Księga Rodzaju 6

6 ¹Gdy ludzie zaczęli się mnożyć na ziemi i rodziły im się córki, ²synowie boskiego pochodzenia zobaczyli, że córki ludzkiego pochodzenia są piękne, i brali sobie za żony te, które sobie wybrali. ^a a v2 Werset zestawia dwie kategorie istot — te boskiego pochodzenia i te ludzkiego pochodzenia — i wskazuje na przekraczaną między nimi granicę. Czytelnicy chrześcijańscy rozumieli istoty boskiego pochodzenia albo jako istoty niebiańskie, albo jako pobożną linię Seta; obie interpretacje opierają się na tym samym, co werset mówi o pochodzeniu.

³Wtedy nasz Ojciec powiedział: „Mój Duch nie będzie się zmagał z człowiekiem na wieki, bo jest ciałem; jego dni będą trwać sto dwadzieścia lat”.

⁴W tamtych dniach byli na ziemi Nefilimowie, a także potem, gdy synowie boskiego pochodzenia zbliżali się do córek ludzkiego pochodzenia, a one rodziły im dzieci. Byli to mocarze z dawnych czasów, mężowie sławni. ^b b v4 Zestawienie z wersetu 2 trwa tutaj — istoty boskiego pochodzenia połączone z istotami ludzkiego pochodzenia — związek, z którego pochodzili Nefilimowie. Werset nadal skupia się na granicy między tymi dwiema kategoriami.

⁵Nasz Ojciec widział, jak wielka stała się niegodziwość ludzi na ziemi — każda myśl i każde pragnienie ich serc było tylko złe przez cały czas. ⁶Zasmucił się, że uczynił człowieka na ziemi, a jego serce napełniło się bólem. ^c c v6 Serce naszego Ojca pęka, gdy jego dzieci zwracają się przeciwko niemu. To pierwszy raz, gdy Pismo ukazuje smutek naszego Ojca — nie chłodny osąd, lecz Ojca, którego serce boli nad jego zgubionymi dziećmi.

⁷Dlatego nasz Ojciec powiedział: „Zgładzę z powierzchni ziemi człowieka, którego stworzyłem — ludzi, zwierzęta, pełzające stworzenia i ptaki nieba — bo żałuję, że ich uczyniłem”.

⁸Ale Noe znalazł łaskę w oczach naszego Ojca.

⁹Oto dzieje Noego. Noe był człowiekiem sprawiedliwym, nienagannym wśród ludzi swojego czasu, i Noe chodził wiernie z naszym Ojcem.

Sem, Cham i Jafet

¹⁰Noe miał trzech synów: Sema, Chama i Jafeta. ¹¹Ziemia była skażona przed naszym Ojcem i pełna przemocy. ¹²Nasz Ojciec widział, że ziemia była skażona, bo wszelkie ciało skaziło swoje drogi na ziemi.

¹³Wtedy nasz Ojciec powiedział do Noego: „Nadszedł przede mną kres wszelkiego ciała, bo ziemia jest pełna przemocy z powodu ludzi. Zniszczę ich wraz z ziemią. ¹⁴Zbuduj sobie arkę z drewna cyprysowego; uczyń w niej pomieszczenia i pokryj ją wewnątrz i na zewnątrz smołą. ^d d v14 Smoła była substancją podobną do dziegciu, którą pokrywano drewno, aby uszczelnić arkę i nie dopuścić wody do środka. ¹⁵Uczyń ją tak: arka długa na około czterysta pięćdziesiąt stóp, szeroka na siedemdziesiąt pięć stóp, wysoka na czterdzieści pięć stóp. ¹⁶Uczyń dach dla arki, kończąc go osiemnaście cali od góry. Umieść drzwi w jej boku i zbuduj ją z pokładów dolnego, środkowego i górnego. ¹⁷Ja sam sprowadzam na ziemię wody potopu, aby zniszczyć wszelkie ciało, w którym jest tchnienie życia pod niebem; wszystko, co jest na ziemi, zginie. ¹⁸Ale z tobą zawrę moje przymierze, i wejdziesz do arki — ty, twoi synowie, twoja żona i żony twoich synów z tobą. ¹⁹Wprowadź do arki po dwa z każdego żywego stworzenia, aby zachować je przy życiu z tobą — samca i samicę. ²⁰Z ptaków według ich rodzaju, ze zwierząt według ich rodzaju, z wszelkich pełzających stworzeń ziemi według ich rodzaju — po dwa z każdego przyjdą do ciebie, aby zostać zachowane przy życiu. ²¹Weź wszelki rodzaj pokarmu, który można jeść, i zgromadź go; będzie to pokarm dla ciebie i dla nich”.

²²Noe uczynił wszystko tak, jak nasz Ojciec mu rozkazał.