Îsa, yê bihêz ji bo rizgarkirinê

Kesek ji Edomê tê bi cilên bi xwîn tîrkirî, piştî ku çembera mêweyê bi tenê pêland bêyî ku tu kes alîkariyê bike. Paşê bîranîn nerm dibe: Bavê me di tengasiya gelê xwe de ketibû tengasiyê, wan hilgirt, heta ku wan Ruhê wî xemgîn kir. Ew bi pirsa ku dilovaniya wî çû ku diqede.

Bavê me di ayetê de dipeyive 8

Beş 63.

Kî ye evê ku ji Edomê tê, bi kincên sorê tîrkirî ji Bozrayê, evê ku di cilên xwe de biheybet e, bi hêza xwe ya mezin dimeşe? “Ez im, ê ku rastiyê dibêjim, bihêz ji bo rizgarkirinê.” ^a

Çima cilên te sor in, û kincên te mîna yekî ku di çembera mêweyê de dipêlîne?

“Min çembera mêweyê bi tenê pêland, û ji gelan tu kes bi min re nebû; min di hêrsa xwe de ew pelixandin û di xezeba xwe de ew pêl kirin; xwîna wan a jiyanê bi ser cilên min de çikiya, û min hemû kincên xwe lewitandin. Çimkî roja hesabpirsînê di dilê min de bû, û sala rizgarbûyên min hatibû. Min nihêrî, lê tu kes tunebû ku alîkariyê bike; ez şaş mam ku tu kesî piştgirî nedida min; loma milê min bi xwe rizgarî anî min, û xezeba min piştgirî da min. Min di hêrsa xwe de gel pêl kirin; min ew di xezeba xwe de serxweş kirin, û min xwîna wan a jiyanê rijand ser erdê.”

Ezê hezkirina Bavê me vebêjim

Ezê hezkirina peymanê ya Bavê me vebêjim, pesnên wî, li gorî her tiştê ku wî ji bo me kiriye, û qenciya mezin a ku wî nîşanî mala Îsraêl daye, li gorî dilrehmiya wî, li gorî hezkirina wî ya peymanê ya pirr.

Çimkî wî got: “Bi rastî ew gelê min in, zarokên ku wê ne derewîn bin.” Û ew bû rizgarkarê wan.

Di hemû tengasiya wan de ew ketibû tengasiyê, û qasidê hizûra wî ew rizgar kirin; bi hezkirina xwe û bi dilrehmiya xwe wî ew rizgar kirin; wî ew hildan û di hemû rojên berê de ew hildigirtin. Lê ew serhildan û Ruhê wî yê Pîroz xemgîn kirin; loma ew zivirî û bû dijminê wan, û wî bi xwe li dijî wan şer kir. Hingê wî rojên berê, yên Mûsa û yên gelê xwe, bîr anîn. Li ku ye ê ku ew ji deryayê derxistin, bi şivanên keriyê xwe re? Li ku ye ê ku Ruhê xwe yê Pîroz di nav wan de danî, ê ku milê xwe yê birûmet li aliyê rastê yê Mûsa dirêj kir, ê ku av li ber wan ji hev veqetand da ku ji xwe re navekî herheyî çêke, ê ku ew di kûraniyan re derbas kirin? Mîna hespekî di çolê de, ew nehilişiqîn. Mîna heywanên ku berbi geliyê dadikevin, Ruhê Bavê me bîhnvedan da wan. Wusa te gelê xwe birin, da ku ji xwe re navekî birûmet çêkî.

Ji ezmanan binihêre

Ji ezmanan binihêre û bibîne, ji warê xwe yê pîroz û birûmet. Li ku ne qeyreta te û kirinên te yên bihêz? Coşa dilê te û dilrehmiya te ji min hatine girtin. Çimkî tu Bavê me yî, her çend Îbrahîm me nas nake û Îsraêl me qebûl nake; tu Bavê me yî; Rizgarkarê me ji serdemên berê navê te ye. Çima, Bavê me, tu dihêlî ku em ji rêyên te winda bibin û tu dilê me hişk dikî, wusa ku em ji te natirsin? Ji ber xatirê xulamên xwe vegere, êlên mîrata xwe. Ji bo demeke kurt gelê te yê pîroz xwedîtî dikir; dijminên me cihê te yê pîroz pêl kirin. Em bûne mîna wan ên ku te qet li wan hukim nekiriye, mîna wan ên ku bi navê te nehatine nav kirin.