Destpêbûn 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Gava mirovan li ser rûyê erdê dest bi zêdebûnê kir û keç ji wan re çêbûn, ²kurên ezmanî dîtin ku keçên mirovan bedew in, û ji nav wan kîjan ku wan hilbijartin, ji xwe re kirin jin. ^a a v2 Ev ayet du komên hebûnan dide ber hev — yên ji eslê xwedayî û yên ji eslê mirovî — û behsa sînorekî dike ku di navbera wan de tê derbaskirin. Xwendevanên Mesîhî hebûnên ji eslê xwedayî an wekî hebûnên ezmanî, an jî wekî binemala Şît a xwedênas fêm kirine; herdu xwendin jî li ser heman xala ku ayet derbarê eslê de dibêje radiwestin.

³Piştre Bavê me got: “Ruhê min wê her û her bi mirovan re tênekoşe, çimkî ew beden in; wê rojên wan sed û bîst sal bin.”

⁴Nefîlî di wan rojan de li ser rûyê erdê bûn, paşê jî, gava kurên ezmanî diçûn ba keçên mirovan û wan ji wan re zarok anîn. Ev mêrên bi hêz ên demên berê bûn, mêrên navdar. ^b b v4 Hevberdana ayeta 2. li vir didome — hebûnên ji eslê xwedayî bi hebûnên ji eslê mirovî re gihîştin hev — ew yekbûna ku Nefîlî jê derketin. Ayet bala xwe li ser wî sînorê di navbera herdu koman de digire.

⁵Bavê me dît ku xerabiya mirovan li ser rûyê erdê çiqas mezin bûbû — her fikir û daxwaza dilê wan her dem tenê xerab bû. ⁶Ew xemgîn bû ku wî mirov li ser rûyê erdê çêkiribû, û dilê wî bi êşê tije bû. ^c c v6 Gava zarokên Bavê me li dijî wî dizivirin, dilê wî dişkê. Ev cara yekem e ku Nivîsar Bavê me xemgîn nîşan dide — ne dadbariyeke sar, lê Bavekî ku dilê wî ji bo zarokên wî yên winda diêşe.

⁷Loma Bavê me got: “Ezê mirovên ku min afirandine, ji ser rûyê erdê xîş bikim — mirov, heywan, afirîdên bi erdê ve dişêlin û çivîkên ezmanan — çimkî ez poşman bûm ku min ew çêkirin.”

⁸Lê Nûh di çavê Bavê me de kerem dît.

⁹Serpêhatiya Nûh ev e: Nûh mirovekî rast bû, di nav mirovên dema xwe de bêqisûr bû û Nûh bi dilsozî bi Bavê me re meşiya.

Sam, Ham û Yefet

¹⁰Û Nûh bû xweyê sê kuran: Sam, Ham û Yefet. ¹¹Erd li ber Bavê me xera bûbû û bi zordariyê tije bûbû. ¹²Bavê me dît ku erd xera bûye, çimkî hemû jîndaran li ser rûyê erdê rêyên xwe xera kiribûn.

¹³Paşê Bavê me ji Nûh re got: “Dawiya hemû jîndaran li ber min hatiye, çimkî ji ber mirovan erd bi zordariyê tije ye. Ezê wan bi erdê re helak bikim. ¹⁴Ji xwe re ji dara çamê gemiyekê çêke; tê de odeyan çêke û wê ji hundir û ji derve ve bi qetranê kiras bike. ^d d v14 Qîr maddeyeke wekî qetranê bû ku li ser daran dihat seyandin, da ku gemî bê girtin û av nekeve hundir. ¹⁵Wê wisa çêke: Bila dirêjahiya gemiyê nêzîkî 450 pê, berfirehiya wê heftê û pênc pê û bilindahiya wê çil û pênc pê be. ¹⁶Banê gemiyê çêke û wî bi qasî hijdeh înçan ji jor ve biqedîne. Deriyekî li kêleka wê deyne û wê bi qatên jêrîn, navîn û jorîn ava bike. ¹⁷Ez bi xwe ava tofanê tînim ser erdê, da ku hemû bedenên bin ezmanan ên ku hilma jiyanê di wan de heye helak bikim; her tiştê li ser erdê wê bimire. ¹⁸Lê ezê peymana xwe bi te re ava bikim û tê bikevî gemiyê — tu, kurên te, jina te û bûkên te bi te re. ¹⁹Ji hemû jîndaran cot bi cot bîne nav gemiyê, da ku bi te re sax bimînin — nêr û mê. ²⁰Ji çivîkan li gorî cureyên wan, ji heywanan li gorî cureyên wan, ji hemû afirîdên ku bi erdê ve dişêlin li gorî cureyên wan, ji her yekî cot bi cot wê bên ba te, da ku sax bimînin. ²¹Ji her cureyê xwarina ku tê xwarin ji xwe re bistîne û bicivîne; wê ji te re û ji wan re bibe xwarin.”

²²Nûh her tişt çawa ku Bavê me lê emir kiribû, wisa kir.