ઈસુ, ઉદ્ધાર કરવાને સમર્થ

લોહીથી ખરડાયેલાં વસ્ત્રોમાં એક જન અદોમથી આવે છે; કોઈની મદદ વિના તેણે એકલાએ દ્રાક્ષકુંડ ખૂંદ્યો છે. પછી સ્મૃતિ કોમળ બને છે: પોતાના લોકોના દુઃખમાં આપણા પિતા દુઃખી થયા, તેમને ઊંચકીને ચાલ્યા, જ્યાં સુધી તેઓએ તેમના આત્માને ખેદ પમાડ્યો નહિ. અંતે પ્રશ્ન રહે છે કે તેમની કરુણા ક્યાં ગઈ.

અધ્યાય 63.

અદોમથી આવનાર આ કોણ છે, બોસરાહથી કિરમજી રંગે રંગાયેલાં વસ્ત્રોમાં, પોતાના પોશાકમાં પ્રતાપી, પોતાના મહાન સામર્થ્યમાં ડગ ભરતા આ કોણ છે? “એ હું છું, નેકીની ઘોષણા કરનાર, ઉદ્ધાર કરવાને સમર્થ.” ^a

તમારો પોશાક કેમ લાલ છે, અને તમારાં વસ્ત્રો દ્રાક્ષકુંડ ખૂંદનારના જેવાં કેમ છે?

“મેં એકલાએ દ્રાક્ષકુંડ ખૂંદ્યો, અને લોકોમાંથી કોઈ મારી સાથે ન હતું; મેં મારા ક્રોધમાં તેઓને છૂંદી નાખ્યા અને મારા રોષમાં તેઓને પગ તળે કચડ્યા; તેઓનું રક્ત મારાં વસ્ત્રો પર છંટાયું, અને મેં મારો આખો પોશાક ખરડ્યો. કેમ કે બદલો લેવાનો દિવસ મારા હૃદયમાં હતો, અને મારા છોડાવેલાઓનું વર્ષ આવી પહોંચ્યું હતું. મેં જોયું, પણ મદદ કરનાર કોઈ ન હતું; મને ટેકો આપનાર કોઈ ન હતું તેથી હું સ્તબ્ધ થયો; તેથી મારા પોતાના હાથે મને ઉદ્ધાર અપાવ્યો, અને મારા રોષે મને ટેકો આપ્યો. મેં મારા ક્રોધમાં લોકોને પગ તળે કચડ્યા; મેં મારા રોષમાં તેઓને મસ્ત કરી દીધા, અને તેઓનું રક્ત ભૂમિ પર રેડી દીધું.”

હું આપણા પિતાના પ્રેમનું વર્ણન કરીશ

હું આપણા પિતાના કરારના પ્રેમનું, તેમની સ્તુતિઓનું વર્ણન કરીશ, આપણા માટે તેમણે જે બધું કર્યું છે તે પ્રમાણે, અને ઇઝરાયલના ઘર પ્રત્યે તેમણે જે મહાન ભલાઈ દર્શાવી છે તે પ્રમાણે, તેમની દયા પ્રમાણે, તેમના પુષ્કળ કરારના પ્રેમ પ્રમાણે.

કેમ કે તેમણે કહ્યું, “નિશ્ચે તેઓ મારા લોકો છે, એવાં બાળકો જે ખોટાં નહિ નીવડે.” અને તેઓ તેઓના ઉદ્ધારક બન્યા.

તેઓના સર્વ સંકટમાં તેઓ સંકટગ્રસ્ત થયા, અને તેમની હાજરીના દૂતે તેઓનો ઉદ્ધાર કર્યો; તેમના પ્રેમમાં અને તેમની દયામાં તેમણે તેઓને છોડાવ્યા; પુરાતન કાળના સર્વ દિવસોમાં તેમણે તેઓને ઊંચકી લીધા અને ઊંચકીને લઈ ગયા. પણ તેઓએ બળવો કર્યો અને તેમના પવિત્ર આત્માને ખેદ પમાડ્યો; તેથી તેઓ ફરી ગયા અને તેઓના શત્રુ બન્યા, અને તેઓ પોતે તેઓની વિરુદ્ધ લડ્યા. ત્યારે તેમણે પુરાતન કાળના, મૂસાના તથા પોતાના લોકોના દિવસો સંભાર્યા. પોતાના ટોળાના ઘેટાંપાળકો સહિત તેઓને સમુદ્રમાંથી કાઢી લાવનાર ક્યાં છે? તેઓની મધ્યે પોતાનો પવિત્ર આત્મા મૂકનાર ક્યાં છે, જેમણે મૂસાના જમણા હાથ પાસે પોતાનો મહિમાવંત ભુજ લંબાવ્યો, જેમણે પોતાને માટે સર્વકાલીન નામ કરવા તેઓની આગળ પાણી વિભાજ્યાં, જેમણે ઊંડાણોમાં થઈને તેઓને દોર્યા? અરણ્યમાં ઘોડાની જેમ, તેઓ ઠોકર ખાતા નહિ. ખીણમાં ઊતરનાર પશુઓની જેમ, આપણા પિતાના આત્માએ તેઓને વિશ્રામ આપ્યો. એમ તમે તમારા લોકોને દોર્યા, પોતાને માટે મહિમાવંત નામ કરવા.

આકાશમાંથી નીચે દૃષ્ટિ કરો

આકાશમાંથી નીચે દૃષ્ટિ કરો અને જુઓ, તમારા પવિત્ર તથા મહિમાવંત નિવાસસ્થાનમાંથી. તમારો ઉત્સાહ અને તમારાં પરાક્રમી કાર્યો ક્યાં છે? તમારા હૃદયનો ઉમળકો અને તમારી દયા મારાથી રોકી રાખવામાં આવ્યાં છે. કેમ કે તમે અમારા પિતા છો, જોકે ઇબ્રાહિમ અમને ઓળખતો નથી અને ઇઝરાયલ અમને સ્વીકારતો નથી; તમે અમારા પિતા છો; પુરાતન કાળથી અમારા છોડાવનાર, એ તમારું નામ છે. હે અમારા પિતા, તમે શા માટે અમને તમારા માર્ગોથી ભટકવા દો છો અને અમારું હૃદય કઠણ કરો છો, કે અમે તમારો ભય રાખતા નથી? તમારા સેવકોની ખાતર, તમારા વારસાનાં કુળોની ખાતર પાછા ફરો. થોડી વાર સુધી તમારા પવિત્ર લોકોએ કબજો રાખ્યો; અમારા શત્રુઓએ તમારા પવિત્રસ્થાનને પગ તળે કચડ્યું છે. અમે એવા થઈ ગયા છીએ જેમના પર તમે કદી રાજ કર્યું નથી, જેઓ તમારા નામથી ઓળખાતા નથી તેવા.