Nûh Dikeve Gemiyê

Bendewarî diqede. Malbata Nûh û heywan dikevin hundir, Bavê me derî digire, û av ji jêr û ji jor çil rojan tê. Beş bi eşkereyî miriyan dihejmêre — her tiştê ku li ser erdê hişk bîhn digirt — û tenê keştiyek li ser avê dimîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–4

Beş 7.

Piştre Bavê me ji Nûh re got: “Tu bi tevahiya maliyên xwe re bikeve gemiyê, çimkî min dît ku di nav vî nifşî de tu li ber min rast î. Ji hemû heywanên paqij heft cotan, nêr û mê, û ji heywanên qirêj cotekî, nêr û mê, ji xwe re bibe, ji çivîkên ezmanan jî heft cotan, nêr û mê, bibe, da ku ziriyeta wan li seranserê erdê sax bimîne. Çimkî piştî heft rojan ezê çil roj û çil şevan li ser erdê baranê bibarînim û hemû jîndarên ku min çêkirine ji ser rûyê erdê tune bikim.”

Nûh her tiştê ku Bavê me li wî emir kiribû kir.

Gava tofan hat ser erdê, Nûh şeş sed salî bû. Nûh bi kurên xwe, jina xwe û bûkên xwe re ket gemiyê, da ku ji tofanê birevin. Ji heywanên paqij û heywanên ne paqij, ji çivîkan û ji hemû afirîdên ku bi erdê ve dişêlin. Nêr û mê, du bi du hatin ba Nûh, nav gemiyê, wekî ku Bavê me li Nûh emir kiribû. Piştî heft rojan, tofan hat ser erdê. Di sala şeş sedan a emrê Nûh de, di meha diduyan de, di roja hivdehê de—di wê rojê de—hemû kaniyên kûrahiya mezin ji hev veqetiyan û kulekên ezmanan vebûn. Çil roj û çil şevan baran li ser erdê bariya.

Di wê rojê de Nûh ket gemiyê—ew, kurên wî Sam, Ham û Yefet, jina wî û sê jinên kurên wî. Ew û her heywanê kovî li gorî cureyê xwe, her heywanê kedî li gorî cureyê xwe, her afirîdê ku bi erdê ve dişêle li gorî cureyê xwe, her çivîk li gorî cureyê xwe, her afirîdê biperik. Ew hatin ba Nûh, ketin gemiyê, cot bi cot, hemû jîndarên ku hilma jiyanê bi wan re heye. Nêr û mê yên hemû jîndaran ketin hundir, çawa ku Bavê me li wî emir kiribû; paşê Bavê me derî li pey wî girt. Tofan çil rojan li ser erdê dom kir; av zêde bû, avê gemî bilind kir û gemî ji erdê bilind bû, li ser avê diçû. Av bi hêz rabû û li ser erdê gelekî zêde bû, û gemî li ser rûyê avê diçû. Av li ser erdê her ku diçû bilindtir dibû û hemû çiyayên bilind ên li bin tevahiya ezmanan nixamtin. Av nêzîkî heft metreyan ji çiyayan bilindtir bû û ew nixamtin. Hemû jîndarên ku li ser erdê dilivin mirin: çivîk, heywanên kedî, heywanên kovî, hemû afirîdên ku li ser erdê kerî bi kerî digeriyan û hemû mirov. Her tiştê li ser bejahiyê ku hilma jiyanê di pozê wî de hebû mir. Bavê me hemû jîndarên li ser rûyê erdê tune kirin—mirov, heywan, afirîdên ku bi erdê ve dişêlin û çivîkên ezmanan—û ew ji ser erdê rakirin. Tenê Nûh û yên ku bi wî re di gemiyê de bûn man. Û av sed û pêncî rojan li ser erdê serdest ma.