Jesus, Magtig om te Red
'n Figuur kom uit Edom in klere bevlek met bloed; hy het die parskuip alleen getrap, met niemand om te help nie. Dan word die herinnering teer: ons Vader wat saam met sy volk benoud was in hulle benoudheid, wat hulle gedra het, totdat hulle sy Gees bedroef het. Dit eindig met die vraag waar sy medelye heen is.
63 1Wie is dit wat uit Edom kom, in bloedrooi klere uit Bosra, dié een wat majestueus is in sy gewaad, wat in sy groot krag aanstap? “Dit is ek, wat geregtigheid verkondig, magtig om te red.” a a v1 Die apostel Johannes het vir Jesus gesien, geklee in ’n kleed wat in bloed gedoop is, terwyl hy die parskuip van sy Vader se toorn trap — Openbaring 19:11-15.
2Waarom is u gewaad rooi, en u klere soos dié van iemand wat in die parskuip trap?
3“Ek het die parskuip alleen getrap, en van die volke was niemand by my nie; ek het hulle in my toorn vermorsel en hulle in my grimmigheid vertrap; hulle lewensbloed het op my klere gespat, en ek het al my gewaad bevlek. 4Want die dag van vergelding was in my hart, en die jaar van my verlostes het gekom. 5Ek het gekyk, maar daar was niemand om te help nie; ek was ontsteld dat niemand my ondersteun het nie; daarom het my eie arm vir my redding gebring, en my grimmigheid het my ondersteun. 6Ek het die volke in my toorn vertrap; ek het hulle in my grimmigheid dronk gemaak, en ek het hulle lewensbloed op die grond uitgegiet.”
Ek Sal Ons Vader se Liefde Vertel
7Ek sal vertel van die verbondsliefde van ons Vader, die lofprysinge aan hom, volgens alles wat hy vir ons gedoen het, en die groot goedheid wat hy aan die huis van Israel bewys het, volgens sy medelye, volgens sy oorvloedige verbondsliefde.
8Want hy het gesê: “Hulle is sekerlik my volk, kinders wat nie vals sal wees nie.” En hy het hulle Verlosser geword.
9In al hulle verdrukking was hy verdruk, en die boodskapper van sy teenwoordigheid het hulle gered; in sy liefde en in sy medelye het hy hulle verlos; hy het hulle opgetel en gedra, al die dae van ouds. 10Maar hulle het opstandig geword en sy Heilige Gees bedroef; daarom het hy omgedraai en hulle vyand geword, en hy self het teen hulle geveg. 11Toe het hy aan die dae van ouds gedink, aan Moses en aan sy volk. Waar is hy wat hulle uit die see opgebring het, met die herders van sy kudde? Waar is hy wat sy Heilige Gees onder hulle geplaas het, 12wat sy glorieryke arm uitgestrek het aan die regterhand van Moses, wat die waters voor hulle verdeel het om vir homself ’n ewige naam te maak, 13wat hulle deur die dieptes gelei het? Soos ’n perd in die woestyn, het hulle nie gestruikel nie. 14Soos vee wat in die vallei afgaan, het die Gees van ons Vader vir hulle rus gegee. So het u u volk gelei, om vir uself ’n glorieryke naam te maak.
Kyk Neer uit die Hemel
15Kyk neer uit die hemel en sien, uit u heilige en glorieryke woning. Waar is u ywer en u magtige dade? Die roering van u hart en u medelye word van my weerhou. 16Want u is ons Vader, al ken Abraham ons nie, en al erken Israel ons nie; u is ons Vader; ons Verlosser van ouds af is u naam. 17Waarom, ons Vader, laat u ons afdwaal van u weë en ons hart verhard, sodat ons u nie vrees nie? Keer terug ter wille van u dienaars, die stamme van u erfdeel. 18Vir ’n kort rukkie het u heilige volk besit gehad; ons vyande het u heiligdom vertrap. 19Ons het geword soos dié oor wie u nooit geheers het nie, soos dié wat nie na u naam genoem word nie.
