હવે છપાયેલી
પુસ્તક

નૂહ વહાણમાં દાખલ થાય છે

રાહ જોવાનું પૂરું થાય છે. નૂહનું કુટુંબ અને પ્રાણીઓ અંદર જાય છે, આપણા પિતા દરવાજો બંધ કરે છે, અને નીચેથી તથા ઉપરથી ચાળીસ દિવસ પાણી આવે છે. અધ્યાય મૃતકોની સીધી ગણતરી આપે છે, કોરી જમીન પર શ્વાસ લેતું સર્વ કંઈ, અને એક જ હોડીને તરતી રાખે છે.

અધ્યાય 7.

પછી આપણા પિતાએ નૂહને કહ્યું, “તારા આખા કુટુંબ સાથે વહાણમાં દાખલ થા, કેમ કે આ પેઢીમાં મેં તને મારી આગળ નેક જોયો છે. દરેક શુદ્ધ પ્રાણીમાંથી નર અને માદા એવી સાત-સાત જોડ, અને અશુદ્ધ પ્રાણીઓમાંથી નર અને માદા એવી એક જોડ તું તારા માટે લે, તેમ જ આકાશનાં પક્ષીઓમાંથી નર અને માદા એવી સાત-સાત જોડ પણ લે, જેથી આખી પૃથ્વી પર તેમનો વંશ જીવતો રહે. કેમ કે સાત દિવસ પછી હું પૃથ્વી પર ચાળીસ દિવસ અને ચાળીસ રાત વરસાદ વરસાવીશ, અને મેં બનાવેલા દરેક સજીવને જમીનની સપાટી પરથી ભૂંસી નાખીશ.”

આપણા પિતાએ તેને જે આજ્ઞા આપી હતી તે બધું નૂહે કર્યું.

જ્યારે પૃથ્વી પર જળપ્રલયનાં પાણી આવ્યાં, ત્યારે નૂહ છસો વર્ષનો હતો. જળપ્રલયનાં પાણીથી બચવા માટે તે, તેના દીકરાઓ, તેની પત્ની અને તેના દીકરાઓની પત્નીઓ વહાણમાં દાખલ થયાં. શુદ્ધ પ્રાણીઓમાંથી અને અશુદ્ધ પ્રાણીઓમાંથી, પક્ષીઓમાંથી અને જમીન પર પેટે ચાલનારાં સર્વમાંથી, આપણા પિતાએ નૂહને આજ્ઞા આપી હતી તેમ, નર અને માદા બબ્બે કરીને નૂહ પાસે વહાણમાં આવ્યાં. સાત દિવસ પછી પૃથ્વી પર જળપ્રલયનાં પાણી આવ્યાં. નૂહના જીવનના છસોમા વર્ષના બીજા મહિનાના સત્તરમા દિવસે—એ જ દિવસે—મહાન ઊંડાણના સર્વ ઝરા ફૂટી નીકળ્યા, અને આકાશનાં દ્વાર ખૂલી ગયાં. ચાળીસ દિવસ અને ચાળીસ રાત પૃથ્વી પર વરસાદ વરસ્યો.

એ જ દિવસે નૂહ વહાણમાં દાખલ થયો—તે, તેના દીકરાઓ શેમ, હામ અને યાફેથ, તેની પત્ની અને તેના દીકરાઓની ત્રણ પત્નીઓ. તેઓ અને દરેક જંગલી પ્રાણી પોતપોતાની જાત પ્રમાણે, દરેક પાલતુ પશુ પોતપોતાની જાત પ્રમાણે, પૃથ્વી પર પેટે ચાલનારાં સર્વ પોતપોતાની જાત પ્રમાણે, દરેક પક્ષી પોતપોતાની જાત પ્રમાણે, દરેક પાંખવાળું પ્રાણી. જીવનના શ્વાસવાળાં સર્વ દેહધારી બબ્બે કરીને નૂહ પાસે વહાણમાં આવ્યાં. આપણા પિતાએ તેને આજ્ઞા આપી હતી તેમ, સર્વ દેહધારીમાંથી નર અને માદા દાખલ થયાં; પછી આપણા પિતાએ તેને અંદર બંધ કરી દીધો. પૃથ્વી પર ચાળીસ દિવસ સુધી જળપ્રલય ચાલ્યો; પાણી વધ્યું, વહાણને ઊંચકી લીધું, અને તે પૃથ્વીથી ઊંચે તરવા લાગ્યું. પૃથ્વી પર પાણી ઊમટ્યું અને ખૂબ વધ્યું, અને વહાણ પાણીની સપાટી પર તરવા લાગ્યું. પૃથ્વી પર પાણી વધારે ને વધારે ઊંચે ચઢ્યું, અને આખા આકાશ નીચેના સર્વ ઊંચા પહાડ ઢંકાઈ ગયા. પાણી પહાડોથી આશરે બાવીસ ફૂટ ઊંચે ચઢ્યું અને તેમને ઢાંકી દીધા. પૃથ્વી પર ફરનારું સર્વ મરી ગયું: પક્ષીઓ, પાલતુ પશુઓ, જંગલી પ્રાણીઓ, પૃથ્વી પર ઊભરાતાં સર્વ જીવો અને સર્વ માણસો. કોરી ભૂમિ પર જેના નસકોરામાં જીવનનો શ્વાસ હતો તે સર્વ મરી ગયું. આપણા પિતાએ જમીનની સપાટી પરના દરેક સજીવને—માણસો, પ્રાણીઓ, પેટે ચાલનારાં જીવો અને આકાશનાં પક્ષીઓને—ભૂંસી નાખ્યાં, અને તેમને પૃથ્વી પરથી નાબૂદ કર્યાં. ફક્ત નૂહ અને તેની સાથે વહાણમાં જેઓ હતાં તેઓ જ બચ્યાં. પૃથ્વી પર એકસો પચાસ દિવસ સુધી પાણી છવાયેલું રહ્યું.