Iso — Qutqarishga Qodir
Edomdan kiyimlari qonga belangan bir siymo keladi, u sharob chuqurini yolgʻiz, hech kimning yordamisiz ezgan. Soʻng xotira mehrga toʻladi: Otamiz Oʻz xalqining qaygʻusida qaygʻurgan, ularni koʻtarib yurgan — toki ular Uning Ruhini ranjitguncha. Bob Uning shafqati qayoqqa ketdi, degan savol bilan tugaydi.
63 1Edomdan kelayotgan bu Zot kim, qip-qizil dogʻ tushgan kiyimda, Bosradan, kiyimida ulugʻvor, buyuk qudrati bilan odimlab kelayotgan bu Zot? “Bu Menman, solihlikni eʼlon qilayotgan, qutqarishga qodir Zot.” a a v1 Havoriy Yuhanno Isoni qonga botirilgan toʻn kiygan holda koʻrdi; U Otasining gʻazab uzum siqqichini bosib turar edi — Vahiy 19:11-15.
2Nega kiyimingiz qizil, libosingiz esa uzum siqqichni bosayotgan kishinikidek?
3“Men uzum siqqichni yolgʻiz oʻzim bosdim, xalqlar orasidan Men bilan birga hech kim boʻlmadi; gʻazabimda ularni ezdim, qahrimda ularni oyoq osti qildim; ularning qoni kiyimimga sachradi, butun libosimni boʻyadim. 4Chunki qasos kuni qalbimda edi, Men xalos qilganlarning yili kelgan edi. 5Men qaradim, ammo yordam beradigan hech kim yoʻq edi; Meni qoʻllab-quvvatlaydigan hech kim yoʻqligidan hayratda qoldim; shunda Oʻz bilagim Menga najot keltirdi, qahrim Meni qoʻllab-quvvatladi. 6Gʻazabimda xalqlarni oyoq osti qildim; qahrimda ularni mast qildim, ularning qonini yerga toʻkdim.”
Otamizning sevgisini bayon qilaman
7Otamizning sodiq sevgisini, Unga aytilgan hamdlarni, U biz uchun qilgan barcha ishlariga koʻra, Isroil xonadoniga koʻrsatgan buyuk ezguligiga koʻra, rahmiga koʻra, moʻl-koʻl sodiq sevgisiga koʻra bayon qilaman.
8Zero U dedi: “Albatta, ular Mening xalqim, yolgʻon gapirmaydigan farzandlar.” Shunday qilib, U ularning Najotkori boʻldi.
9Ularning har bir azobida U ham azob chekdi, Uning huzuridagi elchi ularni qutqardi; sevgisi va rahmi bilan ularni xalos qildi; U ularni koʻtarib, qadim zamonlarning barcha kunlarida bagʻrida olib yurdi. 10Lekin ular isyon koʻtarishdi va Uning Muqaddas Ruhini ranjitishdi; shuning uchun U yuz oʻgirib, ularning dushmaniga aylandi, va Oʻzi ularga qarshi jang qildi. 11Shunda u qadim zamonlarni, Muso zamonini va oʻz xalqi zamonini esladi. Ularni dengizdan olib chiqqan Zot qani, suruvining choʻponlari bilan? Ularning orasiga Oʻz Muqaddas Ruhini joylagan Zot qani, 12Musoning oʻng tomonida shonli bilagini choʻzgan, Oʻziga abadiy nom yaratmoq uchun ularning oldida suvlarni boʻlib yuborgan Zot, 13ularni tubsizliklardan olib oʻtgan Zot qani? Sahrodagi ot kabi, ular qoqilmadilar. 14Vodiyga tushadigan mol-qoʻy kabi, Otamizning Ruhi ularga orom berdi. Shunday qilib, Oʻzingga shonli nom yaratmoq uchun xalqingni boshlab bording.
Osmondan nazar sol
15Osmondan nazar solgin va koʻrgin, muqaddas va shonli maskaningdan. Gʻayrating va qudratli ishlaring qani? Qalbingning hayajoni va rahming mendan tutib qolingan. 16Zero Sen bizning Otamizsan, garchi Ibrohim bizni tanimasa, Isroil bizni eʼtirof etmasa ham; Sen bizning Otamizsan; azaldan Xaloskorimiz — Sening nomingdir. 17Nega, ey Otamiz, bizni yoʻllaringdan adashtirib qoʻyasan va qalbimizni qotirasan, shunda biz Sendan qoʻrqmaymiz? Qullaring haqi-hurmati qaytgin, merosing boʻlgan qabilalar haqi-hurmati. 18Bir oz vaqt muqaddas xalqing mulkka ega boʻldi; dushmanlarimiz muqaddas maʼbadingni oyoq osti qildilar. 19Biz Sen hech qachon hukmronlik qilmagan kishilarga oʻxshab qoldik, Sening noming bilan atalmagan kishilarga oʻxshab.