ମନୁଷ୍ୟଜାତିର ବୃଦ୍ଧି
ମାନବ ଦୁଷ୍ଟତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ଆମ ପିତା ଆଦୌ ମଣିଷ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବାରୁ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି। ଦୂରରୁ ରାୟ ଦେବା ବଦଳରେ, ସେ ଜଣେ ମଣିଷ ସହିତ କଥା କହନ୍ତି: ଜାହାଜର ସଠିକ୍ ମାପ, ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ନିୟମ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀର ଯୋଡ଼ା। ନୋହ ଯେପରି କୁହାଗଲା ସେହିପରି ସବୁ କରନ୍ତି।
6 1ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କର କନ୍ୟାସନ୍ତାନମାନେ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ 2ଈଶ୍ଵରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ପୁତ୍ରମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦରୀ ଦେଖି, ଆପଣା ଆପଣା ପସନ୍ଦ ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ କାହାକୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। a a v2 ଏହି ପଦ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ — ଈଶ୍ଵରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର — ଯୋଡ଼େ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତିକ୍ରମିତ ହେଉଥିବା ଏକ ସୀମାକୁ ନାମିତ କରେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ପାଠକମାନେ ଈଶ୍ଵରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଅବା ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ପ୍ରାଣୀ ଅବା ଶେଥଙ୍କ ଈଶ୍ଵରଭକ୍ତ ବଂଶ ବୋଲି ବୁଝିଅଛନ୍ତି; ଉଭୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଏହି ପଦ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଉଠାଉଥିବା ସେହି ଏକା ବିଷୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ।
3ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଆମ୍ଭର ଆତ୍ମା ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ଚିରକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵ କରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ମାଂସମାତ୍ର; ସେମାନଙ୍କ ଆୟୁ ଏକ ଶହ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ହେବ।”
4ସେହି କାଳରେ, ପୁଣି ତʼପରେ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ନିଫିଲୀମମାନେ ଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ଵରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ପୁତ୍ରମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ସେହି କନ୍ୟାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କଲେ। ଏମାନେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳର ପରାକ୍ରମୀ ପୁରୁଷ, ବିଖ୍ୟାତ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ। b b v4 ୨ ପଦର ଯୋଡ଼ା ଏଠାରେ ଜାରି ରହେ — ଈଶ୍ଵରୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ପ୍ରାଣୀମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ — ଏହି ମିଳନରୁ ନିଫିଲୀମମାନେ ଜାତ ହେଲେ। ଏହି ପଦ ସେହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସୀମା ଉପରେ ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥାଏ।
5ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦେଖିଲେ ଯେ ପୃଥିବୀରେ ମନୁଷ୍ୟର ଦୁଷ୍ଟତା କେଡ଼େ ବଢ଼ିଯାଇଅଛି — ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାବନା ଓ କାମନା ସର୍ବଦା କେବଳ ମନ୍ଦ। 6ସେ ପୃଥିବୀରେ ମନୁଷ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବାରୁ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ବେଦନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। c c v6 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗଲେ ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ। ଏହା ପ୍ରଥମ ଥର ଯେତେବେଳେ ଶାସ୍ତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ହେବା ଦେଖାଏ — ନିର୍ଲିପ୍ତ ବିଚାର ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆପଣା ହଜିଯାଇଥିବା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ବ୍ୟଥିତ ହୁଏ, ଏପରି ଜଣେ ପିତା।
7ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଅଛୁ, ତାହାକୁ — ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁ, ସରୀସୃପ ଓ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀ — ଭୂମଣ୍ଡଳ ଉପରୁ ଲୋପ କରିବା, କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବାରୁ ଆମ୍ଭେ ଅନୁତାପ କରୁଅଛୁ।”
8କିନ୍ତୁ ନୋହ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଲେ।
9ଏହା ନୋହଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତ। ନୋହ ଜଣେ ଧାର୍ମିକ ପୁରୁଷ, ଆପଣା କାଳର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିଲେ, ପୁଣି ନୋହ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଭାବରେ ଗମନାଗମନ କଲେ।
ଶେମ, ହାମ ଓ ଯେଫତ
10ନୋହଙ୍କର ଶେମ, ହାମ ଓ ଯେଫତ ନାମକ ତିନି ପୁତ୍ର ଥିଲେ। 11ପୃଥିବୀ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଥିଲା, ପୁଣି ଦୌରାତ୍ମ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। 12ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦେଖିଲେ ଯେ ପୃଥିବୀ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି, କାରଣ ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଆପଣା ଆପଣା ପଥ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
13ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ନୋହଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଅନ୍ତିମକାଳ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି, କାରଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ସକାଶୁ ପୃଥିବୀ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି। ଆମ୍ଭେ ପୃଥିବୀ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରିବା। 14ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ଗୋଫର କାଠର ଏକ ଜାହାଜ ନିର୍ମାଣ କର; ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ କୋଠରିମାନ କର, ପୁଣି ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଝୁଣା ଲଗାଅ। d d v14 ଝୁଣା ଥିଲା ଏକ ଲା ସଦୃଶ ପଦାର୍ଥ, ଯାହା ଜାହାଜକୁ ବନ୍ଦ କରିବା ଓ ଜଳକୁ ବାହାରେ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ କାଠ ଉପରେ ଲଗାଯାଉଥିଲା। 15ଏହାକୁ ଏପରି କର: ଜାହାଜ ପ୍ରାୟ ଚାରି ଶହ ପଚାଶ ଫୁଟ ଦୀର୍ଘ, ପଞ୍ଚସ୍ତରୀ ଫୁଟ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ହେଉ। 16ଜାହାଜ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଛାତ ନିର୍ମାଣ କର, ଉପର ପାଖରୁ ଅଠର ଇଞ୍ଚ ଛାଡ଼ି ତାହା ସମାପ୍ତ କର। ତହିଁ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଏକ ଦ୍ଵାର ରଖ, ପୁଣି ତଳ, ମଧ୍ୟ ଓ ଉପର ତଳା ଦେଇ ଏହାକୁ ନିର୍ମାଣ କର। 17ଆମ୍ଭେ ନିଜେ ଆକାଶ ତଳେ ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରେ ଜୀବନର ଶ୍ଵାସ ଅଛି, ଏପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ବିନଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଜଳପ୍ଲାବନ ଆଣୁଅଛୁ; ପୃଥିବୀସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ମରିବ। 18ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସହିତ ଆପଣା ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରିବା, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଜାହାଜରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ — ତୁମ୍ଭେ, ତୁମ୍ଭର ପୁତ୍ରମାନେ, ତୁମ୍ଭର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ ତୁମ୍ଭ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ। 19ପୁଣି ଆପଣା ସଙ୍ଗେ ଜୀବିତ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବିତ ପ୍ରାଣୀର ଦୁଇ ଦୁଇ, ଏକ ପୁଂ ଓ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ, ଜାହାଜ ମଧ୍ୟକୁ ଆଣ। 20ପକ୍ଷୀ ସ୍ଵଜାତି ଅନୁସାରେ, ପଶୁ ସ୍ଵଜାତି ଅନୁସାରେ, ଭୂମିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସରୀସୃପ ସ୍ଵଜାତି ଅନୁସାରେ, ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ଦୁଇ ଜୀବିତ ରଖାଯିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସିବେ। 21ପୁଣି ଭୋଜନଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ନେଇ ଆପଣା ନିକଟରେ ସଞ୍ଚୟ କର; ତାହା ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଖାଦ୍ୟ ହେବ।”
22ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ନୋହଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ନୋହ ସେହିପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।