Kajadian 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Waktu manusa mimiti loba di ieu dunya, sarta lahir anak-anak awewe ti maranehna, ²para putra nu asalna ti sawarga narenjo yen anak-anak awewe nu asalna ti manusa teh garareulis, tuluy ngajadikeun pamajikan saha bae nu dipikaresep ku maranehna. ^a a v2 Ayat ieu ngagandengkeun dua golongan mahluk — nu asalna ti Allah jeung nu asalna ti manusa — sarta nyebutkeun hiji wates nu dirempak di antara duanana. Para maca Kristen ngartos mahluk nu asal ilahi teh bisa jadi mahluk sawarga atawa turunan soleh ti Set; duanana panapsiran dumasar kana hiji perkara nu sarua nu ditetelakeun ku ayat ieu ngeunaan asal-usul.

³Tuluy Rama urang ngandika, “Roh Kami moal salilana ngalawan manusa, sabab maranehna teh mahluk daging; umurna ngan bakal 120 taun.”

⁴Harita aya bangsa Nefilim di ieu dunya, kitu deui sanggeusna, nya eta waktu para putra nu asalna ti sawarga nyampeurkeun anak-anak awewe nu asalna ti manusa, nu tuluy ngalahirkeun anak keur maranehna. Maranehna teh jalma-jalma gagah ti jaman baheula, jalma-jalma nu kawentar. ^b b v4 Pasangan ti ayat 2 diteruskeun di dieu — mahluk nu asalna ti Allah ngahiji jeung mahluk nu asalna ti manusa — hiji panyatuan nu ti dinya bangsa Nefilim asalna. Ayat ieu tetep museurkeun perhatianana kana wates antara dua golongan eta.

⁵Rama urang ningali kumaha gedena kajahatan manusa di ieu dunya — unggal pikiran jeung kahayang hatena ngan goreng wungkul sapanjang waktu. ⁶Mantenna ngaraos nalangsa geus nyiptakeun manusa di ieu dunya, sarta manah-Na pinuh ku kasedih. ^c c v6 Manah Rama urang ancur nalika putra-putra-Na ngalawan ka Mantenna. Ieu teh kahiji kalina Kitab Suci nembongkeun Rama urang keur nalangsa — lain hukuman nu tiis tanpa rasa, tapi hiji Rama nu manah-Na nyeri ku putra-putra-Na nu geus leungit.

⁷Ku sabab eta Rama urang ngandika, “Kami rek ngabasmi manusa, nu geus diciptakeun ku Kami, tina beungeut bumi — jalma, sato, sabangsaning nu ngarayap, jeung manuk di langit — sabab Kami kaduhung geus nyieun maranehna.”

⁸Tapi Nuh mah meunang sih kurnia di payuneun Rama urang.

⁹Ieu caritaan ngeunaan Nuh. Nuh teh jalma bener, teu kacawad di antara jalma-jalma sajamanna, sarta Nuh hirup satia marengan Rama urang.

Sem, Ham, jeung Yafet

¹⁰Nuh boga anak lalaki tilu: Sem, Ham, jeung Yafet. ¹¹Ieu dunya geus ruksak di payuneun Rama urang, sarta pinuh ku panganiayaan. ¹²Rama urang ningali yen ieu dunya geus ruksak, sabab sakabeh mahluk daging geus ngaruksak jalan hirupna di ieu dunya.

¹³Tuluy Rama urang ngandika ka Nuh, “Tungtung sakabeh mahluk daging geus datang ka payuneun Kami, sabab ieu dunya pinuh ku panganiayaan ku sabab jalma-jalma. Kami rek numpes maranehna jeung ieu dunya. ¹⁴Jieun hiji kapal keur maneh tina kai gofir; jieun kamar-kamar di jerona, tuluy balur jero jeung luarna ku ter. ^d d v14 Ter teh bahan sarupa aspal nu dibalurkeun kana kai pikeun nutup celah kapal sangkan cai teu asup. ¹⁵Jieunna kieu: kapal teh kira-kira 450 kaki panjangna, 75 kaki rubakna, 45 kaki luhurna. ¹⁶Jieun hateup pikeun kapal, tungtungkeun 18 inci ti luhur. Pasang panto di gigirna, tuluy jieun make tingkat handap, tengah, jeung luhur. ¹⁷Kami sorangan rek ngadatangkeun caah ka ieu dunya pikeun numpes sakabeh mahluk daging nu boga napas hirup di handapeun langit; sagala nu aya di bumi bakal paeh. ¹⁸Tapi Kami rek ngadegkeun perjangjian jeung maneh, sarta maneh bakal asup kana kapal — maneh, anak-anak maneh, pamajikan maneh, jeung pamajikan anak-anak maneh. ¹⁹Bawa dua-dua tina unggal sato nu hirup ka jero kapal sangkan tetep hirup jeung maneh — jalu jeung bikang. ²⁰Tina manuk nurutkeun jinisna, sato nurutkeun jinisna, unggal nu ngarayap di taneuh nurutkeun jinisna, dua-dua ti unggal jinis bakal datang ka maneh sangkan tetep hirup. ²¹Cokot sagala rupa dahareun nu bisa didahar, tuluy simpen; eta bakal jadi dahareun keur maneh jeung keur maranehna.”

²²Nuh ngalakukeun sagala perkara persis sakumaha nu diparentahkeun ku Rama urang.