ዘፍጥረት 7

7 ¹አባታችንም ኖኅን እንዲህ አለው፤ “አንተና ቤተ ሰብህ ሁሉ ወደ መርከቡ ግቡ፤ በዚህ ትውልድ መካከል በፊቴ ጻድቅ ሆነህ አግኝቼሃለሁና። ²ከንጹሕ እንስሳ ሁሉ ተባትና እንስት አድርገህ ሰባት ሰባት ጥንድ፣ ንጹሕ ካልሆነው እንስሳ ደግሞ ተባትና እንስት አንድ ጥንድ ለአንተ ውሰድ፤ ³ከሰማይ ወፎችም ደግሞ ተባትና እንስት ሰባት ሰባት ጥንድ ውሰድ፤ ይህም በምድር ሁሉ ላይ ዘርን ለማቆየት ነው። ⁴ከሰባት ቀን በኋላ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት በምድር ላይ ዝናብ አዘንባለሁና፤ የፈጠርሁትንም ሕያው ነገር ሁሉ ከምድር ፊት አጠፋለሁ።”

⁵ኖኅም አባታችን ያዘዘውን ሁሉ አደረገ።

⁶የጥፋት ውኃ በምድር ላይ በመጣ ጊዜ ኖኅ የስድስት መቶ ዓመት ሰው ነበር። ⁷እርሱም ከወንዶች ልጆቹ፣ ከሚስቱና ከልጆቹ ሚስቶች ጋር ከጥፋት ውኃ ለማምለጥ ወደ መርከቡ ገባ። ⁸ከንጹሕ እንስሳትና ንጹሕ ካልሆኑ እንስሳት፣ ከወፎችና በምድር ላይ ከሚሳቡት ሁሉ፣ ⁹አባታችን ኖኅን እንዳዘዘው ተባትና እንስት ሁለት ሁለት ሆነው ወደ ኖኅ ወደ መርከቡ መጡ። ¹⁰ከሰባቱ ቀን በኋላ የጥፋት ውኃ በምድር ላይ መጣ። ¹¹ኖኅ በስድስት መቶኛ ዓመቱ፣ በሁለተኛው ወር፣ በወሩም በዐሥራ ሰባተኛው ቀን፣ በዚያኑ ዕለት የታላቁ ጥልቅ ምንጮች ሁሉ ተነደሉ፤ የሰማይም መስኮቶች ተከፈቱ። ¹²ዝናቡም አርባ ቀንና አርባ ሌሊት በምድር ላይ ዘነበ።

¹³በዚያኑ ዕለት ኖኅ፣ እርሱም ከወንዶች ልጆቹ ከሴም ከካምና ከያፌት፣ ከሚስቱና ከሦስቱ የልጆቹ ሚስቶች ጋር ወደ መርከቡ ገባ። ¹⁴እነርሱም ዱር አራዊት ሁሉ እንደ ወገኑ፣ የቤት እንስሳ ሁሉ እንደ ወገኑ፣ በምድር ላይ የሚሳብ ሁሉ እንደ ወገኑ፣ ወፍ ሁሉ እንደ ወገኑ፣ ክንፍ ያለው ፍጡር ሁሉ፤ ¹⁵የሕይወት እስትንፋስ ያለው ሥጋ ሁሉ ሁለት ሁለት ሆነው ወደ ኖኅ ወደ መርከቡ መጡ። ¹⁶አባታችን እንዳዘዘው ከሥጋ ሁሉ ተባትና እንስት ገቡ፤ ከዚያም አባታችን በሩን ዘጋበት። ¹⁷የጥፋት ውኃውም አርባ ቀን በምድር ላይ ቈየ፤ ውኃውም በረከተ መርከቡንም አነሣው፤ ከምድርም በላይ ከፍ ከፍ አለ። ¹⁸ውኃውም እጅግ ጐልብቶ በምድር ላይ በዛ፤ መርከቡም በውኃው ላይ ተንሳፈፈ። ¹⁹ውኃውም በምድር ላይ እጅግ በጣም ጐልብቶ በሰማይ ሁሉ ሥር ያሉት ረጃጅም ተራሮች ሁሉ ተሸፈኑ። ²⁰ውኃውም ተራሮቹን ሸፍኖ ከእነርሱ በላይ ሃያ ሁለት ጫማ ያህል ከፍ ብሎ ወጣ። ²¹በምድር ላይ የሚንቀሳቀስ ሁሉ ማለት ወፎች፣ የቤት እንስሳት፣ ዱር አራዊት፣ በምድር ላይ የሚራቡ ፍጡራን ሁሉ፣ ሰዎችም ሁሉ ሞቱ። ²²በየብስ ላይ ካለው ሁሉ በአፍንጫው የሕይወት እስትንፋስ የነበረው ሁሉ ሞተ። ²³አባታችንም በምድር ፊት ላይ የነበረውን ሕያው ነገር ሁሉ፣ ሰዎችን፣ እንስሳትን፣ የሚሳቡ ፍጡራንንና የሰማይ ወፎችን አጠፋ፤ ከምድርም ጠራረጋቸው። ኖኅና ከእርሱ ጋር በመርከብ ውስጥ የነበሩት ብቻ ቀሩ። ²⁴ውኃውም መቶ ኀምሳ ቀን በምድር ላይ ጸንቶ ቈየ።