Yesus, Nu Kawasa Nyalametkeun

Aya sosok datang ti Edom mawa pakéan belang ku getih, sanggeus ngaléngkahan pameresan anggur sorangan, taya anu nulungan. Tuluy pangéling-éling jadi lembut: Rama urang milu katalangsara dina katalangsara umat-Na, ngagendong maranéhna, nepi ka maranéhna nyedihkeun Roh-Na. Ditungtungan ku pananya ka mana leungitna welas asih-Na.

Pasal 63.

Saha nu sumping ti Edom téh, nganggo panganggo warna beureum getih ti Bozra, nu agung ku panganggoan-Na, lumampah kalawan kakuatana-Na nu rohaka? “Ieu téh Kami, anu ngawartakeun kayaktian, kawasa nyalametkeun.” ^a

Ku naon panganggo Gusti beureum, sarta pakéan Gusti siga jalma anu keur ngirik dina pameresan anggur?

“Kami geus ngirik pameresan anggur nyalira, sarta ti antara bangsa-bangsa taya saurang ogé anu ngabaturan Kami; ku amarah Kami maranéhna diremuk, jeung ku wera Kami ditincak-tincak; getihna ngaciprat kana panganggo Kami, nepi ka sakabéh pakéan Kami belepotan. Karana poé pamalesan geus aya dina manah Kami, sarta taun panebusan umat anu ditebus ku Kami geus datang. Kami neuteup, tapi taya saurang ogé anu nulungan; Kami hémeng yén taya nu ngadeudeul Kami; nya ku panangan Kami nyalira Kami mawa kasalametan, sarta wera Kami anu ngadeudeul Kami. Bangsa-bangsa ku Kami ditincak-tincak dina amarah Kami; maranéhna ku Kami dijadikeun mabok ku wera Kami, sarta getihna ku Kami dikucurkeun kana taneuh.”

Abdi Seja Nyaritakeun Asih Rama Urang

Abdi seja nyaritakeun kaasih satia Rama urang, sareng pupujian ka Mantenna, numutkeun sagala rupa anu parantos dipidamel ku Mantenna pikeun urang, sareng kahadéan anu kalintang ageungna anu parantos dipaparinkeun ka bani Israil, numutkeun welas asih-Na, numutkeun kaasih satia-Na anu mucekil.

Karana Mantenna ngandika, “Saéstuna maranéhna téh umat Kami, putra-putra anu moal jalir.” Lajeng Mantenna jadi Jurusalametna.

Dina sagala kasangsaraan maranéhna, Mantenna ogé ngaraos prihatin, sarta malaikat ti payuneun Mantenna nyalametkeun maranéhna; ku asih sareng welas asih-Na, Mantenna nebus maranéhna; maranéhna diangkat sareng dicandak ku Mantenna sapanjang jaman baheula. Tapi maranéhna barontak sarta nyedihkeun Roh Suci-Na; nya Mantenna malik jadi musuhna, sarta Mantenna nyalira anu merangan maranéhna. Tuluy umat-Na ngemutan kana jaman baheula, kana jaman Musa sareng kaom-Na. Di mana ayeuna Mantenna anu parantos nungtun maranéhna kaluar ti laut, jeung para pangangon domba-Na? Di mana Mantenna anu parantos nempatkeun Roh Suci-Na di tengah-tengah maranéhna, anu parantos ngulurkeun panangan-Na anu mulya di beulah katuhueun Musa, anu parantos meulahkeun cai di hareupeun maranéhna pikeun ngadamel jenengan anu langgeng keur salira-Na, anu parantos nungtun maranéhna ngaliwatan jeroning laut? Lir kuda di gurun keusik, maranéhna henteu titajong. Lir ingon-ingon anu turun ka lebak, Roh Rama urang maparin katengtreman ka maranéhna. Nya kitu Gusti nungtun umat Gusti, pikeun ngadamel jenengan anu mulya keur Gusti nyalira.

Mugi Ngawaskeun Ti Sawarga

Mugi Gusti ngawaskeun ti sawarga sareng ningali, ti padaleman Gusti anu suci tur mulya. Di mana ayeuna kacinta sareng padamelan Gusti anu rohaka? Raos manah Gusti sareng welas asih Gusti ditahan tina diri abdi. Karana Gusti téh Rama abdi sadaya, sanaos Ibrahim henteu terangeun ka abdi sadaya sareng Israil henteu ngangken ka abdi sadaya; Gusti téh Rama abdi sadaya; Panebus abdi sadaya ti jaman baheula nya éta jenengan Gusti. Nun Ama, ku naon Gusti ngantep abdi sadaya sasab tina jalan Gusti, sarta ngantep manah abdi sadaya jadi teuas, nepi ka abdi sadaya henteu ajrih ka Gusti? Mugi Gusti wangsul demi para abdi Gusti, kaom-kaom pusaka Gusti. Ngan sakedapan umat Gusti anu suci ngagaduhan tanah pusaka; musuh-musuh abdi sadaya parantos ngaléyék tempat suci Gusti. Abdi sadaya parantos jadi sapertos jalma-jalma anu teu kantos dirajaan ku Gusti, sapertos jalma-jalma anu henteu disebat ku jenengan Gusti.