sa kalit nga kalisang, kay sila mao ang kaliwat niadtong gipanalanginan sa atong Amahan, ug ang ilang mga kaliwatan uban kanila. ²⁴Sa dili pa sila motawag, motubag na ako; samtang nagasulti pa sila, makadungog na ako.” ²⁵Ang lobo ug ang nating karnero manag-usa sa pagsibsib, ug ang leon mokaon ug dagami sama sa torong baka, apan ang abog mahimong pagkaon sa bitin. Dili sila magpasakit o magguba bisan asa sa akong balaang bukid, nag-ingon ang atong Amahan.