چاپ شوی
کتاب

عيسىٰ، د خلاصون دپاره قوى

يوه څېره له ادوم څخه په وينو لړلو جامو راځي، چې يوازې يې د انګورو کولهو لتاړلی، پرته له دې چې څوک يې مرسته وکړي. بيا ياد نرمېږي: زموږ پلار د خپلو خلکو په کړاو کې کړېده، هغوی يې پورته کول، تر دې چې هغوی د هغه روح خپه کړ. پای په دې پوښتنه رسېږي چې د هغه زړه سوی چېرته شو.

څپرکی 63.

دا څوک دے چې د ادوم نه راځى، چې د بُصره نه په سرو داغلو کپړو کښې دے، دا چې په خپلو جامو کښې باوقاره دے، او په خپل لوئ طاقت سره روان دے؟ ”دا زۀ يم، چې د صداقت اعلان کوم، د خلاصون دپاره قوى يم.“ a a v1 حوارى يوحنا عيسىٰ وليدو، چې په وينو کښې لړلے چوغه يې اغوستې وه، او د خپل پلار د غضب د انګورو تخته يې کوتله — مکاشفه ١٩:١١-١٥.

ستا جامې ولې سرې دى، او ستا کپړې ولې د هغه چا په شان دى چې د انګورو په تخته کښې ګوزار کوى؟

”ما يوازې د انګورو تخته وګوزاروله، او د قومونو نه هيڅوک زما سره نۀ وو؛ ما هغوئ په خپل قهر کښې ونچوړل او په خپل غضب کښې مې ولتاړل؛ د هغوئ وينه زما په جامو وشنده، او ما خپلې ټولې جامې ولړلې. ځکه چې د بدلې اخستلو ورځ زما په زړۀ کښې وه، او د زما د خلاص شويو کال راغلے وو. ما وکتل، خو د مدد دپاره هيڅوک نۀ وو؛ زۀ حېران شوم چې چا زما ملاتړ ونۀ کړو؛ نو زما خپل لاس ما ته خلاصون راووړو، او زما غضب زما ملاتړ وکړو. ما قومونه په خپل قهر کښې ولتاړل؛ ما هغوئ په خپل غضب کښې نشه کړل، او د هغوئ وينه مې په زمکه توئ کړه.“

زۀ به د زمونږ پلار د مينې بيان وکړم

زۀ به د زمونږ پلار د مينې ذکر وکړم، د هغۀ صفتونه، د هغه ټول مطابق چې هغۀ زمونږ دپاره کړى دى، او هغه لويه نيکى چې هغۀ د اِسرائيل کور ته ښودلې ده، د هغۀ د رحم مطابق، د هغۀ د ډېرې مينې مطابق.

ځکه چې هغۀ وفرمائيل چې، ”بېشکه دا زما قوم دى، داسې بچى چې بې‌وفايى به نۀ کوى.“ نو هغه د هغوئ خلاصونکے شو.

د هغوئ په هر تکليف کښې هغه هم تکليف وګاللو، او د هغۀ د حضور فرښتې هغوئ خلاص کړل؛ په خپله مينه او په خپل رحم سره يې هغوئ خلاص کړل؛ هغۀ هغوئ پورته کړل او واخستل، د پخوا په ټولو ورځو کښې. خو هغوئ بغاوت وکړو او د هغۀ روحُ القُدس يې خفه کړو؛ نو هغه واوختو او د هغوئ دُښمن شو، او هغه پخپله د هغوئ خلاف جنګ وکړو. بيا هغۀ د پخوا ورځې، د موسىٰ او د خپل قوم، يادې کړې. هغه چرته دے چې هغوئ يې د سمندر نه د خپلې رمې د شپنو سره پورته راوستل؟ هغه چرته دے چې خپل روحُ القُدس يې د هغوئ په مينځ کښې کښېښودو، چې د موسىٰ ښى لاس ته يې خپل باجلاله لاس اوږد کړو، چې د هغوئ په وړاندې يې اوبه بېلې کړې، دې دپاره چې د ځان دپاره تلپاتې نوم جوړ کړى، چې هغوئ يې د ژورو اوبو نه بوتلل؟ لکه آس چې په بيابان کښې، هغوئ ونۀ ښوئيدل. لکه څاروى چې دره ته کوزيږى، د زمونږ پلار روح هغوئ ته ارام ورکړو. نو تا خپل قوم بوتلو، دې دپاره چې د ځان دپاره باجلاله نوم جوړ کړې.

د آسمان نه ښکته وګوره

د آسمان نه ښکته وګوره او وينه، د خپل پاک او باجلاله استوګنځى نه. ستا جوش او ستا قوى کارونه چرته دى؟ ستا د زړۀ خوځښت او ستا رحم زما نه ايسار شوى دى. ځکه چې تۀ زمونږ پلار يې، اګر که اِبراهيم مونږ نۀ پېژنى او اِسرائيل مونږ نۀ منى؛ تۀ زمونږ پلار يې؛ ستا نوم د ازل راهيسې زمونږ خلاصونکے دے. اے پلاره، ولې مونږ ته اجازت راکوې چې ستا د لارو نه ګمراه شو او زمونږ زړۀ کلک کوې، چې مونږ ستا نه نۀ وېرېږو؟ د خپلو خادمانو په خاطر بيا راوګرځه، د خپلې ميراث قبيلې. ستا پاک قوم لږ وخت دپاره مالِکى درلوده؛ زمونږ دُښمنانو ستا مقدس ځائ ولتاړو. مونږ د هغو خلقو په شان شوى يُو چې تا هيچرې پرې حکومت نۀ دے کړے، د هغو په شان چې ستا په نوم نۀ دى بللے شوى.