Isaias 63

63 ¹Sino itong dumarating mula sa Edom, na nasa damit na nabahiran ng pula mula sa Bozra, itong marangal sa kanyang kasuotan, humahakbang sa kanyang dakilang lakas? “Ako ito—Jesus—na naghahayag ng katuwiran, makapangyarihang magligtas.” ^a a v1 Nakita ni apostol Juan si Jesus, na nakadamit ng balabal na nilublob sa dugo, na yumayapak sa pisaan ng ubas ng poot ng kanyang Ama — Pahayag 19:11-15.

²Bakit pula ang iyong kasuotan, at ang iyong damit ay tulad ng isang yumayapak sa pisaan ng ubas?

³“Nag-iisa kong niyapakan ang pisaan ng ubas, at mula sa mga bayan ay walang kasama ako; dinurog ko sila sa aking galit at niyurakan ko sila sa aking poot; ang kanilang dugo ay pumilansik sa aking damit, at nabahiran ko ang buong kasuotan ko. ⁴Sapagkat ang araw ng pagtutuos ay nasa aking puso, at ang taon ng aking mga tinubos ay dumating na. ⁵Tumingin ako, ngunit walang isa mang tutulong; nabigla ako na walang umalalay sa akin; kaya ang sarili kong bisig ang nagdala sa akin ng kaligtasan, at ang aking poot ang umalalay sa akin. ⁶Niyurakan ko ang mga bayan sa aking galit; nilasing ko sila sa aking poot, at ibinuhos ko ang kanilang dugo sa lupa.”

Isasalaysay Ko ang Pag-ibig ng Ating Ama

⁷Isasalaysay ko ang pag-ibig sa tipan ng ating Ama, ang mga papuri sa kanya, ayon sa lahat ng ginawa niya para sa atin, at ang dakilang kabutihan na ipinakita niya sa sambahayan ng Israel, ayon sa kanyang habag, ayon sa kanyang saganang pag-ibig sa tipan.

⁸Sapagkat sinabi niya, “Tunay na sila ang aking bayan, mga anak na hindi magtataksil.” At siya ay naging kanilang Tagapagligtas.

⁹Sa lahat ng kanilang kapighatian, siya ay napighati, at ang sugo ng kanyang presensya ang nagligtas sa kanila; sa kanyang pag-ibig at sa kanyang habag ay tinubos niya sila; itinaas niya sila at kinalong sa lahat ng mga araw noong unang panahon. ¹⁰Ngunit sila ay naghimagsik at pinighati ang kanyang Espiritu Santo; kaya siya ay tumalikod at naging kanilang kaaway, at siya mismo ang nakipaglaban sa kanila. ¹¹At naalala niya ang mga araw noong unang panahon, ni Moises at ng kanyang bayan. Nasaan ang siyang nag-akyat sa kanila mula sa dagat, kasama ang mga pastol ng kanyang kawan? Nasaan ang siyang naglagay ng kanyang Espiritu Santo sa gitna nila, ¹²na nag-unat ng kanyang maluwalhating bisig sa kanang kamay ni Moises, na humati sa mga tubig sa harap nila upang gawan ang sarili ng isang pangalang walang hanggan, ¹³na umakay sa kanila sa mga kalaliman? Tulad ng kabayo sa ilang, hindi sila natisod. ¹⁴Tulad ng mga hayop na bumababa sa lambak, ang Espiritu ng ating Ama ang nagbigay sa kanila ng kapahingahan. Kaya inakay mo ang iyong bayan, upang gawan ang iyong sarili ng isang maluwalhating pangalan.

Tumunghay Ka Mula sa Langit

¹⁵Tumunghay ka mula sa langit at tumingin, mula sa iyong banal at maluwalhating tahanan. Nasaan ang iyong sigasig at ang iyong makapangyarihang mga gawa? Ang pagkilos ng iyong puso at ang iyong habag ay pinipigil mula sa akin. ¹⁶Sapagkat ikaw ay ating Ama, bagaman si Abraham ay hindi nakakakilala sa amin at ang Israel ay hindi kumikilala sa amin; ikaw ay ating Ama; ang aming Manunubos mula pa noong unang panahon ang iyong pangalan. ¹⁷Bakit, ating Ama, hinahayaan mo kaming maligaw mula sa iyong mga daan at pinatitigas ang aming puso, kaya hindi ka namin kinatatakutan? Bumalik ka alang-alang sa iyong mga lingkod, ang mga lipi ng iyong mana. ¹⁸Sa maikling panahon ay may inangkin ang iyong banal na bayan; niyurakan ng aming mga kaaway ang iyong santuwaryo. ¹⁹Kami ay naging tulad ng mga hindi mo kailanman pinamahalaan, tulad ng mga hindi tinatawag sa iyong pangalan.