Purwaning Dumadi 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Bareng manungsa wiwit saya akeh ing bumi, sarta padha duwe anak wadon, ²para putra kang asale saka swarga padha weruh, yen anak-anak wadon turunane manungsa iku ayu-ayu, banjur padha njupuk bojo endi bae kang disenengi saka antarane wong wadon mau. ^a a v2 Ayat iki mbandhingake rong golonganing titah — kang asale saka swarga lan kang asale saka manungsa — sarta nyebutake watesan kang dilanggar ing antarane loro-lorone. Para maos Kristen ngerteni titah kang asale saka swarga mau minangka titah swargi utawa minangka turune Set kang mursid; kalorone pamanggih iku adhedhasar perkara kang padha, yaiku bab asal-usul kang dikandhakake ing ayat iki.

³Banjur Rama kita ngandika: “RohKu ora bakal tansah gelut karo manungsa ing salawase, awit manungsa iku kedagingan; umure bakal mung 120 taun.”

⁴Ing jaman iku para Nefilim ana ing bumi, lan uga sawise iku, nalika para putra kang asale saka swarga padha nyedhaki anak-anak wadon turunane manungsa, kang banjur nglairake anak kanggo wong-wong mau. Iki wong-wong prakosa ing jaman kuna, wong-wong kang misuwur. ^b b v4 Pasangan ing ayat 2 diterusake ing kene — titah kang asale saka swarga nunggil karo titah kang asale saka manungsa — yaiku patunggalan kang nglairake para Nefilim. Ayat iki tetep nggatekake watesan ing antarane rong golongan mau.

⁵Rama kita mirsani saiba gedhene pialane manungsa ing bumi — saben panemu lan pepenginaning atine mung ala bae ing sadhengah wektu. ⁶Panjenengane sungkawa ing panggalih dene wis nitahake manungsa ing bumi, sarta panggalihe kebak ing kasusahan. ^c c v6 Panggalihe Rama kita remuk nalika para putrane padha mbalela marang Panjenengane. Iki sapisanan Kitab Suci nedahake Rama kita kang sungkawa — dudu pangadilan kang adoh lan tanpa raos, nanging Rama kang panggalihe karanta-ranta marga saka para putrane kang ketriwal.

⁷Mulane Rama kita ngandika: “Manungsa kang wis Daktitahake bakal Daksirnakake saka salumahing bumi — manungsa, kewan, gegremetan, lan manuk ing awang-awang — awit Aku kaduwung dene wis nitahake kabeh mau.”

⁸Nanging Nuh oleh sih ana ing paningale Rama kita.

⁹Iki riwayate Nuh. Nuh iku wong kang bener, tanpa cacad ing antarane wong-wong ing jamane, lan Nuh tansah lumaku kanthi setya karo Rama kita.

Sem, Ham, lan Yafet

¹⁰Nuh duwe anak lanang telu: Sem, Ham, lan Yafet. ¹¹Bumi iku rusak ing ngarsane Rama kita, sarta kebak ing panganiaya. ¹²Rama kita mirsani yen bumi iku rusak, awit sakehing daging wis ngrusak laku-lakune ing bumi.

¹³Banjur Rama kita ngandika marang Nuh: “Wekasane sakehing daging wis tumeka ing ngarsaKu, awit bumi iki kebak ing panganiaya marga saka manungsa. Aku bakal numpes wong-wong mau bebarengan karo bumi. ¹⁴Gawea prau kanggo awakmu saka kayu gofir; gawenen kamar-kamar ing jerone, sarta labura jaba-jerone nganggo gala. ^d d v14 Gala iku bahan kaya ter kang dilaburake ing kayu supaya prau ora bocor lan banyu ora bisa mlebu. ¹⁵Mangkene anggonmu gawe: dawane prau mau watara 450 kaki, ambane 75 kaki, lan dhuwure 45 kaki. ¹⁶Gawenen payon kanggo prau mau, rampungna nganti sadhuwur 18 inci saka pucuke. Pasangen lawang ing sisihe, sarta gawenen tetingkat ngisor, tengah, lan ndhuwur. ¹⁷Aku dhewe bakal nekakake banjir ing bumi kanggo numpes sakehing daging kang ana napas urip ing sangisoring langit; samubarang kang ana ing bumi bakal mati. ¹⁸Nanging Aku bakal netepake prajanjianKu karo kowe, lan kowe bakal mlebu ing prau — kowe, anak-anakmu lanang, bojomu, lan bojone anak-anakmu lanang bebarengan karo kowe. ¹⁹Saben titah urip gawanen loro mlebu ing prau, supaya tetep urip bebarengan karo kowe — lanang lan wadon. ²⁰Manuk manut jinise, kewan manut jinise, sarta sakehing gegremetan ing lemah manut jinise, loro-loro bakal padha marani kowe supaya tetep urip. ²¹Jupukana sawarnaning pangan kang kena dipangan, banjur simpenen; iku bakal dadi panganmu lan pangane kewan-kewan mau.”

²²Nuh nindakake samubarang kabeh cocog karo kang didhawuhake dening Rama kita marang dheweke.